Την ώρα που σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ ο αριθμός των μεταναστών και των προσφύγων που έφτασαν δια ξηράς και θαλάσσης στην Ε.Ε. ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο,  η βρετανική εφημερίδα Guardian και ο δημοσιογράφος Patrick Kingsley από τη Μυτιλήνη όπου βρίσκεται, αφιέρωσαν εχθές ένα μεγάλο άρθρο σε όσα διαδραματίζονται στο νησί με τίτλο: ««Η Λέσβος παρασύρεται από ένα κύμα συμπόνοιας καθώς οι πρόσφυγες συνεχίζουν να φτάνουν από τη θάλασσα».

Το άρθρο εστιάζει στην ανθρωπιστική κρίση και στις συγκινητικές προσπάθειες των ακτιβιστών και των κατοίκων του νησιού που προσπαθούν με κάθε τρόπο να βοηθήσουν τους μετανάστες οι οποίοι καταφτάνουν καθημερινά με βάρκες από τα τουρκικά παράλια. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην 83χρονη Αιμιλία Καμβύση, η οποία έγινε γνωστή σε όλο τον κόσμο χάρη σε εκείνη την περίφημη φωτογραφία του Λευτέρη Παρτσαλή (μαζί με την 89χρονη Ευστρατία Μαυραπίδη και την 85χρονη ξαδέρφη της Μαρίτσα Μαυριπίδη) όπου εμφανίζεται να ταΐζει με γάλα ένα μικρό προσφυγόπουλο.

«Είμαστε τόσο κοντά στην Τουρκία» λέει η 83χρονη στον ανταποκριτή της βρετανικής εφημερίδας και προσθέτει: «Τις νύχτες μπορούμε να ακούσουμε τους θορύβους και τις κραυγές τους».  

«Το νησί βρίσκεται σε τέτοια πλεονεκτική θέση», σχολιάζει ο Patrick Kingsley, «που επιτρέπει στους νησιώτες όπως η κυρία Καμβύση να έχουν ισχυρή άποψη για την αποτυχία της Ευρώπης να παράσχει ασφαλές πέρασμα στους μετανάστες - είτε η ήπειρος του θέλει, είτε όχι». «Είναι απάνθρωπο, σκληρό», λέει με τη σειρά της η κυρία Καμβύση.  

«Με λίγες εξαιρέσεις, οι κάτοικοι της Λέσβου έχουν προσφέρει ένα πολύ πιο ζεστό καλωσόρισμα από τις κυβερνήσεις της Ε.Ε.», σημειώνει ο Guardian και παραθέτει το παράδειγμα της 83χρονης. «Η Καμβύση έγινε σύμβολο της ανταπόκρισης των ντόπιων όταν φωτογραφήθηκε τον Οκτώβριο να κρατά στην παραλία ένα προσφυγόπουλο και να το νανουρίζει για να κοιμηθεί. Η φωτογραφία έγινε διάσημη σε όλη την Ελλάδα, αλλά δεν το έκανε για την φήμη όπως λέει. Το έκανε γιατί οι γονείς της ήταν κάποτε στην ίδια κατάσταση. Όπως πολλοί από το νησί, έτσι και αυτή κάποτε κατέφυγε εδώ από την Τουρκία όταν οι Έλληνες εκδιώχθηκαν το 1922», γράφει ο δημοσιογράφος.  

«Ο πατέρας μου πήρε μαζί του μόνο ένα ζευγάρι παπούτσια και αυτή τη ραπτομηχανή», λέει η 83χρονη στον δημοσιογράφο. «Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θέλησα τόσο πολύ να βοηθήσω. Θυμήθηκα αυτές τις αναμνήσεις από την οικογένειά μου», καταλήγει η Αιμιλία Καμβύση.