Ο Τάσος Μπουγάς μίλησε για την περίοδο που μπήκε στη φυλακή, κατηγορούμενος για μαστροπεία. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Espresso ανέφερε: «Κατηγορήθηκα για μαστροπεία, αλλά απαλλάχτηκα. Δεν έγινε ποτέ δικαστήριο. Ημουν σε σχέση με μια γυναίκα η οποία ήταν μπλεγμένη σε μια υπόθεση μαστροπείας και νόμιζαν ότι ήμουν κι εγώ. Κι επειδή έπαιξα πολύ τότε στα κανάλια, αναγκάστηκαν να με στείλουν στη φυλακή. Εναν μήνα έμεινα μέσα. Μετά με άφησαν με ομόφωνη απόφαση προέδρου. Χωρίς να γίνει δίκη».

Στο ερώτημα πώς σε αντιμετώπισαν οι φυλακισμένοι; απάντησε: «Όμορφα. Θυμάμαι σαν τώρα την ώρα που έφτασα. Ηταν δύο παρά το μεσημέρι. Κανονικά οι φυλακισμένοι μπαίνουν στα κελιά τους από τη μία. Κι επειδή πήγαινα εγώ στην πρώτη πτέρυγα, δεν ήθελε να μπει κανείς στο κελί του. Τι κι αν φώναζαν οι δεσμοφύλακες; "Δεν μπαίνουμε. Περιμένουμε τον Μπουγά" απαντούσαν οι κρατούμενοι. Δεν θα ξεχάσω την υποδοχή που μου έκαναν όταν έφτασα. Ηταν 420 άτομα στο κτίριο και φώναζαν όλοι ρυθμικά: "Μπουγάς, Μπουγάς". Με έπιασε ρίγος. Δάκρυσα. Και τώρα που το θυμάμαι σηκώνεται η τρίχα μου. Μιλάμε για χειροκροτήματα, χαμός! Ούτε σε πίστα να έβγαινα».

Ο Τάσος Μπουγάς μίλησε και για τις περιπέτειες με τις γυναίκες. «Εχω πάει με γυναίκες απ’ όλα τα κράτη της Γης. Οι Ελληνίδες είναι οι πιο όμορφες και, φυσικά, οι καλύτερες στο κρεβάτι», ανέφερε.

Για τους γάμους του λέει: «Και τις δύο φορές χώρισα από ζήλια, τρομερή ζήλια. Η γυναίκα μου, με την οποία έκανα τον γιο μου, με χρέωνε κάθε μέρα, επί έξι ολόκληρους μήνες, ότι πήγαινα με άλλες. Και δεν είχα πάει. Της ήμουν πιστός. Ασχετα που εκείνη δεν με πίστευε. Είχε βάλει μέχρι και τον αδελφό της να με παρακολουθήσει. Κι όταν της είπε ότι είμαι σωστός, κατηγόρησε κι εκείνον ότι τα έκανε πλακάκια μαζί μου. Ε, στο τέλος κι εγώ πήγα με άλλη από αντίδραση. Εκανα, δηλαδή, αυτό που με κατηγορούσε τόσο καιρό. Τσακωθήκαμε άγρια και της πήρα το παιδί. Εγώ μεγάλωσα τον γιο μου στο εξωτερικό. Ηταν δυόμισι ετών όταν τον πήρα μακριά της και 13,5 όταν συνάντησε ξανά τη μητέρα του. Σήμερα οι σχέσεις μας έχουν αποκατασταθεί. Yeah!»