Το Μαρόκο ως μουσουλμανική χώρα, θα πρέπει να διατηρήσει μερικούς μύθους της παράδοσης του, έστω κι αν αυτοί στηρίζονται στο ψέμα. Ένας από αυτούς είναι ο μύθος της παρθενίας των γυναικών, που θα πρέπει να μην έχουν σeξουαλικές σχέσεις μέχρι τον γάμο.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde, χρησιμοποιώντας το παράδειγμα της Selma, οι γυναίκες προτιμούν να πουν ψέμματα παρά να υποστούν την couha, που στα αραβικά σημαίνει ταπείνωση. «Καλύτερα να λες ψέμματα παρά να υποστείς την chouha» λέει η Selma, που ποτέ δεν είπε στον σύζυγό της ότι όταν σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο της Καζαμπλάνκα, είχε μια και μοναδική σeξουαλική επαφή με συμφοιτητή της.

«Μόνο μια φορά το έκανα. Εκείνη την εποχή δεν καταλάβαινα τον κίνδυνο, σκεφτόμουν μόνο να απολαύσω και να γνωρίσω το σώμα μου», δηλώνει απολογητικά. Οι φίλοι της και η μητέρας της την συμβούλεψαν να μην το διακινδυνεύσει. Και της πρότειναν να πάρει μια κάψουλα αίματος ώστε να δημιουργήσει μια αυταπάτη ότι είναι παρθένα. Η συγκεκριμένη κάψουλα τοποθετείται βαθιά μέσα στον κόλπο, 20 λεπτά πριν την σeξουαλική επαφή. Με την ζέστη και την πίεση, η κάψουλα σπάει και ξεχύνεται ένα κόκκινο υγρό, όπως όταν σπάει ο παρθενικός υμένας. «Θέλουν αίμα, λοιπόν, τους δίνουμε κι εμείς αίμα», λέει η Selma μην μπορώντας να κρύψει την ειρωνεία της.

Η κάψουλα κατασκευάζεται από την κινεζική εταιρεία Gigimo και το κόστος φτάνει τα 18 ευρώ. Έχει εφευρεθεί εδώ και 20 χρόνια στην Ιαπωνία και σήμερα, μπορείς να την βρεις παντού στην Καζαμπλάνκα. «Στην αρχή αυτή η κάψουλα χρησίμευε σαν εpωτικό παιχνίδι στους Ιάπωνες. Στη συνέχεια οι Κινέζοι κατάλαβαν ότι έχει μέλλον στην τεράστια αγορά της ψεύτικης παρθενιάς» εξηγεί ένας Μαροκινός πωλητής.

Η παρθενία για τους μουσουλμάνους είναι κάτι περισσότερο από ιερό. Οι γυναίκες που έχουν κάνει σeξ πριν το γάμο, μπορούν να βρουν την κάψουλα σε πολύ καλή τιμή οπότε από το 2000 την αγοράζουν στο ίντερνετ, αλλά πλέον υπάρχει και στην μαύρη αγορά του Μαρόκου. Πωλείται με διακριτικό τύλιγμα και είναι ένας από τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές της παλαιότερης παρθενορραφής. Άλλωστε η παρθενορραφή είναι πολύ ακριβότερη, αφού γίνεται από χειρούργους και μάλιστα παράνομα. Οι γιατροί βέβαια βγάζουν πολλά λεφτά εδώ και 30 χρόνια από τις παρθενορραφές.

«Η κινέζικη τσέπη αίματος γνώρισε μεγάλη επιτυχία μόλις έφτασε στο Μαρόκο, αλλά η παρθενορραφή θεωρείται πάντα τοπ. Τα νεαρά κορίτσια φοβούνται μήπως τις καταλάβουν με την τσέπη αίματος τη νύχτα του γάμου», δηλώνει η Imane Kendili, ψυχίατρος και σeξολόγος στην Καζαμπλάνκα.

