Ο Τάκης Ζαχαράτος μιλώντας στο People με αφορμή την πρεμιέρα της νέας του παράστασης «Σαν κάποιος θίασος» στη Θεσσαλονίκη, αναφέρθηκε και στο θέμα του YFSF.

Πόσο τοις εκατό Τάκης Ζαχαράτος ήσουν στο YFSF;

Ε, πιο 100% δεν γινόταν. Ήμουν όπως είμαι πάντα. Κάποτε μου έλεγαν «Μη λες ότι ο μπαμπάς σου ήταν σιδεράς». Συγνώμη, θα βγω και θα πω ότι ο μπαμπάς μου δεν ήταν σιδεράς; Είναι ντροπή; Δεν ξέρει η Πάτρα ποιος είμαι; Δεν θα ήθελα ποτέ κάποιος να σκεφτεί «καλά, μας κάνει τώρα αυτός το σοβαρό!». Δεν πήγα εκεί να κάνω επίδειξη γνώσεων. Και ήταν πιο κοντά στο αντικείμενό μου από όλους όσοι ήταν στην επιτροπή. Ουδέποτε έκανα επίδειξη γνώσεων ή δυνατοτήτων. Δεν την μπορώ τη σοβαροφάνεια και το στιλάκι «εγώ θα σας πω, γιατί είμαι ανώτερός σας». Αυτά μου κάνουν τόσο παλιακά και αστεία. Δείχνουν επίσης και μια ανασφάλεια. Πας να κάνεις το μεγάλο και τελικά δείχνεις πόσο μικρός είσαι. Και αυτό είναι λυπηρό.

Έχουν επικοινωνήσει οι ιθύνοντες του καναλιού, για να συζητήσετε μια πιθανή νέα συνεργασία για το YFSF;

Αυτό που γνωρίζω είναι πως υπάρχει πολύ καλή σχέση ανάμεσα σε εμένα και τον ANT1. Δεν μου έχει γίνει ακόμη, όμως, καμία τέτοια πρόταση.

Έχει ακουστεί πως θα είναι και ο Σταμάτης Φασουλής στην κριτική επιτροπή

Θα είναι υπέροχο! Είναι ένας άνθρωπος και ένας καλλιτέχνης που έχει προσφέρει τόσα πολλά στον πολιτισμό. Αυτό το παιχνίδι δεν είναι απλό. Η προετοιμασία είναι αγχωτική και στρεσογόνα. Προσωπικότητες τέτοιες, σαν του Σταμάτη Φασουλή, χρειάζονται και για το κύρος τους και για το εκτόπισμά τους. θα είναι απαραίτητος.

Θα σε ενδιέφερε να παρουσιάσεις το YFSF;

Η τηλεόραση θα με ενδιέφερε μόνο στην περίπτωση που θα μπορούσα να ανταποκριθώ. Θέλω αυτό που κάνω να μου ταιριάζει. Δεν έχω το ψώνιο να είμαι παρουσιαστής ούτε θεωρώ πως ένας ρόλος είναι ανώτερος ή κατώτερος. Με ενδιαφέρει, είτε είμαι παρουσιαστής είτε μέλος της κριτικής επιτροπής, να μου κάνει το «κοστούμι» και με τη σειρά μου να το «αναδεικνύω» κι εγώ.

Έχεις ξενερώσει ποτέ πάνω στη σκηνή;

Ποτέ. Μπορεί να μου έχει τύχει βραδιά που έχουν έρθει όλοι επειδή έχουν ακούσει για την παράσταση και μέχρι να καταλάβουν τι γίνεται να μην αντιδρούν καν. Και εκεί που λες «δεν τους άρεσε», στο τέλος να γίνει χαμός από το χειροκρότημα.

Εκεί πώς το διαχειρίζεσαι;

Πρέπει να έχεις ψυχραιμία και εμπειρία. Είναι σαν να βγαίνεις κάθε μέρα με άλλον εραστή, που είναι άλλο ζώδιο, άλλη ηλικία, από άλλη χώρα. Και πρέπει να του δώσεις να καταλάβει, στη δική του «γλώσσα», τι εννοείς. Θέλει υπομονή, ωριμότητα, ευγένεια, γενναιοδωρία και πολλή δουλειά. Είναι πολύ τιμητικό όταν βλέπεις κόσμο να έχει πάει πρώτα κομμωτήριο και να βάζει τα καλά του για να έρθει να σε δει. Με συγκινεί πολύ αυτό. Μου χαρίζει δυόμισι ώρες από τη ζωή του, άρα η υποχρέωσή μου είναι να του δώσω κάτι πίσω. Και επειδή πιστεύω πως του Θεού το χέρι με έσπρωξε να γίνω αυτό που έγινα, κατάλαβα πως γεννήθηκα για να δίνω χαρά στον κόσμο. Όσες φορές είπα «δεν συνεχίζω», έβγαινα από αυτό που είμαι γεννημένος να κάνω. Αυτός είναι ο προορισμός μου.

Στις ημέρες μας φθίνουν οι αυθεντικές προσωπικότητες, που σε εμπνέουν να τις μιμηθείς;

Δεν νομίζω. Η Μποφίλιου είναι μοναδικότατη και αυθεντική. Δεν αντιγράφει καμία. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι μια μορφή ολοκληρωμένη. Η Έλλη Στάη είναι σταρ. Είναι η καλύτερη που υπάρχει αυτή τη στιγμή στη χώρα. Η Μαρινέλλα… δεν μπορεί να την αντιγράψει κανείς. Υπάρχουν original άνθρωποι και αυτοί είναι που εμπνέουν ανθρώπους σαν κι εμένα για να κάνουν σάτιρα, γιατί είναι ολοκληρωμένες προσωπικότητες. Ζούμε σε μια εποχή που πρέπει να έχεις κοιλιακούς, ακριβό αυτοκίνητο, παρΆ όλη την κρίση που περνάμε, να ανεβάζεις όλη την ώρα selfies στα social. Και γίνονται όλοι πανομοιότυποι. Αυτό με τρομάζει: Η ομοιομορφία. Θεωρώ πως η διαφορετικότητα είναι τόσο αναγκαία και ιερή, γιατί ο Θεός έχει πλάσει τα πάντα διαφορετικά. Πρέπει να υπάρχει διαφορετικότητα. Είναι το σύμβολο της δημοκρατίας. Η διαφορετικότητα και η αποδοχή της.

Φαντάζομαι πως ερωτεύεσαι πρώτα κάποιον και στη συνέχεια τον ενσαρκώνεις στην πίστα.

Εννοείται! Βασικά, νομίζω πως με διαλέγουν, δεν τους διαλέγω.

Ποιος είναι εκείνος ο θαυμαστής σου, ο αναπάντεχος, που όταν έμαθες πως σε θαυμάζει ένιωσες έκπληξη;

Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη. Είναι μια ηθοποιός που εκτιμώ βαθύτατα και οι θεατρικές της ερμηνείες αποτελούν σεμινάριο για τους νέους ηθοποιούς. Αυτή η γυναίκα εξαφανίζεται όταν ερμηνεύει ένα ρόλο και όταν τελειώνει επανέρχεται. Είναι μαγευτικό το ταξίδι που κάνει μέσα από τους ρόλους. Ήρθε στην τελευταία παράσταση της καλοκαιρινής περιοδείας, στο Βεάκειο, και με συγκίνησε τόσο πολύ. Της είπα πως θέλω να μου πει πράγματα, να μελετήσω και μου απάντησε «τι να μελετήσεις; Εγώ ήρθα και διδάχτηκα». Με ξάφνιασε που ένας τόσο σπουδαίος άνθρωπος είπε αυτά τα κολακευτικά λόγια.