Με φόντο την παρέμβαση Ομπάμα, αλλά με ανοιχτή τη διαφωνία μεταξύ Eυρωπαίων και ΔΝΤ για την επίτευξη του πλεονάσματος πραγματοποιούνται σήμερα και αύριο οι διαβουλεύσεις για το ελληνικό ζήτημα στο περιθώριο της Εαρινής Συνόδου του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Αν και δεν είχε γίνει επισήμως γνωστή η ατζέντα των επαφών του, ο κ. Τσακαλώτος, σύμφωνα με πληροφορίες, θα έχει συναντήσεις με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, τον πρόεδρο του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ και τον Αμερικανό ομόλογό του, Τζακ Λιου. Αύριο το πρωί ο Έλληνας ΥΠΟΙΚ αναμένεται να έχει συνάντηση με αξιωματούχους του πανίσχυρου Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας (NSC), ενός οργάνου που ουσιαστικά διαμορφώνει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.

Ο κ. Σταθάκης θα έχει σειρά επαφών με τους επικεφαλής τμημάτων του ΔΝΤ, ενώ έχει στο πρόγραμμά του και συναντήσεις με στελέχη της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Οι Ευρωπαίοι έχουν ήδη ανοίξει τα χαρτιά τους, με τον Γερούν Ντάισελμπλουμ να δηλώνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμία ευελιξία στην επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% το 2018, καθώς αποτελεί μία από τις βάσεις της συμφωνίας του περασμένου καλοκαιριού. «Θα χρειαστεί τεράστια προσπάθεια από την Ελλάδα, αλλά πιστεύω ότι μπορεί να γίνει», είπε. Επίσης, ο επικεφαλής του Eurogroup τόνισε κατηγορηματικά ότι οι θεσμοί είναι ανυποχώρητοι στο ότι το σημείο-κλειδί για την επίτευξη συμφωνίας αποτελεί η πρόβλεψη ότι η Ελλάδα θα επιτύχει αυτό το πλεόνασμα το 2018.

Από την πλευρά της, η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο το Ταμείο να έχει έναν διαφορετικό ρόλο. «Δεν θα εγκαταλείψουμε την Ελλάδα, αλλά ίσως αλλάξει η συμμετοχή μας στο πρόγραμμα», δήλωσε σε συνέντευξη στο BBC η γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. «Το πώς θα συμμετέχουμε μπορεί να έχει διάφορες μορφές, ανάλογα με τις δεσμεύσεις της Ελλάδας ή τον ρόλο των Ευρωπαίων εταίρων», διευκρίνισε.

Η Λαγκάρντ επισήμανε πως η Ελλάδα έχει ανάγκη από μία παρέμβαση στο χρέος προκειμένου να ελαφρύνει το δυσβάσταχτο φορτίο της, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα «κούρεμα». Θα μπορούσε να πάρει τη μορφή μιας περιόδου χάριτος για την αποπληρωμή του χρέους, ή μιας παράτασης της περιόδου ωρίμανσης των δανείων ή μιας μείωσης των επιτοκίων.