Το ταμπού με την σeξουαλικότητα παραμένει στο Μαρόκο, ειδικά στην επαρχία όπου ζει σχεδόν ο μισός πληθυσμός της χώρας. Πολλές κοπέλες έχουν σeξουαλική ζωή πριν από το γάμο αλλά δεν την αναφέρουν πουθενά. Το γνωστό και στην χώρα μας έθιμο του ματωμένου σεντονιού, που αποδεικνύει την αγνότητα της κοπέλας, έχει αρχίσει να εξασθενεί, όμως οι περισσότεροι άντρες έχουν την απαίτηση από την γυναίκα να είναι παρθένα μέχρι το γάμο τους.

«Στο Μαρόκο, η τιμή της οικογένειας μετριέται με την παρθενία της γυναίκας. Δεν έχει καμία σημασία τι κατόρθωσε να κάνει μια γυναίκα στη ζωή της, την κρίνουν σε σχέση με την αξία που έχει αυτή η εύθραυστη μεμβράνη που είναι ο υμένας. Σε ορισμένα κοινωνικά στρώματα, μια γυναίκα που δεν είναι παρθένα θεωρείται αμέσως πόpνη», αναφέρει η κοινωνιολόγος και ακριβίστρια Soumaya Naamane Guessous.

Ωστόσο ο μύθος της παρθενίας είναι δύσκολο να διατηρηθεί με την κοινωνία να αλλάζει. Μια απελευθερωμένη και εργαζόμενη γυναίκα στο Μαρόκο σήμερα δεν θα παντρευτεί πριν τα 28 της, κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη την διατήρηση της παρθενίας. Οι άντρες βέβαια μπορούν να έχουν όσες γυναίκες θέλουν πριν παντρευτούν.

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι αρκετοί άνδρες δεν διστάζουν να ζητήσουν πιστοποιητικό παρθενίας από τη μέλλουσα σύζυγο, έχοντας ενημερωθεί για τα διάφορα κόλπα που κυκλοφορούν στην αγορά.

«Οι άνθρωποι ζητούν πιστοποιητικό "καλών ηθών", εγώ αρνούμαι κατηγορηματικά να το δώσω. Πρόκειται για μια υποκριτική πράξη, ειδικά από τη στιγμή που ο υμένας δεν σημαίνει τίποτα. Υπάρχουν γυναίκες των οποίων ο υμένας δεν ματώνει» υπογραμμίζει ένας γυναικολόγος, δίνοντας μια άλλη οπτική του θέματος. Και προσθέτει: «Υπάρχουν γυναίκες χωρίς υμένα ή εκείνες που τον χάνουν κατά τη διάρκεια ιππασίας, κολύμβησης, γυμναστικής ή χρήσης ταμπόν».

Επιπλέον, υπάρχει και η περίπτωση της γυναίκας που έχει γνωρίσει το σeξ με όλους τους πιθανούς τρόπους πλην της κολπικής διείσδυσης, κάτι το οποίο όμως δεν φαίνεται να απασχολεί τους υποψήφιους συζύγους, οι οποίοι επιθυμούν διακαώς να ικανοποιήσουν τη φαντασίωση της διάρρηξης του παρθενικού υμένα.

Σε πολλές περιπτώσεις, μάλιστα, που η γυναίκα καταφέρνει να φθάσει -χωρίς κόλπα- «αγνή», αλλά σeξουαλικά άπειρη, τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται αυξάνοντας την πιθανότητα της απιστίας εκ μέρους του συζύγου. Επιπλέον, αυτές που προσποιούνται τις παρθένες, ενώ είναι έμπειρες στο κρεβάτι, συνεχίζουν να το πράττουν και κατά τη διάρκεια του γάμου. Με αυτόν τον τρόπο διαμορφώνεται μια σχέση μέσα στην υποκρισία που δεν ικανοποιεί καμία από τις δύο πλευρές, καθώς κυριαρχούν τα στερεότυπα και η καταπίεση, παγιώνοντας μια πλήρως ελεγχόμενη κατάσταση όπου απουσιάζει η επικοινωνία.