Η ιστορική πλατεία, όπως είναι φυσικό ,σήμερα είναι εντελώς διαφορετική, όμως περισσότερο από 60 χρόνια είχε κυκλικό σχήμα και έμοιαζε καταπληκτικά με την πλατεία Ομονοίας.
Χτισμένα τριγύρω είναι νεοκλασικά κτίρια, τα περισσότερα από τα οποία καταστράφηκαν στα «Δεκεμβριανά» του 1944, με την Αθήνα να γίνεται ένα ακόμα πεδίο μάχης του ελληνικού εμφυλίου.
Στις αρχές του 19ου αιώνα, η περιοχή είχε πάρει το όνομά της από τους αμπελώνες που είχε εκεί η οικογένεια Ρούλια, με τους Αθηναίους να την αποκαλούν «Ρούλια Αμπέλια». Η πλατεία διαμορφώθηκε το 1865. Και ήταν κατάφυτη τότε. Χρειάστηκε να περάσουν 61 χρόνια για να ασφαλτοστρωθεί και να αποκτήσει μια πιο αστική όψη.
Τότε ήταν που στο κέντρο της πλατείας στήθηκε το άγαλμα ενός Βρετανού φιλέλληνα, που τελικά της έδωσε και το σημερινό όνομά της. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ως πρωθυπουργός τότε της χώρας, έκανε τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους.
Το άγαλμα είναι του Τζόρτζ Κάνινγκ, του Άγγλου διπλωμάτη που διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών και πρωθυπουργός της Αγγλίας, υποστηρίζοντας τον αγώνα των Ελλήνων για την αποτίναξη του τούρκικου ζυγού. Φυσικά, η πλατεία είναι η Πλατεία Κάνιγγος.
Στα χρόνια της ελληνικής επανάστασης, ο Κάνινγκ έδωσε διαταγή στους συμπατριώτες του να αντιμετωπίζουν τους Έλληνες ως επαναστάτες και όχι σαν πειρατές και κλέφτες. Υποστήριξε την υπογραφή του «Πρωτοκόλλου της Πετρούπολης», για την ίδρυση του ελληνικού κράτους, ενώ το 1826, υπέγραψε την «Συνθήκη του Λονδίνου», που αναγνώρισε την Ελλάδα ως κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος.
