Το εκθεσιακό πρόγραμμα του project space Temporary Duplex συνεχίζεται με την ατομική έκθεση του ιταλικής καταγωγής εικαστικού Beast με τίτλο Make Greece Greece Again σε εικαστική επιμέλεια Ανδρέα Φακή, την οποία παρουσιάζει το ανεξάρτητο πολιτιστικό ίδρυμα Studio 4, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης: Επιβίωση.

Η έκθεση Make Greece Greece Again, αποτελεί την έκτη σε σειρά δράση της 2ης έκδοσης του Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης και παρουσιάζει εικόνες οι οποίες έχουν δημιουργηθεί με την τεχνική του “photo manipulation”.

Ο Beast εικονίζει σημερινές φυσιογνωμίες, οι οποίες συνδέονται με το «Ευρωπαϊκό πρόβλημα» που ξεκινάει και τελειώνει στην Ελλάδα, χωρίς να περιορίζεται στον πολιτικό χώρο. Η Μέρκελ, ο Σούλτς, ο Σόιμπλε, ο Τσίπρας, ο Βαρουφάκης, ο Τσακαλώτος και άλλα δημόσια πρόσωπα, αποτελούν τους επι σκηνής προταγωνιστές οι οποίοι συνθέτουν τη νέα σειρά έργων του Ιταλού εικαστικού.

Η θεματική έκθεση Make Greece Greece Again, θέτει ερωτήματα αναφορικά με το δυνητικό μέλλον της χώρας μας, καθώς και με τα πολλαπλά αίτια της μέχρι τώρα αδικαιολόγητα λάθος πορείας της, η οποία χαράχτηκε διαδοχικά από τους κυβερνώντες, χωρίς να προσδιορίζεται εάν υπήρξε ένα σημείο “μηδέν”.
Kείμενο Εικαστικού

Η σειρά έργων “Μake Greece Greece Again” αποτελεί νέα δουλειά μου, μέσα από την οποία επιδιώκω να εκφράσω μια θετική άποψη αναφορικά με το μέλλον της Ελλάδας· την εσωτερική επιθυμία της εκκίνησης από την αρχή, σε ένα νέο μονοπάτι, έχοντας υπόψη την καταστροφική “καταιγίδα”, παρά την οποία o λαός της Ελλάδας επιβίωσε με τον δικό του τρόπο.

Τα έργα προσεγγίζουν την έννοια της Επιβίωσης ως “βούληση για ζωή” και ως “δύναμη αντίστασης”, στο βαθύ, κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα. O τίτλος “Make Greece Greece Again”, αντηχεί με ορατό τρόπο το πολιτικό σύνθημα που είδαμε πρόσφατα στις ΗΠΑ, όπου χρησιμοποιήθηκε η λέξη “great” για να υποδηλώσει ένα ένδοξο παρελθόν. Kάτι, το οποίο θα ήταν πλεονασμός στην προκειμένη περίπτωση, καθώς η Ελλάδα ενέχει το ένδοξο στοιχείο, ενσωματωμένο στην ονομασία της.

Οι πολιτικοί πρωταγωνιστές των εικόνων μου συνοψίζουν τις επιθυμίες τους, την ανάγκη τους να μεσολαβούν –αμφιταλαντευόμενοι πάντα– μεταξύ των ψηφοφόρων και της πολιτικής ευθύνης, και κυριότερα να ανταποκριθούν στην επιθυμία μας να προβάλουμε σε έναν τρίτο την ελπίδα μας για ανάκαμψη.