Ο Φώτης Σεργουλόπουλος αν συναντούσε τον εαυτό του όταν ήταν μικρός θα του έδινε τη συμβουλή να μη φοβάται. Αυτό εκμυστηρεύτηκε στο ΣΟΥΚΟΥ το πρωί της Κυριακής όπου ανάμεσα σε άλλα είπε πως τα παιδιά θα είναι καλό να στέκονται στα δικά τους πόδια από νωρίς φεύγοντας από το σπίτι. Ο ίδιος έφερε στο μυαλό του τα χρόνια που έφυγε στο Παρίσι και αποκάλυψε πως σε στριμωγμένες οικονομικά περιόδους έτρωγε μέσα στα σουπερμάρκετ.

«Όταν πήγα 23 χρονών στο Παρίσι και έμεινα μόνος μου χωρίς κινητά κλπ σαφώς και υπήρχαν κίνδυνοι, αλλά ήμουν ένα παιδί που ήξερα πέντε έξι πράγματα. Αυτή η ελευθερία, ότι βρισκόμουν τόσο μακριά από το οικογενειακό περιβάλλον στην αρχή με έκανε να στεναχωριέμαι να μου λείπουν οι δικοί μου. Αλλά αντιμετωπίζεις τις δυσκολίες με ένστικτο. Ας πούμε τότε δεν υπήρχε και το συνάλλαγμα όπως είναι τώρα, δηλαδή δεν έπαιρνες χρήματα, κάναμε ένα σωρό, ένα πάκο χαρτιά για σπουδαστικό συνάλλαγμα, κι ερχόταν ένα τσεκ μια φορά το μήνα.

Έτρωγα πολλές φορές μέσα στο σουπερμάρκετ.

Μια φορά τα έφαγα όλα τα λεφτά. Δεν ξέρω τι τα είχα κάνει και ήμουν για 7 μέρες με τόσο λίγα λεφτά που είχα αγοράσει ένα σαλάμι και έτρωγα δυο φέτες την ημέρα, έκανα τα πάντα για να φάω. Έτρωγα μέσα στο σουπερμάρκετ. Ας πούμε είχα λίγα χρήματα, έμπαινα στο σουπερμάρκετ, έβαζα στο καλάθι αυτό που αντιστοιχούσε με αυτό που είχα, ε και εκείνη την ώρα άνοιγα και κάτι και το έτρωγα. Τότε δεν υπήρχαν και κάμερες, μόνο σε έψαχναν όταν έβγαινες έξω. Έτρωγα πολλές φορές μέσα στο σουπερμάρκετ. Λίγο τυρί ας πούμε. Δεν ζητούσα λεφτά όταν δεν είχα, γιατί ήξερα ότι είμαι υπεύθυνος για αυτό για το οποίο μου δίνουν.Οπότε το λογάριαζα. Υπήρχαν δύσκολες στιγμές. Δεν ήταν όλα απλόχερα και εύκολα, αλλά ένα παιδί μπαίνει στη διαδικασία να είναι συνετό όταν βρίσκεται σε ανάγκη» περιέγραψε ο Φώτης Σεργουλόπουλος.