Παρασκευή, 17 Αυγούστου του 1951, η 16χρονη Βάντα Πιέρρη κάνει το μπάνιο της στην περιοχή του Μον Ρεπό, μαζί με τον 18χρονο φίλο της, Γιώργο Αθανάσαινα.

Οι δύο νέοι κολυμπούσαν σε βάθος που δεν ξεπερνούσε τα 6-7μέτρα, όταν δέχτηκαν επίθεση από έναν λευκό καρχαρία, ο οποίος κομμάτιασε την κοπέλα και τραυμάτισε τον φίλο της. 

Το περιστατικό συντάραξε την Κέρκυρα, ενώ κάπου στα ψιλά γράμματα γίνεται αναφορά και στον αθηναϊκό Τύπο. Μάλιστα, ο ¶γγλος ποιητής Jim Potts, που βρισκόταν στο νησί εκείνον τον καιρό, έγραψε ένα ποίημα εμπνεόμενος από το τραγικό συμβάν.

Την ίδια περίοδο, μια μαρτυρία εμφάνισης του ίδιου καρχαρία γίνεται στη Λευκάδα. Αρκετά χρόνια πριν, τον Ιούλιο του 1847, μια ομάδα ¶γγλων στρατιωτών του 36ου Τάγματος του Wercestershire, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί στο Παλιό Φρούριο της Κέρκυρας, κολυμπούσαν στα βόρεια της περιοχής, όταν ο 19χρονος στρατιώτης William Mills κατασπαράχθηκε από έναν καρχαρία, ο οποίος τον άρπαξε με τα δόντια του και στη συνέχεια βυθίστηκε στη θάλασσα, αφήνοντας πίσω του το νερό κόκκινο από το αίμα του νεαρού.

Το γεγονός περιγράφηκε λεπτομερώς σε σχετικό δημοσίευμα της κερκυραϊκής εφημερίδας «Εφημερίς των Ιονίων Νήσων». Λέγεται επίσης, ότι τμήμα του πτώματος του 19χρονου εκβράστηκε την επόμενη ημέρα στην παραλία του Φρουρίου.

Το 1849, ο Διονύσιος Σολωμός, όντας πλέον μόνιμος κάτοικος Κέρκυρας, αφορμάται από τον βάναυσο θάνατο του στρατιώτη και γράφει το ποίημα «Πορφυρά», του οποίου τα νοήματα ακόμα και σήμερα οι ειδικοί βρίσκουν ακατάληπτα. Στον τάφο του 19χρονου ¶γγλου στρατιώτη, που βρίσκεται στο βρετανικό νεκροταφείο του Αργοστολίου Κεφαλονιάς, η επιγραφή λέει πως κατασπαράχθηκε από έναν καρχαρία.