Η πρώτη ύλη στους πίνακες του Phillips είναι οι περίπλοκες ανθρώπινες εμμονές περί σεξουαλικότητας, πολιτικής, εξουσίας και θανάτου, τις οποίες καπηλεύονται σε σταθερή βάση τα κυρίαρχα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ο καλλιτέχνης επεξεργάζεται δημοφιλείς εικόνες χρησιμοποιώντας κλασικές τεχνικές της ζωγραφικής. Έτσι, καταφέρνει να τις κάνει λιγότερο οικείες και συνεπώς να τις εμποτίσει με νέο νόημα. Χρησιμοποιεί νέον χρώματα σε φωτογραφίες πολιτικών προσώπων και ζωγραφίζει διάσημα μοντέλα σε πίνακες με ακαδημαϊκό ύφος για να τονίσει με τον δικό του τρόπο την έννοια του pop icon. Ένα από τα πάγια χαρακτηριστικά της δουλειάς του είναι ότι επιχειρεί να μεταμορφώσει την ωμή πρόκληση στις φανταχτερές εικόνες που χρησιμοποιούνται στις διαφημιστικές καμπάνιες.

Στην καινούργια του δουλειά ο Phillips απομακρύνεται από τον φωτορεαλισμό των τελευταίων χρόνων και επιλέγει να δουλέψει με πορτρέτα διάσημων προσώπων, ρετρό φωτογραφίες από εικονογραφημένα βιβλία, λογότυπα και μοτίβα της OpArt για να δημιουργήσει μια πολύχρωμη παλέτα από εικόνες. Το υποκείμενο του έργου του παύει να πρωταγωνιστεί, καθώς τα εκκεντρικά στοιχεία που χρησιμοποιεί ο Phillips για την αναπαράσταση δίνουν έμφαση στη σύνθεση της φόρμας, στο χρώμα και στην υποκειμενική οπτική. Ψυχεδελικά μοτίβα, όλα ζωγραφισμένα με λάδι και κερί, επισκιάζουν τα χαρακτηριστικά των οικείων προσώπων και εικόνων. Στο πορτρέτο Jim Morrison (2015) που παραπέμπει έντονα στη δουλειά του Warhol, το πρόσωπο του αστέρα της ροκ καθρεφτίζεται πάνω σε ένα φωτεινό πράσινο φόντο. Παρομοίως, στο έργο Chinchillas and Guinea Pigs (2015) τα ζώα αναπαριστώνται σαν απλές γραφιστικές σιλουέτες που τις κοσμούν έντονες νέον κόκκινες, πορτοκαλί και κίτρινες λωρίδες, οι οποίες θυμίζουν σαφώς τις στολές του σερφ κατά τη δεκαετία του 1980.

Στους πίνακες επικρατούν έντονα μοτίβα που τραβούν την προσοχή και αποπροσανατολίζουν. Οι εικόνες από βιβλία ψυχολογίας και περιοδικά με θέμα τις διάφορες θρησκείες γίνονται έντονα αφαιρετικές. Η επανάληψη που σχεδόν υπνωτίζει αντιπαρατίθεται με παραστατικά στοιχεία στο θέμα πολύπτυχων έργων. Στον πίνακα Endless II (2014) ένας ροζ ατέρμων βρόχος είναι τοποθετημένος ανάμεσα σε δύο επεξεργασμένες εικόνες από πεδίο μάχης. Στο δίπτυχο To Be Titled (The Venice Beach Connection) (2015) ένα αχνόκοντινό πλάνο του προσώπου της Sharon Tate δημιουργείται αλλά και περιβάλλεται από τα έντονα χρώματα του ουράνιου τόξου. Ο Phillips προχωράει ένα βήμα παραπέρα τη μεταμοντέρνα τεχνική της οικειοποίησης, χρησιμοποιώντας νέες αλλά και παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής για να παραποιήσει, να επανασυνθέσει, να αμβλύνει και να υποβιβάσει όσο περισσότερο μπορεί την επικρατούσα αισθητική, με στόχο να διερευνήσει και να αμφισβητήσει την κυριαρχία της στον σύγχρονο πολιτισμό.

Ο Richard Phillips γεννήθηκε στη Μασαχουσέτη το 1962. Ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη. Έργα του υπάρχουν σε πολλές δημόσιες συλλογές, μεταξύ των οποίων: Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Νέα Υόρκη, Μουσείο Αμερικανικής Τέχνης Whitney, Νέα Υόρκη, γκαλερί Albright-Knox, Μπάφαλο, Νέα Υόρκη, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο, Μουσείο Τέχνης του Ντένβερ,Κολοράντο, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης FortWorth, Τέξας, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Βόρειο Μαϊάμι, Tate Modern, Λονδίνο και Van Abbe museum, ¶ιντχοβεν, Ολλανδία.

Από τις ατομικές του εκθέσεις οι πιο σημαντικές είναι: “Richard Phillips”, Kunsthalle στη Ζυρίχη (2000), “Richard Phillips”, Kunstverein στο Αμβούργο (2002), “Richard Phillips: Paintings and Drawings”, Le Consortium, Ντιζόν (2004), “Richard Phillips: Lindsay Lohan”, Ινστιτούτο Μοντέρνας Τέχνης, Μπρίσμπεϊν, Αυστραλία (2014) και “Richard Phillips: Negation of the Universe”, Dallas Contemporary (2014).

Οι ταινίες του Lindsay Lohan και Sasha Grey πρωτοπαρουσιάστηκαν στην Μπιενάλε της Βενετίας το 2011 και μετά στο Ινστιτούτο Μοντέρνας Τέχνης στο Μπρίσμπεϊν το 2012.

Το First Point πρωτοπαρουσιάστηκε στο Art Unlimited της Art Basel στη Βασιλεία της Ελβετίας τον Ιούνιο του 2012.