Ο πύργος Κουλούρα είναι ένα εντυπωσιακό οίκημα, που βρίσκεται στη διασταύρωση της λεωφόρου Ποσειδώνος και της οδού Τρίτωνος στο Παλαιό Φάληρο. Μετράει σχεδόν 120 χρόνια ιστορίας. Ήταν το 1897 όταν ο επιχειρηματίας μετάλλων, Σπυρίδων Δεσπόζιτος, άρχισε να χτίζει την έπαυλη, η οποία ολοκληρώθηκε το 1906. Στη συνέχεια νοικιάστηκε για να στεγάσει το «Αναρρωτήριον και Υδροθεραπευτήριον Μηλιαρέση», το οποίο λειτούργησε εκεί μέχρι το 1923.

Τότε ο πύργος μετατράπηκε στο σπίτι του Υδραίου εφοπλιστή Αθανάσιου Κουλούρα, ο οποίος το είχε αγοράσει ήδη από το 1917. Ο εφοπλιστής έζησε εκεί μέχρι το 1953, οπότε και πέθανε αφήνοντας τον πύργο στη δεύτερη σύζυγό του, Βέρα. Εκείνη με τη σειρά της το δώρισε στο Μουσείο Μπενάκη μέσω της διαθήκης της, που ανοίχτηκε μετά τον θάνατό της το 1979. Κάπως έτσι το συνολικά 584 τετραγωνικών μέτρων οίκημα διατηρήθηκε σε πολύ καλή κατάσταση μέχρι σήμερα. Και τώρα έρχεται επιτέλους να αξιοποιηθεί από το Μουσείο Μπενάκη ως το νέο… Μουσείο Παιχνιδιών, που αναμένεται να ανοίξει τις πύλες του για το κοινό τον ερχόμενο Ιούνιο.

Το Μουσείο Μπενάκη διαθέτει από το 1991 Τμήμα Παιχνιδιών και Παιδικής Ηλικίας, το οποίο αποτελεί δωρεά της Μαρίας Αργυριάδη. Όπως αναφέρεται στο site του Μουσείου, πρόκειται για μία πολύτιμη συλλογή με «20.000 παιχνίδια και αντικείμενα της παιδικής ηλικίας, προερχόμενα από τον ελλαδικό χώρο και την ευρύτερη περιφέρεια του Ελληνισμού –από την αρχαιότητα μέχρι το 1970– καθώς και από την Ευρώπη, την Αμερική, την Αφρική και από χώρες της Ανατολής». Ανάμεσα τους συναντάμε βρεφικά και παιδικά αντικείμενα και παιχνίδια από τους αρχαίους, τους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους, αλλά και παραδοσιακά παιχνίδια του 18ου και του 19ου αιώνα.

Δίπλα σε αυτά, βρίσκονται νεότερα παιχνίδια του 20ου αιώνα, λαϊκά πανηγυριώτικα και επιτραπέζια. Τη συλλογή κοσμούν επίσης κούκλες και αστικά παιχνίδια από την Ευρώπη του 17ου, του 18ου, του 19ου και του 20ου αιώνα, καθώς και αρχειακό υλικό, φωτογραφίες και 3.000 βιβλία παιδικής λογοτεχνίας και εκπαίδευσης. Όλα αυτά θα βρουν επιτέλους τη θέση τους σε ένα δικό τους Μουσείο. Κι εμείς δεν έχουμε παρά να ανυπομονούμε να το επισκεφθούμε…