Σε μία συνέντευξη εφ' όλης της ύλης μίλησε ο Γιώργος Καπουτζίδης, που δεν έκρυψε τίποτα από όσα έχει βιώσει όλα τα χρόνια που εργάζεται.Ο ηθοποιός και σεναριογράφος, σε μίας μορφής... ψυχοθεραπευτική εξομολόγηση, παραδέχτηκε ότι το κλείσιμο στον εαυτό του είναι η άμυνά του. Δεν έκρυψε τις δύσκολες στιγμές που ζούσε την εποχή της μεγάλης επιτυχίας του «Παρά Πέντε» και εξήγησε στο «TV Έθνος» τα σχέδιά του, σχετικά με το αν θα έχει συνέχεια το επιτυχημένο και ώριμο σίριάλ του «Εθνική Ελλάδος».

Οι άνθρωποι που έχασε από δίπλα του

«Κάποιους ναι, τους έχασα από δίπλα μου και πρέπει να πω πως δεν έχω κανένα άσχημο συναίσθημα απέναντί τους. Όμως ένιωσα ότι ήμασταν μακριά ως νοοτροπίες, ως σκέψεις, ως ιδεολογίες. Αυτήν τη στιγμή, λοιπόν, οι άνθρωποι που βρίσκονται πια κοντά μου και είναι οι φίλοι μου και το στενό μου περιβάλλον, είναι άνθρωποι που αν τους βάλεις σε ένα δωμάτιο θα ταιριάξουν όλοι με όλους, γιατί είναι κοντά. Είναι από διαφορετικούς χώρους, διαφορετικές ηλικίες, διαφορετικά όλα, αλλά το... μωσαϊκό της ψυχής μας είναι το ίδιο».

«Ευτυχώς, δεν είχα τέτοια έντονα περιστατικά δίπλα μου, δεν ένιωσα την ανασφάλεια του να σε προσεγγίζει κάποιος γιατί είσαι ο Καπουτζίδης... Όμως ως άνθρωπος γενικά είμαι επιφυλακτικός. Αυτό το είχα ανέκαθεν, από παιδί. Σκέψου λοιπόν, αν σου συμβεί ό,τι συνέβη σε μένα τι γίνεται...».

Το πάγωμα, το κλείσιμο στον εαυτό του

«Παγώνεις! Από αυτήν τη φάση πέρασα... Την εποχή που οι πάντες πίστευαν πως τα πάντα ήταν τέλεια για μένα, εκείνη την εποχή μετά το «Παρά Πέντε», έκαναν λάθος. Εκείνη η εποχή ήταν δύσκολη, παρά πολύ δύσκολη για μένα. Ένας άνθρωπος μοναχικός και επιφυλακτικός βρέθηκε να τον προσεγγίζουν εκατό άγνωστοι άνθρωποι την ημέρα. ¶νοιγα το κινητό μου και δεν χωρούσαν άλλα μηνύματα στη θυρίδα μου. Δεν ήξερα τι να κάνω... Δεν ήμουν τόσο κοινωνικός για να κρατήσω τόση επαφή με όλους και για να μπορέσω να το διαχειριστώ έξυπνα και αποτελεσματικά.

-Οπότε πάγωσες, όπως μου είπες...
-Ήρθα και πάγωσα και κλείστηκα πολύ. Όμως αυτό το κλείσιμο και αυτή η μοναξιά δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ. Η μοναξιά αυτή, το πάγωμα αυτό, ήταν η πανοπλία μου για 'κείνα τα χρόνια.

-Μιας και τόση ώρα κάνουμε την... ψυχοθεραπεία μας (γέλια), θα σε ρωτήσω: τώρα τι γίνεται;
-Αυτό, λοιπόν, είναι πράγμα που είδα στον εαυτό μου και το δούλεψα. Έχω προσπαθήσει πια να περάσω αυτήν την τεράστια επιφυλακτικότητα. Το πάω πια βλέποντας και κάνοντας. Ευτυχώς, μυαλό έχω και μπορώ να το χρησιμοποιήσω και δεν χρειάζεται να φοβηθώ και να κλειστώ.

Η προδοσία

«Μου έχει τύχει άνθρωπος που δεν έχει καταφέρει να εκτιμήσει αυτό που του έχω δώσει και είναι ιδιαίτερα οδυνηρό και στενάχωρο. Όμως, από την άλλη μεριά θέλω να πιστεύω πως αυτός ο άνθρωπος έτσι είναι, έτσι λειτουργεί με όλους και ότι δεν θέλησε να προδώσει εμένα προσωπικά. Και γιατί αν το δω ως προσωπική προδοσία, θα αρχίσει να τριβελίζει στο κεφάλι μου διαρκώς και δεν θέλω. Αυτός ο άνθρωπος θαρρώ πρόδωσε και δεν εκτίμησε και εμένα, αλλά και πολλούς άλλους».

Η «Εθνική Ελλάδος» και το επόμενο βήμα...

«Θα κάνουμε τα πάντα, θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να ολοκληρωθεί και είμαι σίγουρος πως θα τα καταφέρουμε».

«Πριν το Πάσχα, που τελειώνουν οι θεατρικές υποχρεώσεις των κοριτσιών, ξεκινάμε γυρίσματα. Θα εξετάσουμε τις δυνατότητες που έχουμε και πώς μπορούμε να συνεχίσουμε και θα ξεκινήσουμε. Πρέπει να δούμε για τα γυρίσματα των τριών τελευταίων επεισοδίων, που επιβάλλεται να γίνουν σε παγοδρόμιο, αν όντως τα καταφέρουμε και πάμε στο εξωτερικό ή αν θα χρειαστεί να ξαναπάμε σε κάποιο παγοδρόμιο εντός. Αυτές οι γυναίκες είχαν ένα όνειρο και δεν γίνεται να μην το ακολουθήσουν, να μην το ολοκληρώσουν, όπως δεν γίνεται να μην ολοκληρωθεί και η σειρά».