Η αλληλεπίδραση μεταξύ των πρωτεϊνών που μεταδίδουν πληροφορίες από το ένα ανοσο-κύτταρο στο άλλο είναι αποδυναμωμένη στο αίμα των πασχόντων από καρκίνο του εγκεφάλου ήδη πέντε χρόνια πριν από την διάγνωση του καρκίνου, ανακάλυψαν αμερικανοί ερευνητές.

Η διαπίστωση αυτή αναμένεται στο μέλλον να συμβάλλει στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του εγκεφάλου, ελπίζουν οι επιστήμονες του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε στο επιστημονικό έντυπο PLOS ONE η επίκουρη καθηγήτρια Επιδημιολογίας του αμερικανικού πανεπιστημίου Τζούντιθ Σβαρτζμπαουμ, η μελέτη επικεντρώθηκσε στο γλοίωμα, που αναλογεί στο 80% των διαγνώσεων καρκίνου στον εγκέφαλο. Ο μέσος χρόνος επιβίωσης των ασθενών για τους συχνότερους τύπους γλοιώματος είναι 14 μήνες.

Τα συμπτώματα διαφέρουν αρκετά και περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, απώλεια μνήμης, αλλαγές στον χαρακτήρα, θόλωση της όρασης και δυσκολία στην ομιλία. Κατά μέσο όρο ο καρκίνος διαγιγνώσκεται τρεις μήνες μετά την απαρχή των συμπτωμάτων, όταν ο όγκος συνήθως έχει εξελιχθεί αρκετά.

«Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντικό να εντοπίσουμε τον όγκο σε πρώιμο στάδιο ώστε να έχουμε ελπίδες να παρέμβουμε ουσιαστικά. Αν κατανοήσουμε αυτά τα πρώιμα στάδια ανάπτυξης του όγκου, ίσως μπορέσουμε να σχεδιάσουμε θεραπείες για την αναστολή της ανάπτυξης του όγκου», εξηγεί η Δρ Σβαρτζμπαουμ.

Στο πλαίσιο της μελέτης ελήφθησαν δείγματα αίματος από 974 άτομα, που οι μισοί τελικά στην πορεία διαγνώστηκαν με καρκίνο του εγκεφάλου στα χρόνια που ακολούθησαν.

Η Δρ Σβαρτζμπαουμ εστίασε στον ρόλο των κυτοκίνων, των πρωτεϊνών που επικοινωνούν μεταξύ τους και με τα κύτταρα του ανοσοποιητικού για να προκαλέσουν ανοσοποιητικές αντιδράσεις.

Μελετήθηκαν σε βάθος 277 κυτοκίνες στα δείγματα αίματος και διαπιστώθηκε ότι μικρότερη αλληλεπίδραση μεταξύ των κυτοκίνων στο αίμα των ανθρώπων που μετέπειτα εκδήλωσαν καρκίνο.

«Υπήρχε ξεκάθαρη αδυναμία στις αλληλεπιδράσεις της συγκεκριμένης ομάδας που εκδήλωσε καρκίνο στον εγκέφαλο και ίσως αυτό παίζει ρόλο στην ανάπτυξη του όγκου και την εξέλιξη της νόσου», εξηγεί η ερευνήτρια και προσθέτει ότι «είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε σε βάθος τη δραστηριότητα των κυτοκίνων στον καρκίνο διότι μπορούν να παίξουν τον ρόλο του ‘καλού’ στην καταπολέμηση του όγκου, ενώ μπορούν επίσης να υποστηρίζουν τον όγκο καταστέλλοντας το ανοσοποιητικό σύστημα».

Τέλος, εκτός από την αποδυναμωμένη αλληλεπίδραση των κυτοκίνων στο αίμα των μελλοντικών ασθενών με καρκίνο, οι ερευνητές εντόπισαν επίσης μια ομάδα κυτοκίνων που φαίνεται να παίζουν ρόλο ιδιαίτερα σημαντικό στην ανάπτυξη του γλοιώματος.