Το πιο λαμπερό πλάσμα που πέρασε ποτέ από τον ελληνικό κινηματογράφο, η Αλίκη, υπήρξε κάποτε ένα μελαχρινό, σχεδόν αδιάφορο κορίτσι. Η ίδια είχε δηλώσει ότι μικρή ήταν ένα ασχημόπαπο και ότι όταν είχε εξομολογηθεί στη μητέρα της, Έμυ, ότι ήθελε να γίνει ηθοποιός, εκείνη της είχε δώσει τη χαρακτηριστική απάντηση: «Για να γίνεις ηθοποιός, πρέπει να είσαι όμορφη!».

Μία ιστορία λέει ότι όταν η Αλίκη Βουγιουκλάκη πάτησε στο στούντιο για το πρώτο της γύρισμα στην ταινία «Το Ποντικάκι» (1953), οι τεχνικοί δυσκολεύτηκαν να πιστέψουν ότι είχαν μπροστά τους την πρωταγωνίστρια. Ο ρόλος προοριζόταν αρχικά για την Έλλη Λαμπέτη, αλλά εκείνη έλειπε στο Κάιρο. Ο Πέλος Κατσέλης τότε προτείνει στον Νίκο Τσιφόρο τη μαθήτριά του, Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Η Αλίκη όταν είδε τον εαυτό της στη μεγάλη οθόνη έβαλε τα κλάματα και ορκίστηκε να μην ξαναπαίξει ποτέ στον κινηματογράφο. Ευτυχώς, ήταν μία υπόσχεση που δεν κράτησε. Τα χρόνια που ακολούθησαν η Αλίκη έγινε ξανθιά, διόρθωσε τη μύτη της και ο κινηματογραφικός φακός, έγινε, όπως συνήθιζε να λέει η ίδια, «ο πιο πιστός εραστής της».