Επέλεξε να κλειστεί σε μοναστήρι, αφήνοντας την υποκριτική. Επέστρεψε για λίγο, μόνο για να αποχαιρετήσει τον πατέρα της, Πέτρο Φυσσούν, για τελευταία φορά.

Ακόμα και αυτοί που την γνώριζαν από παλιά, όταν και ήταν μια όμορφή κοπέλα με κοντά μαλλιά, δεν ήταν εύκολο να αναγνωρίσουν την σκυφτή φιγούρα που έμπαινε μέσα στο μαύρο αυτοκίνητο.

Τότε που η Αννια Φυσσούν ήταν ένα κορίτσι με δίψα για τη ζωή, που είχε εντρυφήσει στην υποκριτική και είχε όλο το μέλλον μπροστά της. Τότε που χαμογελούσε δίπλα στον πατέρα της ευτυχισμένη, προτού πάρει την απόφαση-σοκ να ενδυθεί το ιμάτιο της μοναχής, αγνοώντας ίσως για πρώτη φορά τις παρακλήσεις του πατέρα και της μητέρας της. Εκείνη την εποχή, λένε φίλοι του ηθοποιού, η καρδιά του Πέτρου Φυσσούν ράγισε για πρώτη φορά, όταν την αποχαιρέτησε αποδεχόμενος την επιθυμία της. Από τότε πέρασαν 12 χρόνια μέχρι η Αννια να εμφανιστεί ξανά ως μοναχή Πορφυρία στο τελευταίο «αντίο» του πατέρα της, με το πρόσωπό της σφιγμένο από τον πόνο. Για πολύ κόσμο ήταν η πλέον τραγική φιγούρα στην κηδεία του Πέτρου Φυσσούν, ερχόμενη να τον αποχαιρετήσει στο πιο μοναχικό ταξίδι.

Ο πόνος αδιόρατα ζωγραφισμένος στο πρόσωπό της, τα χαρακτηριστικά της σφιγμένα όταν αποχαιρέτησε τον πολυαγαπημένο της πατέρα. Λίγα λεπτά μετά το τέλος της κηδείας κατευθύνθηκε προς το αυτοκίνητο που την είχε μεταφέρει, ενώ μοναχές έστησαν έναν ανθρώπινο τοίχο γύρω της προκειμένου να την προστατέψουν από τις τηλεοπτικές κάμερες. Τελικά ο φωτογραφικός φακός κατάφερε να την απαθανατίσει λίγο προτού επιστρέψει σε ένα μοναστικό κελί για να ξεφύγει πάλι απ' όλους και απ’ όλα, μακριά από τα εγκόσμια και τη ζωή που δεν έζησε ως νεαρή κοπέλα. Τότε που όλα έδειχναν ότι θα εξελιχθεί σε μια καλή ηθοποιό, έχοντας δίπλα της έναν σημαντικό θεατράνθρωπο όπως ο πατέρας της να τη συμβουλεύει. Ηχεί παράξενο σε πολλούς το ότι η Αννια Φυσσούν, που μεγάλωσε με ιδιαίτερη φροντίδα και πολλή αγάπη από τους γονείς της, αποφάσισε να μονάσει, αφήνοντας πίσω τα εγκόσμια. Ηταν ο καρπός ενός μεγάλου έρωτα παρά τη διαφορά ηλικίας που χώριζε τους γονείς της, ο οποίος κατέληξε σε έναν γάμο που επισφραγίστηκε με τη γέννησή της.

Η Αννια, η οποία μεγάλωσε με τις ηθικές αξίες και αρχές που είχαν ο Πέτρος Φυσσούν και η Τέτα Χατζηχρήστου, έμαθε από μικρή να μη νιώθει ξεχωριστή και μοναδική. Οι γονείς της φρόντισαν γι’ αυτό, παρόλο που ο πατέρας της ήταν πολύ αναγνωρίσιμος. Την έμαθαν πρωτίστως να καταλάβει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι - γνωστοί και άγνωστοι.

