Κωμικές ή δραματικές, οι στιγμές που άφησε η Τζένη Καρέζη στο πέρασμά της από το σανίδι και τον κινηματογράφο ήταν μοναδικές. H πανέμορφη ηθοποιός λόγω του ταλέντου και της ιδεολογίας της άφησε τη δική της ιστορία, αλλά και βαριά καλλιτεχνική κληρονομιά, με σπουδαίους ρόλους στο θέατρο και τον κινηματογράφο.

H Eυγενία Καρπούζη, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στην Αθήνα. Τα σχολικά της χρόνια τα πέρασε στην Ελληνογαλλική Σχολή Καλογραιών Καλαμαρί στη Θεσσαλονίκη και στην Ελληνογαλλική Σχολή Σεν Ζοζέφ στην Αθήνα.

Η Τζένη αγαπούσε πολύ το θέατρο, έπαιζε σε θεατρικές παραστάσεις του σχολείου και όταν τελείωσε το σχολείο αποφάσισε να αφιερωθεί σε αυτό. Το 1951 πήρε μέρος στην παράσταση τη «Aντιγόνη» του Σοφοκλή που ανέβηκε στο «REX» από τους τελειόφοιτους της Ελληνογαλλικής Σχολής, ερμηνεύοντας τον ομώνυμο ρόλο.

Ο πατέρας της είχε εγκαταλείψει εκείνη και τη μητέρα της, Θεώνη, όταν του ανακοίνωσε ότι θέλει να γίνει ηθοποιός.

Η Τζένη Καρέζη έκανε δύο γάμους. Το 1962 παντρεύτηκε τον Ζάχο Χατζηφωτίου και το 1968 τον ηθοποιό Κώστα Καζάκο, με τον οποίο και απέκτησε ένα γιο, τον Κωνσταντίνο.

O πρώτος της ρόλος στο θεατρικό σανίδι ήταν δίπλα στη Μελίνα Μερκούρη και τον Βασίλη Διαμαντόπουλο στο έργο «Ωραία Ελένη» το 1954. Tο 1955 έκανε και το κινηματογραφικό της ντεμπούτο, με το «Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο» του Αλέκου Σακελάριου. Το κοινό την αγάπησε και τη θαύμασε σε ακόμη 30 ταινίες, όπως «Το Κοροϊδάκι της Δεσποινίδος (1960), «Η Νύφη Το 'Σκασε» (1962), «Τα Κόκκινα Φανάρια» (1963), «Δεσποινίς Διευθυντίς» (1964), «Μια Τρελή Τρελή Οικογένεια» (1965), «Τζένη - Τζένη» (1966), «Ένας Ιππότης Για Τη Βασούλα» (1968), «Μια Γυναίκα Στην Αντίσταση» (1970).

Μετά το 1960 δημιούργησε δικούς της θιάσους και συνεργάστηκε με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Μίμη Φωτόπουλο και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο.

Από το 1968 μέχρι το θάνατό της έπαιξε μαζί με τον Κώστα Καζάκο Καμπανέλλη, ¶λμπυ, Ίψεν, Τσέχωφ, Αναγνωστάκη. Το 1973 ανεβάζουν "Το Μεγάλο Μας Τσίρκο" στο Θέατρο Αθήναιον, ένα θεατρικό έργο-σταθμό.

Σύντομα οι άνθρωποι της χούντας κατάλαβαν ότι το έργο δεν ήταν μια απλή κωμωδία, αλλά περνούσε στον κόσμο πολιτικά, αντιχουντικά και αντικαθεστωτικά μηνύματα και σταμάτησαν τις παραστάσεις. Οι πρωταγωνιστές του έργου συνελήφθησαν και η Τζένη Καρέζη κλείστηκε στη φυλακή. Όταν αποφυλακίστηκε, επέστρεψε στο θέατρο για να συνεχίσει τις παραστάσεις.

Το 1985 ερμήνευσε για πρώτη φορά αρχαίο δράμα, με τη «Μήδεια», σε σκηνοθεσία Bολανάκη. Τελευταία της θεατρική παράσταση ήταν τα «Διαμάντια Και Μπλουζ» της Λούλας Αναγνωστάκη.

Πέθανε στις 27 Ιουλίου 1992 στο σπίτι της, μετά από μάχη 4 χρόνων με τον καρκίνο. Η σορός της τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών.