Είναι γνωστό πως ο άνθρωπος μπορεί να παράγει δάκρυα, χωρίς αυτά να σχετίζονται με τα συναισθήματά του, π.χ. αν ένα σκουπιδάκι μπει στο μάτι σας ή αν σας φυσήξει αέρας, αμέσως θα βουρκώσετε.

Υπάρχουν τρία είδη δακρύων: τα βασικά, τα ανακλαστικά και τα συναισθηματικά.

Τα βασικά είναι εκείνα που παράγονται για να κρατάνε το μάτι υγρό και το βοηθούν να κινείται πιο εύκολα. Τα ανακλαστικά δημιουργούνται σε περίπτωση που κάτι ενοχλήσει το μάτι, ώστε να το καθαρίσουν από την ξένη ουσία και τέλος, τα συναισθηματικά προκαλούνται όταν κάποιος βρεθεί σε έντονη συναισθηματική σύγχυση και λειτουργούν σαν ένα ξέσπασμα του οργανισμού, για να ηρεμίσει το πνεύμα. Π.χ. το κλάμα μετά από ένα έντονο συναίσθημα έρχεται ώστε να σας καλμάρει και να σας κάνει να νιώσετε καλύτερα. Επίσης, όταν γελάτε σε σημείο που δεν αντέχετε άλλο, κάποια στιγμή θα κλάψετε, ώστε το δυνατό αυτό συναίσθημα να κατευναστεί.

Βέβαια, οι θεωρίες σχετικά με το γιατί οι άνθρωποι κλαίνε ποικίλουν.

Η πιο διαδεδομένη υποστηρίζει ότι υπάρχουν ορισμένες πρωτεΐνες στα συναισθηματικά δάκρυα που εμπεριέχονται σε κάποιες ορμόνες του οργανισμού και οι οποίες είναι υπεύθυνες για τον καθορισμό των συναισθημάτων.

Όταν λοιπόν οι ορμόνες αυτές φτάσουν σε υψηλά επίπεδα, το κλάμα απελευθερώνει τις παραπάνω πρωτεΐνες μέσω των δακρύων, με αποτέλεσμα οι ορμόνες να μειώνονται και να επέρχεται το συναίσθημα της ανακούφισης. Φυσικά, η όλη διαδικασία δεν είναι τόσο απλή, αυτό είναι όμως το κεντρικό της νόημα.

Οι γυναίκες διαθέτουν περισσότερες ασταθείς ορμόνες, γι' αυτό και είναι πιο ευαίσθητες και κυκλοθυμικές και κλαίνε συχνότερα. Όπως και να 'χει, το κλάμα αποτελεί μια φυσική άμυνα του οργανισμού, καθώς τον βοηθά να συνέλθει και να ηρεμήσει. Και αν αναρωτιέστε τι ισχύει στην περίπτωση με το κλάμα των μωρών, αυτό αποτελεί το μόνο μέσο επικοινωνίας τους. Όταν πεινάνε, κλαίνε, θέλοντας να δείξουν πως κάτι δεν πάει καλά και να αντιληφθούν οι γονείς τους τι συμβαίνει, ενώ όταν τα ταΐζουν και δεν τρώνε και συνεχίζουν να κλαίνε, σημαίνει πως κάτι άλλο τα ενοχλεί κ.ο.κ. Έμμεσα λοιπόν, οδηγούν με αυτόν τον τρόπο τους υπόλοιπους στο πρόβλημά τους, ώστε να λυθεί.