Το Μουσείο Μπενάκη εγκαινιάζει στις 6 Ιουνίου την έκθεση “Γκίκας – Craxton – Leigh Fermor: Η γοητεία της ζωής στην Ελλάδα”.

Η έκθεση παρουσιάζει τις ζωές τριών σημαντικών δημιουργών και στενών φίλων, του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα (1906-1994), του John Craxton (1922-2009) και του Patrick Leigh Fermor (1915-2011), από τα πρώτα χρόνια γνωριμίας τους, στα μέσα της δεκαετίας του ’40, έως το τέλος της ζωής τους.

Μέσα από έργα τέχνης, αποσπάσματα από κείμενα, φωτογραφίες, επιστολές, χειρόγραφα και εκδόσεις, παρακολουθούμε την προσωπική τους σχέση και την καλλιτεχνική τους πορεία, με κοινό πάντοτε παρονομαστή την αγάπη τους για την Ελλάδα.

Η έκθεση, εκτός από χρονολογική διαδρομή, διαρθρώνεται θεματικά με άξονα τους τόπους που τους ενέπνευσαν –την Ύδρα, την Καρδαμύλη, την Κρήτη και την Κέρκυρα–, φιλόξενοι τόποι όπου έζησαν και δημιούργησαν.

Τα έργα προέρχονται κυρίως από την Πινακοθήκη Γκίκα του Μουσείου Μπενάκη και το Craxton Estate στο Λονδίνο, αλλά και από Μουσεία και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας γνωρίστηκε με τον Sir Patrick Leigh Fermor, Άγγλο περιηγητή και συγγραφέα αλλά και με τον John Craxton, Άγγλο ζωγράφο, από τα μέσα της δεκαετίας του ’40 και έκτοτε διατήρησε στενή σχέση μαζί τους, όπως άλλωστε επιβεβαιώνει και η εκτενής μεταξύ τους αλληλογραφία.

Το σπίτι του Γκίκα στην Ύδρα αποτέλεσε την κατοικία του Fermor για δύο χρόνια, από το 1954 μέχρι το 1955, στο απομονωμένο εργαστήριο του οποίου, ο Fermor έγραψε το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου του «Μάνη». Σε επιστολή του προς τον Γκίκα αναφέρει: «Είμαι σίγουρος ότι χωρίς την Ύδρα το βιβλίο δεν θα είχε ποτέ γραφτεί και γι’αυτό το λόγο καμία ευχαριστία δεν είναι αρκετή!».

Αλλά και ο John Craxton έζησε εκεί για κάποιο διάστημα το 1959, απεικονίζοντας το τοπίο της Ύδρας στα έργα του, ενώ η βοήθειά του υπήρξε πολύτιμη τις μέρες μετά την καταστροφή του υδραίικου αρχοντικού από πυρκαγιά, το 1961. Σταλμένος από τον Γκίκα εκεί για να συγκεντρώσει ό,τι είχε σωθεί από τις φλόγες, γράφει σε επιστολή του: «…Ίσως όμως κατά ένα περίεργο τρόπο είναι ένα σημάδι από το Θεό για να πάτε σε άλλα μέρη. Άλλωστε υπάρχει κάτι το αισιόδοξο σε σχέση με αυτά που διασώθηκαν: κενοί καμβάδες, μια λάμπα για το ατελιέ, ρολά από καμβάδες, μπογιές, μελάνια, φωτογραφίες…»

Η έκθεση, που παρουσιάστηκε πρώτη φορά στην Πινακοθήκη Α. Γ. Λεβέντη, στη συνέχεια θα μεταφερθεί στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο.

Συνοδεύεται από δίγλωσση έκδοση με κείμενα των επιμελητών και πλούσιο φωτογραφικό υλικό.

Επιμέλεια έκθεσης:
Εβίτα Αράπογλου, Sir Michael Llewellyn-Smith, Ian Collins, Ιωάννα Μωραΐτη
Διοργάνωση:
Λεβέντειος Πινακοθήκη, Μουσείο Μπενάκη και Craxton Estate