Σε μία εφ' όλης της ύλης συνέντευξή του στο Madame Figaro o Αντώνης Κανάκης μίλησε για τον έρωτα, την εκπομπή του, αλλά και για την κατάσταση της χώρας, τους νέους και την Εκκλησία.

Κατανοώντας τη δυσκολία του να επιλέξεις, ποιο πιστεύεις ότι είναι το μεγαλύτερο λάθος που έχει κάνει η κυβέρνηση;
Το μεγαλύτερο λάθος, όχι μόνο αυτής της κυβέρνησης, αλλά γενικότερα των κυβερνήσεων των τελευταίων πολλών ετών, δεν έχει να κάνει με τα πράγματα που έπραξαν, αλλά με αυτά που δεν έπραξαν. Κανένας τους δεν ενέπνευσε τους Έλληνες να γίνουν καλύτεροι πολίτες, κανένας τους δεν τόλμησε να ξεφύγει από μια στείρα και σχετικά προκαθορισμένη διαδικασία, ήταν όλοι τους βαρετά προβλέψιμοι, υπάκουοι, αφάνταστοι, άτολμοι, ανίκανοι.

Τι σε εξοργίζει περισσότερο στη στάση των ανθρώπων απέναντι στο κοινό καλό;
Η ανόητη νοοτροπία του παρτάκια, που στη χώρα μας περνιέται και για μαγκιά τελευταία. Πρέπει επιτέλους να γίνει αντιληπτό ότι ο μοναδικός τρόπος για να βγει κερδισμένος ο καθένας είναι να είναι κερδισμένο το σύνολο της κοινωνίας. Ο μοναδικός τρόπος για να κερδίζει η μονάδα μακροπρόθεσμα είναι να κερδίζει το σύνολο. Δυστυχώς όμως φαίνεται να πιστεύουμε πως το κοινό καλό και το ατομικό μας καλό είναι δύο τελείως άσχετα μεταξύ τους πράγματα, ενώ πρόκειται για απολύτως σχετικά.

Καθώς απευθύνεσαι σε ένα ευρύ –νεανικό στην πλειονότητά του– κοινό, σατιρίζοντας τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας, νιώθεις την ευθύνη ότι πρέπει να μεταδώσεις μια άλλη οπτική των πραγμάτων;
Αισθάνομαι πως υποσυνείδητα λειτουργεί μέσα μου ένας αυτόματος μηχανισμός, ο οποίος κρατάει πάντα ζωντανή την αίσθηση της πραγματικότητας και των προεκτάσεων που μπορεί να έχει η χρήση ενός μέσου όπως η τηλεόραση και μιας εκπομπής όπως το Ράδιο Αρβύλα. Αλλά ως εκεί. Δεν επιθυμώ καμία ευθύνη για κάτι συγκεκριμένο. Κάτι τέτοιο θα λειτουργούσε εις βάρος, όχι μόνο της διάθεσής μου, αλλά και της δημιουργικότητας και της αλήθειας μου. Θέλω να είμαι ελεύθερος να εκφράζομαι δημιουργικά και πολιτικά. Να λέω αυτά που πιστεύω με τον τρόπο μου, ο οποίος μάλιστα ποικίλλει, και ο αποδέκτης να είναι ελεύθερος να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει, να του αρέσει ή όχι. Πάντως στην Ελλάδα, ως «η άλλη οπτική» τείνει πλέον να φαντάζει το αυτονόητο και το γεγονός αυτό έχει πολλά να μας πει.

Τι θρήσκευμα θα έβαζες στην ταυτότητά σου που να σε αντιπροσωπεύει;
Με πεθαίνει αυτό του Γούντι ¶λεν! Δεν θα έβαζα θρήσκευμα στην ταυτότητά μου. Πιστεύω ότι το θρήσκευμα εξ ορισμού είναι για να αναγράφεται στις ψυχές μας και όχι στις ταυτότητές μας.

Ποια είναι η γνώμη σου για τους παπάδες;
Δεν θέλω να αναφερθώ στους παπάδες, θα σας πω όμως πως δεν πολυχωνεύω τις θρησκείες. Τις θεωρώ από τους βασικούς υπεύθυνους για πολλά από τα δεινά που βασανίζουν τους ανθρώπους. Η υποκρισία τους, το εγκεφαλικό τους κόλλημα και η εκμετάλλευση της ιερής ανάγκης του ανθρώπου για καταφύγιο έναντι στον έμφυτο φόβο του με σκοπό την εξουσία, με εξοργίζουν. Δεν έχουν σχεδόν καμία σχέση με το κυρίαρχο μήνυμα κάθε θρησκείας που είναι η αγάπη.