Στις 4 Σεπτεμβρίου, οπότε συνεδριάζει το Euroworking Group, δεν είναι σαφές αν ο Ε. Τσακαλώτος θα παραμένει στο πόστο του, ωστόσο στόχος είναι να γίνει σε συνεργασία με τους Θεσμούς η οργάνωση των διαπραγματεύσεων για το επόμενο 12μηνο ήτοι το αν η 3η αξιολόγηση θα ξεκινήσει πριν ή μετά από τις γερμανικές εκλογές, πόσες ακόμα αξιολογήσεις θα γίνουν ως τον επόμενο Αύγουστο, πώς θα μοιραστούν τα 113 προαπαιτούμενα που απομένουν για την ολοκλήρωση του Προγράμματος.

Στο οικονομικό επιτελείο εκτιμούν ότι θα γίνουν δύο ακόμα αξιολογήσεις- το ΔΝΤ έχει ήδη προαναγγγείλει την πρώτη του δικού του προγράμματος στις αρχές Φεβρουαρίου- ενώ στόχος είναι να έχουν ολολοκληρωθεί σε κάθε περίπτωση τα 90 από τα 113 προαπαιτούμενα ως το τέλος Δεκεμβρίου. Ευρωπαϊκές πηγές διατυπώνουν, ωστόσο, σοβαρές επιφυλάξεις, λαμβάνοντας υπόψιν το κακό προηγούμενο των πολύμηνων διαπραγματεύσεων για την 1η και τη 2η αξιολόγηση.

Αυτό που “καίει”, πάντως, την κυβέρνηση- τουλάχιστον όσους βλέπουν λίγο πιο μπροστά- δεν είναι τόσο τα χρονοδιαγράμματα όσο οι παγίδες της 3ης αξιολόγησης, η οποία μόνο υγιεινός περίπατος δεν είναι, όπως διατείνονται κάποιοι στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Το φιάσκο της αξιολόγησης στο Δημόσιο κρίνεται ως ανησυχητικό σημάδι, με δεδομένο ότι ως το τέλος του μήνα θα πρέπει να γίνει το πρώτο βήμα στο πεδίο της κινητικότητας, με την περιγραφή θέσεων και την αναδιάρθρωση των 15 βασικών υπουργείων. Εκείνο που τρομάζει περισσότερο τους υποψιασμένους είναι, πάντως, η δέσμευση που έχει αναλάβει η ελληνική πλευρά για περιορισμό ή και κατάργηση κοινωνικών επιδομάτων, στο πλαίσιο εφαρμογής του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης.

Με “μπούσουλα” την έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας, η αρμόδια αναπληρώτρια υπουργός Θ. Φωτίου καλείται να χειριστεί όλες τις ανατροπές στα οικογενειακά και αναπηρικά επιδόματα, στις εκπτώσεις και απαλλαγές που ισχύουν στις μετακινήσεις με μέσα μαζικής μεταφοράς, στο επίδομα ενοικίου, στο φοιτητικό επίδομα, ενώ η επόμενη σεζόν θα έχει “πετσοκομμένο” κατά 50% και το επίδομα θέρμανσης.

Θέμα πρόσθετων μέτρων για το 2018 εκτιμάται ότι δεν τίθεται, παρά το ότι το ΔΝΤ επιμένει στις προβλέψεις του πως το πλεόνασμα της επόμενης χρονιάς δεν θα ξεπεράσει το 2,2%. Ένα ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν όντως οι Ευρωπαίοι αναθεωρήσουν προς τα κάτω το στόχο του 3,5%, εφόσον επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ- αυτό αναφέρει στην τελευταία του έκθεση το Ταμείο- ή αν θα ασκήσουν εκείνοι πιέσεις προς την Αθήνα.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος, όπως παραδέχονται εντός της κυβέρνησης, αφορά στα μέτρα και αντίμετρα του 2019- 2020, καθώς αν όχι τώρα τουλάχιστον στο επόμενο διάστημα, αναμένονται πιέσεις για πρόωρη μείωση του αφορολογήτου και “πάγωμα” των αντίμετρων ως το 2023. Σε μια τέτοια περίπτωση, η εμπλοκή στις διαπραγματεύσεις θα πρέπει να θεωρείται βέβαιη, με αποτέλεσμα ο ούτως ή άλλως φιλόδοξος στόχος της “καθαρής” εξόδου από το Μνημόνιο, δηλαδή χωρίς προληπτική πιστωτική γραμμή, να “θολώνει” ακόμα περισσότερο.