Η Ντόνια, πρόσφυγας από τη Συρία, τις τελευταίες 20 μέρες κατέβαινε στο λιμάνι της Μυτιλήνης, ψάχνοντας μήπως ανάμεσα στο πλήθος που αποβίβαζαν τα πλοία ήταν τα πέντε παιδιά της.

Μέχρι χθες όταν στο λιμάνι ο από μηχανής θεός της αρχαίας Ελληνικής τραγωδίας εμφανίστηκε κι έδωσε τη λύση. Σαν σκηνή από τις αναζητήσεις του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού στη δεκαετία του Ά60. Η Ντόνια ξαναβρήκε τα παιδιά της,που είχε χάσει στο δρόμο από τη Μικρασία στη Λέσβο και χάθηκε στην αγκαλιά τους.

Όπως είπε στις λιμενικές αρχές και τις ανθρωπιστικές οργανώσεις η γυναίκα που περισυνελέχθηκε από βουλγαρικό σκάφος της Frontex και μεταφέρθηκε στο λιμάνι της Μυτιλήνης το πρωί της 18ης Φεβρουαρίου, ενώ βρισκόταν μέσα στα τουρκικά χορικά ύδατα σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής τής πήρε πέντε από τα έξι της παιδιά.

«Το σκάφος της Τουρκικής ακτοφυλακής πήρε τα παιδιά και άλλους επιβαίνοντες στη βάρκα. Κάποιοι από τη βάρκα αντιστάθηκαν. Δε θέλαμε να γυρίσουμε στην Τουρκία. Τότε οι Τούρκοι λιμενικοί προσπάθησαν να καταστρέψουν τη βάρκα για να υποχρεώσουν τους επιβαίνοντες να ανεβούν στην ακταιωρό. Ο οδηγός της βάρκας άνοιξε τη μηχανή και απομακρυνθήκαμε. Η ακταιωρός δε μας κυνήγησε και καταφέραμε να ξεφύγουμε. Σε λίγη ώρα μας έσωσε το ελληνικό σκάφος και μας μετέφερε στη Μυτιλήνη» είχε πει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων το έκτο ενήλικο παιδί της Ντόνιας που είχε σωθεί.

Χθες η Ντόνια που όλο αυτό το διάστημα περιθάλπονταν με το μεγάλο της γιο από μια μη Κυβερνητική Οργάνωση, ξανακατέβηκε στο λιμάνι. Ένα ένα πρόσωπο από τα εκατοντάδες που βγήκαν στην ακτή το κοίταξε, ψάχνοντας το βλέμμα των παιδιών της. Ώσπου αργά το μεσημέρι στην ακτή αποβιβάστηκαν τα πέντε της παιδιά. Δάκρυα στα μάτια, ανείπωτη χαρά δίνει ακόμα κι ο πόνος. Η Ντόνια με τα πέντε της παιδιά από 7 ως 16 ετών. Με το μεγάλο της το γιό, ξανά όλοι μαζί στο δρόμο πια για τη Γερμανία όπου ζει ο άντρας της, ο πατέρας τους και τους περιμένει.