Η χώρα έχει μέινει χωρίς κυβέρνηση εδώ και αρκετό καιρό. Κανένας δεν μπορεί να θέλει κάτι τέτοιο, ούτε οι πολίτες, ούτε οι πολιτικοί. Το συνταγματικό κενό στο ισπανικό σύνταγμα, που δεν προβλέπει ημερομηνίες λήξης των διερευνητικών εντολών, έχει οδηγήσει σε σενάρια μεγάλου συνασπισμού, μεταξύ σοσιαλιστών και συντηρητικών. Κάτι βέβαια που, προς το παρόν, κανένας δεν μπορεί να φανταστεί.

«Μα τα κόμματα πρέπει να τηρήσουν όσα υποσχέθηκαν προεκλογικά. Δηλαδή να μην υποστηρίξουν τον Ραχόι. Διαφορετικά θα ήταν προδοσία στους ψηφοφόρους τους. Στο κάτω - κάτω ας ξαναψηφίσουμε», λέει μια περαστική, ενώ κάποιος άλλος προσθέτει: «Προς το παρόν κανείς δεν μπορεί να συνεννοηθεί με κανέναν. Δεν ήθελα κάτι τέτοιο. Ένα απερίγραπτο χάος».

Χωρίς διάθεση για συμβιβασμούς εμφανίζεται και ο αρχηγός των Podemos. Λίγο μετά τις εκλογές στις 20 Δεκεμβρίου ζήτησε να συμπεριληφθούν πέντε θεμελιώδεις αρχές στο ισπανικό Σύνταγμα. Μεταξύ τους ένα δημοψήφισμα στην Καταλονία, ένα είδος ψήφου εμπιστοσύνης στη μέση της κοινοβουλευτικής περιόδου με την οποία οι Ισπανοί θα μπορούν να καταψηφίσουν την κυβέρνηση και μια εγγύηση για θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα. «Οι πέντε αυτές αρχές είναι απαραίτητες για μια νέα ιστορική συμφωνία, δηλώνει ο Πάμπλο Ινγκλέσιας. Ήρθε ο καιρός να αποκτήσουμε επιτέλους πολιτικούς ηγέτες με ανάστημα. Δεν είναι ώρα διαπραγματεύσεων για υπουργικούς θώκους. Η παλιά πολιτική ανήκει πια στο παρελθόν».

Μια κατάσταση πρωτόγνωρη για όλα τα κόμματα

Οι Podemos πιστεύουν ότι θα τους συνέφεραν νέες εκλογές, εκτιμά ο Χοσέ Ιγκνάσιο Τορεμπάνκα
Μια συνταγματική αναθεώρηση ως προϋπόθεση για διαπραγματεύσεις με σκοπό τον σχηματισμό κυβέρνησης; Σχεδόν αδιανόητο αν ληφθεί υπόψη ότι οι συσχετισμοί δυνάμεων καθιστούν σχεδόν αδύνατο τον σχηματισμό αριστερής κυβέρνησης, μιας και θα πρέπει να έχει τη στήριξη πέντε ή και έξι κομμάτων. Ο αρχηγός των Podemos δεν μπορεί να θεωρεί τη πρότασή του ιδιαίτερα ρεαλιστική, εκτιμά ο Χοσέ Ιγκνάσιο Τορεμπλάνκα, επικεφαλής του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την Εξωτερική Πολιτική (ECFR) στη Μαδρίτη και τονίζει: «Οι Ισπανοί μοίρασαν την εξουσία σε πολλά κόμματα χωρίς όμως να ορίσουν τι πρέπει να γίνει. Και έτσι οι πολιτικοί δεν ξέρουν τώρα τι ακριβώς να πράξουν. Οι Podemos πιστεύουν ότι θα τους συνέφεραν νέες εκλογές και ότι θα ξεπερνούσαν σε ποσοστό τους σοσιαλιστές. Από την πλευρά τους οι Cuidadanos θέλουν να στηρίξουν τους συντηρητικούς του Ραχόι, χρειάζονται ωστόσο για αυτό τους σοσιαλιστές. Για τα κόμματα είναι δύσκολο να βρουν την σωστή στρατηγική. Είναι μια πρωτόγνωρη κατάσταση για όλα τα κόμματα. Και τα παλιά και τα καινούργια».

Στις 13 Ιανουαρίου συνεδριάζει για πρώτη φορά μετεκλογικά το ισπανικό κοινοβούλιο. Αμέσως μετά ο βασιλιάς Φίλιππος αναμένεται να δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Μαριάνο Ραχόι. Όμως ο συντηρητικός πρωθυπουργός δεν έχει την στήριξη που απαιτείται. Αρκετοί παρατηρητές προβλέπουν πρόωρη προσφυγή στις κάλπες το αργότερο τον Ιούνιο. Μέχρι τότε οι Ισπανοί θα ακούσουν από τους πολιτικούς τους πολλές διακηρύξεις προθέσεων και πλήθος προεκλογικές υποσχέσεις.