Οι πιο φημισμένες περιοχές εντός πόλης που οι Θεσσαλονικείς προτιμούσαν να κάνουν τα μπάνια τους χρόνια πριν, ήταν το Ταμαρίξ, στην περιοχή του σημερινού Ποσειδωνίου, και η πλαζ του ΕΟΤ στην Αρετσού της Καλαμαριάς. Τι γινόταν όμως με τις βόλτες εκτός πόλης; Γινόταν... ακτοπλοϊκή βόλτα!

Η ιστορία αρχίζει το 1907 –επί οθωμανικής αρχής–, όταν το πρώτο καραβάκι, με όνομα «Κασσάνδρα», έπλευσε εκτελώντας δρομολόγια. 

Το πρώτο δρομολόγιο Μπαξέ Τσιφλίκ (Νέοι Επιβάτες) – Θεσσαλονίκη το έκανε με τη βάρκα του ο Μπαξετσιφλιώτης Κωνσταντίνος Παπάκης, που της έβαλε μηχανή (2 δραχμές το ναύλο). 

Τα επόμενα χρόνια, τα καραβάκια είχαν πια καθιερωθεί... και επικράτησαν για δεκαετίες.

Δεκαετία του '60 και τα καραβάκια για Περαία, Μπαξέ Τσιφλίκι και Αγία Τριάδα είχαν μεγάλο σουξέ, με κόστος εισιτηρίου 4 δραχμές.

Και μπορεί να περίμενες πολλή ώρα μέχρι να επιβιβαστείς στο καραβάκι, αλλά άξιζε τον κόπο. Αξεσουάρ απαραίτητο; Ένας φρέσκος λουκουμάς! Εκείνα τα χρόνια η διασκέδαση έκρυβε μέσα της λίγη ταλαιπωρία, όμως κανείς δεν πτοούνταν από αυτό. 

Η οργάνωση του κάμπινγκ της Αγίας Τριάδας ήταν πρωτοφανής για τα δεδομένα της εποχής. Την τιμητική τους είχαν και τα... beach party, όπου πρωταγωνιστούσαν μεγάλα συγκροτήματα των 60s, όπως οι Olympians.

Με πληροφορίες από το Thessaloniki Arts And Culture 
Πηγή φωτογραφιών: Παλιές Φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης & ¶γνωστη Θεσσαλονίκη