H αγαπημένη ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου, Αλίκη Βουγιουκλάκη, γεννήθηκε το 1934 στην Αθήνα.

Ήταν από μικρή σκανδαλιάρα και τετραπέρατη και αποφασισμένη να πετύχει τους στόχους της. Το 1952 έδωσε κρυφά από την οικογένειά της εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε τρία χρόνια μετά με Λίαν Καλώς.

Πριν καν αποφοιτήσει όμως, ξεκίνησε την καριέρα της στο θέατρο, παίζοντας το 1953 στο έργο "Κατά Φαντασίαν Ασθενής" του Μολιέρου και το 1954 έκανε το πρώτο της βήμα στον κινηματογράφο, έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στο "Ποντικάκι".

Γρήγορα έγινε διάσημη και οι ταινίες στον κινηματογράφο διαδέχονταν η μία την άλλη. Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας, Κρυστάλλω, Το Κορίτσι Με Τα Παραμύθια, Διακοπές Στην Αίγινα, Μουσίτσα, Ο Μιμίκος Και Η Μαίρη κ.ο.κ.

Το 1960 κέρδισε το βραβείο ερμηνείας Α' Γυναικείου ρόλου στο 1ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία της στην ταινία Μανταλένα. H ίδια ταινία εκπροσωπεί την Eλλάδα στο Φεστιβάλ των Kαννών.

Το 1961 η Αλίκη Βουγιουκλάκη συγκρότησε τον δικό της θίασο, ανεβάζοντας τα έργα Καίσαρ και Κλεοπάτρα, Χτυποκάρδια Στο Θρανίο κ.ά. Έπειτα ήρθε η συνεργασία με τη Φίνος Φιλμ.

Η επιτυχία συνεχίζεται με ακόμη πιο γνωστές ταινίες και χιλιοπαιγμένες: Η Ψεύτρα, Χτυποκάρδια Στο Θρανίο, Η Σωφερίνα, Μοντέρνα Σταχτοπούτα, Το Πιο Λαμπρό Αστέρι κ.λπ.

Το 1965 παντρεύτηκε με το Δημήτρη Παπαμιχαήλ, συμφοιτητή της στη Δραματική Σχολή, και στις 4 Ιουνίου 1969 γεννήθηκε ο γιος τους, Γιάννης. Η σχέση της με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, θυελλώδης. Καβγάδες και φωνές ήταν συνηθισμένα στο σπίτι τους.

Δέκα χρόνια μετά το γάμο τους, το 1975, οι δύο ηθοποιοί πήραν διαζύγιο, επισήμως λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων. Η Βουγιουκλάκη έκανε ένα δεύτερο γάμο το 1980 με τον Κύπριο επιχειρηματία Γιώργο Ηλιάδη, ένα γάμο που αποκάλυψε η ίδια χρόνια μετά σε συνέντευξή της.

Τελευταίος σύντροφος της ζωής της για μια δεκαετία (1986 - 1996) ήταν ο ηθοποιός Κώστας Σπυρόπουλος. Ο ίδιος έχει πει για τη σχέση του με την Αλίκη: "Η σχέση μου την Αλίκη ήταν κάτι το υπερβατικό για μένα. Τότε προέκυψε πολύ φυσιολογικά, αλλά δεν ήταν φυσιολογικό. Ήρθε η στιγμή στις πρόβες να κάνουμε το φιλί της παράστασης. Εκεί τα ξεχνάω όλα και κάτι μαγικό συνέβη. Φιλιόμαστε κανονικά και γυρίζει η Αλίκη και λέει μπροστά στους ηθοποιούς, στον σκηνοθέτη, στους τεχνικούς: «Ώπα, κοίτα απόδοση ο μικρός!». Ούτε καν περνούσε από το μυαλό μας. Όταν ξεκινήσαμε δεν υπήρχε σχέδιο. Ήταν η ώρα του ταξιδιού. Είχαμε συνενοχή. «Όσο κρατήσει» μου έλεγε. Το τι γράφανε δεν περιγράφεται! Από την άλλη, η Αλίκη έδινε και μια ελπίδα σε γυναίκες που βρίσκονταν στην ωριμότητά τους, ότι η διεκδίκηση δεν σταματάει. Το Ά87 φαντάσου, όχι σήμερα. Εκεί, αν θέλεις, έμαθα ότι πολλές φορές ο φθόνος είναι η κρυφή επιθυμία του άλλου".

Τον Απρίλιο του 1996, την περίοδο που παρουσίαζε στη Θεσσαλονίκη το έργο "Η Μελωδία Της Ευτυχίας", η Αλίκη Βουγιουκλάκη είχε έντονους πόνους στο στομάχι. Αφού έκανε εξετάσεις σε ένα ιατρικό διαγνωστικό κέντρο της Express Service στη Θεσσαλονίκη, διαγνώστηκε κακοήθης όγκος στο ήπαρ.

Η ίδια συνέχισε να παίζει στις παραστάσεις, οι οποίες όμως διακόπηκαν στις 29 Απριλίου. Μετά από εξετάσεις και επισκέψεις στα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Ευρώπης, επέστρεψε στην Ελλάδα.

Πέθανε στις 23 Ιουλίου 1996, στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών. Ο γιος της, Γιάννης Παπαμιχαήλ, είχε δηλώσει: "Μετά το θάνατο της μητέρας μου, ένιωσα να χάνω τη γη κάτω απ' τα πόδια μου. Όλοι λέμε ότι δεν θα μας τύχει, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτή είναι η φυσιολογική πορεία της ζωής. Μόλις είχα μπει στο στρατό, όταν έφυγε η μητέρα μου".

Οι ταινίες της, το σκέρτσο και το στυλ της, την έκαναν μοναδική. Δεν της είχε αποδοθεί άδικα ο τίτλος της "εθνικής σταρ", κάτι που και η ίδια υποστήριξε σε μια από τις τελευταίες της συνεντεύξεις: "Ήμουνα αληθινή και όχι δήθεν. Δεν είμαι δήθεν σταρ. Eίμαι η πραγματική σταρ! Δεν είμαι δήθεν ταλαντούχα. Eίμαι πραγματικά ταλαντούχα! Δεν έχω κάνει δήθεν αποτυχίες. Έχω κάνει μεγάλες αποτυχίες! Δεν έχω κάνει δήθεν επιτυχίες. Έχω κάνει τα μεγαλύτερα ρεκόρ!".