«Όταν θέλει κάποιος να κάνει ένα αρνητικό σχόλιο ή να με βρίσει, δεν υπάρχει περίπτωση να μη χρησιμοποιήσει την εμφάνιση ή το φύλο μου».

Η Νατάσσα Μποφίλιου μιλά στο ΒΗΜΑgazino και στον Γιώργο Νάστο για πρότυπα, τη σόουμπιζ και τον σeξισμό που έχει δεχτεί.

Σκέφτεστε πλέον καθόλου πως ως δημόσιο πρόσωπο μπορεί να αποτελείτε πρότυπο για τα νεαρά αγόρια και κορίτσια που σας θαυμάζουν; Περνάτε μέσα από αυτό το κόσκινο τις κινήσεις σας;

«Καταλαβαίνω τι λέτε, αλλά δεν μπορώ να πω ότι το σκέφτομαι έτσι. Προσπαθώ να είμαι ο εαυτός μου, να είμαι ειλικρινής και να κινούμαι με βάση κάποιες αξίες τις οποίες δεν παραβαίνω ποτέ. Η μητέρα μου έλεγε πάντα σε μένα και στα αδέλφια μου ότι οι αρχές θέλουν αφοσίωση, το οποίο ακούγεται πολύ βαρύ και απαιτητικό αλλά στο παιδικό μας μυαλό μας καλλιέργησε την πεποίθηση ότι τις αξίες σου και αυτά που πιστεύεις δεν πρέπει να τα διαπραγματεύεσαι. Δεν με αγχώνει το να θεωρούμαι πρότυπο, με συγκινεί, με εντυπωσιάζει κιόλας, ειδικά αν εμπνέω τον σεβασμό προς τους άλλους, αν πυροδοτώ την επιθυμία για δημιουργία, όνειρα και εξέλιξη.

Για μένα θα ήταν σημαντικό να νιώσω ότι με το παράδειγμα μας αποδείξαμε πως ακόμα και αν είσαι αουτσάιντερ σε μια δύσκολη εποχή μπορείς τελικά να τα καταφέρεις. Με χαροποιεί πολύ να σκέφτομαι πως μπορεί να είμαστε η αφορμή για κάποιο νεαρό αγόρι ή κορίτσι να επιμείνει, να το παλέψει, να κυνηγήσει τα όνειρα του. Ας μην ξεχνάμε πως όταν ξεκίνησα πολλοί έλεγαν ότι δεν πληρούσα τις προδιαγραφές που έχει θέσει η κοινωνία για την ομορφιά. Εγώ ωστόσο ένιωθα όμορφη και έκανα και τους άλλους να με βλέπουν έτσι. Αν αυτό δίνει κίνητρο σε μια κοπέλα να νιώθει καλύτερα για τον εαυτό της, χαίρομαι. Το βρίσκω συγκινητικό.»

Τώρα βέβαια, κάποιοι σας κατηγορούν ότι υποκύψατε στο πρότυπο της σόουμπιζ που θέλει τις επιτυχημένες τραγουδίστριες καλλίγραμμες και glamorous.

«Έχω με τόσα σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθώ από τέτοιες ανόητες κατηγορίες. Περσινά ξινά σταφύλια. Αλλά μια και θίγετε το θέμα, θα σας απαντήσω ότι δεν με απασχόλησε ποτέ η σόουμπιζ και το τι πιστεύει για μένα. Όταν δεν ασχολείται με την ουσία, τη γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια! Θέλω μόνο να δουλεύω, να μπορώ να εκφράζομαι και να μοιράζομαι με όσους αγαπούν τη μουσική μας στιγμές συγκίνησης και εκτόνωσης, χωρίς να στέκεται η βιομηχανία του θεάματος εμπόδιο σε αυτό. Είμαι μια γυναίκα ελεύθερη που ένιωθε και νιώθει υγιής, δυνατή και κάνει με το σώμα της ό,τι επιθυμεί, όποτε το επιθυμεί. Κι έτσι θεωρώ πως πρέπει να νιώθουμε όλοι.»

Με τον σeξισμό έχετε έρθει αντιμέτωπη;

«Κρίνοντας από τη γενικότερη εμπειρία μου, αλλά και από ό,τι έχω δει στα social media, ο σeξισμός βασιλεύει στη δική μας δουλειά. Έχω δεχτεί πάρα πολύ σeξισμό. Όταν θέλει κάποιος να κάνει ένα αρνητικό σχόλιο ή να με βρίσει, δεν υπάρχει περίπτωση να μη χρησιμοποιήσει την εμφάνιση ή το φύλο μου. Έχω ακούσει τα πάντα, από προτροπές του τύπου «άντε πλύνε κανά πιάτο», μέχρι φράσεις όπως «άντε μωρή χοντρή λεσβία».

Πάρα πολύς κόσμος που διαφωνεί με τις πολιτικές απόψεις μου μού χρεώνει έναν διαφορετικό σeξουαλικό προσανατολισμό επειδή θεωρεί ότι αυτό θα με προσβάλει. Δεν το συζητώ ότι υπάρχει σeξισμός.Για ένα κορίτσι που διεκδικεί το χώρο του θα υπάρχει πάντα μια διάσταση σeξιστική, έτσι είναι η κοινωνία μας. Η αδελφή μου που έχει ένα επιτυχημένο μπαρ στο κέντρο της Αθήνας και εργάζεται από το πρωί μέχρι το βράδυ μου λέει ότι καμιά φορά έρχονται και της ζητούν αυτόν που κάνει κουμάντο και όταν τους λέει ότι εκείνη είναι το αφεντικό, ξαφνιάζονται. Είναι και αυτό μια μορφή σeξισμού. Το συναντάμε παντού το φαινόμενο, και δεν το γλιτώνει καμιά μας, όσο κι αν το θεωρώ χυδαίο και άθλιο.»