Συμβολαιογράφοι, δικηγόροι, τρεις υπάλληλοι της Διεύθυνσης Αλλοδαπών και Μετανάστευσης, ένας αστυνομικός, υπεύθυνος ιδιωτικού γραφείου εξυπηρέτησης αλλοδαπών, ιδιοκτήτρια ενός οίκου ανοχής, ένας κρατούμενος των Φυλακών Χαλκίδας και άλλοι, κατηγορούνται ότι είχαν συστήσει εγκληματική οργάνωση που σύναπτε εικονικά σύμφωνα συμβίωσης και έκανε εικονικές υιοθεσίες προκειμένου να νομιμοποιήσει αλλοδαπούς, κυρίως γυναίκες που κατέληγαν να εργάζονται σε οίκους ανοχής και stripclub, αλλά και μετανάστες από το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές.

Ο εικονικός γάμος μιας 31χρονης Ουκρανής κόστισε 830 ευρώ, χρήματα που εισέπραξε το γραφείο εξυπηρέτησης αλλοδαπών. Σύμφωνα με τη δικογραφία, το ποσό καθοριζόταν κατά περίπτωση μέχρι και τα 7.000 ευρώ. Τα μέλη της οργάνωσης αναζητούσαν Έλληνες που ηλικιακά έπρεπε να προσεγγίζουν τις υποψήφιες νύφες.

Συνομιλία μεταξύ δύο μελών της σπείρας
«Με έναν τυπάκο 30 χρονών. Μας κάνει αν τον πάρουμε αυτόν τώρα. Μεγαλύτερο δεν βρίσκω».
«Κοίτα, να τη ρωτήσω για σίγουρα, γιατί αυτή είναι 38».
«Ε… ωραία ρε παιδί μου, γιατί π.χ. ο έρωτας κοιτάει χρόνια!»

Οι γυναίκες προέρχονταν κατά βάση από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ και με τον τρόπο αυτό εξασφάλιζαν άδεια παραμονής και εργασίας πολίτη κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όμως η δουλειά που κατέληγαν να κάνουν ήταν συνήθως αυτή της ιερόδουλης ή της χορεύτριας σε stripclub. Υπήρχαν και περιπτώσεις ανδρών αλλοδαπών, κυρίως από το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές, που αναζητούσαν Ελληνίδες για να εξασφαλίσουν και εκείνοι τα απαραίτητα έγγραφα για τη διαμονή τους στην Ελλάδα.

Ως εγκέφαλος της σπείρας εμφανίζεται ένας Ελληνας κρατούμενος των Φυλακών Χαλκίδας για ανθρωποκτονία κατά συναυτουργία, ο οποίος επικοινωνούσε με τα μέλη της σπείρας με κινητό τηλέφωνο που κατείχε παράνομα. Από το περιεχόμενο των συνομιλιών εμφανίζεται να έχει στην κατοχή του ταξιδιωτικά έγγραφα αλλοδαπών, στερώντας τους έτσι την ελευθερία κίνησης. Είναι χαρακτηριστική η φράση «και αυτή δεν θα πάει πουθενά γιατί έχω το διαβατήριο», ενώ απειλούσε τους μη συνεργάσιμους: «Θα τον βρω έτσι και αλλιώς, θα τον βάλω σε μια σακούλα, θα τον βάλω στο πορτμπαγκάζ, θα τον βγάλω κάπου έξω για δύο μέρες και θα μου υπογράψει όχι μόνο ότι υπήρχε και ότι δεν υπήρχε». Μάλιστα όσον αφορά τις δύο γυναίκες, συνεργοί που κινούσαν τα νήματα εκτός φυλακής, η μία Γεωργιανή, είναι πρώην σύζυγός του, ενώ με την άλλη, Ρωσίδα, διατηρεί σχέση.