Μεγαλώνοντας είχε την ελευθερία να ακολουθήσει τον δικό της δρόμο, μόνο που και αυτοί που τη γνώριζαν δεν περίμεναν ότι θα ερχόταν η μέρα που εκείνη θα ακολουθούσε τον δρόμο του μοναχισμού. Η μέρα που η Αννια θα τα άφηνε όλα πίσω της, ακόμη και το όνομά της, για να αναγεννηθεί ως αδελφή Πορφυρία. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα για έναν γονέα να ακούει ότι το παιδί του θα κλειστεί σε μοναστήρι, ακολουθώντας τον μοναχικό δρόμο του Θεού. Για τον Πέτρο Φυσσούν και την Τέτα Χατζηχρήστου η απόφαση της κόρης τους να παρατήσει τα εγκόσμια ήταν, τουλάχιστον στην αρχή, ένα δυσάρεστο ξάφνιασμα. Στις αρχές του 2000 η Αννια ήταν μια ταλαντούχα κοπέλα που έκανε τα πρώτα της βήματα στο θεατρικό σανίδι. Μάλιστα τα δημοσιεύματα στην αρχή της δεκαετίας μιλούσαν για μια νεαρή ηθοποιό που τιμά όσο τίποτε άλλο τον πατέρα της Πέτρο Φυσσούν, αλλά και τον παππού της Κώστα Χατζηχρήστο, με το ήθος και το ταλέντο της στην υποκριτική. Από πολύ μικρή ηλικία είχε μια ευγένεια και συστολή που την έκαναν να ξεχωρίζει.

Η ανάγκη της να έρθει σε επαφή με τα θεία, με μια ανώτερη δύναμη, την οδήγησε ήδη από τα εφηβικά της χρόνια να αναζητά το νόημα της ζωής και το νόημα της ύπαρξης γενικότερα. Ετσι, πριν από 12 χρόνια πήρε τη μεγάλη απόφαση. Αυτό που έκαιγε μέσα της γαλήνευε μόνο με την προσφορά και την προσευχή, οδηγώντας την σε έναν μοναχικό δρόμο προκειμένου να βρει την ηρεμία της ψυχής της. Αποφάσισε να ακολουθήσει αυτό τον δρόμο όσο δύσκολος και κακοτράχαλος κι αν φάνταζε, με την ελπίδα ότι στο τέλος του υπάρχει μόνο η σωτηρία του Θεού. Ηταν τότε που ανακοίνωσε στους γονείς της ότι η ζωή της δεν της ανήκει και ότι στο εξής θα αφιερωθεί στον Χριστό. Τους το είπε ξαφνικά ένα απόγευμα, λέγοντάς τους χαρακτηριστικά ότι θα γίνει «δούλη του Κυρίου».

Η νέα της ζωή ξεκίνησε σε κάποιο μοναστήρι της Βοιωτίας και τους πρώτους μήνες οι γονείς της την επισκέπτονταν τακτικά για να δουν αν είναι καλά. Ο Πέτρος Φυσσούν δεν έκανε ποτέ καμία δήλωση για την απόφαση της κόρης του. Τότε, άνθρωποι από το περιβάλλον της οικογένειας έλεγαν ότι στην αρχή ήταν πολύ θυμωμένος και στεναχωρημένος γι’ αυτή της την απόφαση, ως όφειλε όμως τη σεβάστηκε. Το ίδιο έκανε και η μητέρα της Τέτα, η οποία μάλιστα εκείνη την εποχή είχε αρχίσει να ασχολείται και να γράφει βιβλία για την Αγιουβέρδα, μια πρακτική μέθοδο για τη μακροζωία. Παρόλο που στην αρχή οι γονείς και κάποιοι φίλοι της από το θέατρο προσπάθησαν να την εμποδίσουν να ακολουθήσει τον δρόμο του μοναχισμού, δεν τα κατάφεραν. Η νεαρή μοναχή ωστόσο δεν ξέχασε ποτέ τους γονείς της. Προσευχόταν για εκείνους από το νέο της μοναστήρι στην Εύβοια και βρισκόταν δίπλα τους, έστω για λίγο, όποτε εκείνοι την είχαν ανάγκη.