Το συμφωνικό ποίημα «Οι Αιολίδες» του Σεζάρ Φρανκ είναι χαρακτηριστικό της γαλλικής Μπελ Επόκ που έληξε απότομα με τον ΑΆ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το αιθέριο αυτό έργο συνδυάζεται στη συναυλία που δίνει η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, υπό τη μουσική διεύθυνση του αρχιμουσικού Λουκά Καρυτινού, την Πέμπτη 23 Απριλίου, στις 20.30, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, με το έργο του Μωρίς Ραβέλ «Μπολερό» καθώς και με έργα μεταγενέστερων δημιουργών που νοστάλγησαν τη φινέτσα και τη χάρη της Μπελ Επόκ, όπως το Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα του Φρανσίς Πουλένκ, με σολίστ την διακεκριμένη πιανίστα Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου ή τις «Σφαίρες» του σύγχρονου Γάλλου συνθέτη Πατρίκ Μπουργκάν.

Ο Πατρίκ Μπουργκάν, από τους πλέον δραστήριους και πολυβραβευμένους Γάλλους συνθέτες της εποχής μας, συνέθεσε τις Σφαίρες το 2002, κατά παραγγελία της Γαλλικής Ραδιοφωνίας: πρόκειται για πέντε κομμάτια για μεγάλη ορχήστρα, καθένα εκ των οποίων αναφέρεται σε ένα ξεχωριστό ουράνιο σώμα και εμπνέεται άλλοτε από υλικά χαρακτηριστικά του και άλλοτε από στοιχεία της προσωπικότητας του αντίστοιχου μυθολογικού θεού. Η πρώτη δημόσια εκτέλεσή τους δόθηκε τον Μάιο του 2008 στη γαλλική πόλη Τρουά, από τη Συμφωνική Ορχήστρα της Ομπ, υπό τη μουσική διεύθυνση του Ζιλ Μιλιέρ.

Από τις πιο προσωπικές συνθετικές φωνές της εποχής του, ο Φρανσίς Πουλένκ έμεινε ουσιαστικά ανεπηρέαστος από τις ποικίλες εκφάνσεις του μουσικού μοντερνισμού στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, κρατώντας συγχρόνως αποστάσεις από τη ρομαντική γλώσσα του 19ου αιώνα. Έγραψε το Κοντσέρτο για πιάνο το 1949 αναδεικνύοντας ορχήστρα και σολίστ σε ισότιμους συντελεστές της μουσικής εξέλιξης, οι οποίοι συνδιαλέγονται «φιλικά». Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε τον Ιανουάριο του 1950, με σολίστ τον συνθέτη, και τη Συμφωνική της Βοστώνης, υπό τον Σαρλ Μυνχ.

Συνθέτης, οργανίστας και μέντορας πολλών σημαντικών συνθετών ο Σεζάρ Φρανκ συνέθεσε το συμφωνικό ποίημα Οι Αιολίδες το 1876, εμπνευσμένος από ένα ποίημα του διάσημου ποιητή Λεκόντ ντε Λιλ, εξέχοντος μέλους του καλλιτεχνικού κινήματος του παρνασσισμού. Το ποίημα αναφέρεται με γλαφυρό τρόπο στις Αιολίδες, τις έξι κόρες του αρχαίου θεού του ανέμου, Αίολου, παρουσιάζοντάς τις να «χαϊδεύουν» πεδιάδες και βουνά και να αφυπνίζουν τις δυνάμεις της ¶νοιξης με το τραγούδι τους. Το συμφωνικό ποίημα του Φρανκ παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το Μάιο του 1877, σε συναυλία της Société Nationale στο Παρίσι.

«Έχω γράψει μόνο ένα αριστούργημα και αυτό είναι το Μπολερό. Δυστυχώς δεν περιέχει καθόλου μουσική», έλεγε αστειευόμενος ο Μωρίς Ραβέλ μετά την ασύλληπτη επιτυχία που είχε η πρεμιέρα του έργου του, το Νοέμβριο του 1928, στην Όπερα του Παρισιού, υπό τη μουσική διεύθυνση του Γουόλτερ Στράραμ.

Το έργο είχε γραφτεί κατά παραγγελία της διάσημης Ρωσίδας μπαλαρίνας Ίντα Ρουμπινστάιν και ήταν εμπνευσμένο από τον ομώνυμο ισπανικό χορό: Ο μέτριας ταχύτητας, τριμερής αυτός χορός εμφανίστηκε προς το τέλος του 18ου αιώνα και εκτελείται από ζεύγος χορευτών με μουσική συνοδεία από κιθάρες και καστανιέτες. Όσο για το Μπολερό του Ραβέλ έγινε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα από την πρεμιέρα του, παγκοσμίως γνωστό.

Πρόγραμμα

ΠΑΤΡΙΚ ΜΠΟΥΡΓΚΑΝ (γεν.1960)
«Σφαίρες», πέντε κομμάτια για ορχήστρα

ΦΡΑΝΣΙΣ ΠΟΥΛΕΝΚ (1899–1963)
Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα

Διάλειμμα

ΣΕΖΑΡ ΦΡΑΝΚ (1822–1890)
«Οι Αιολίδες», συμφωνικό ποίημα

ΜΩΡΙΣ ΡΑΒΕΛ (1875–1937)
«Μπολερό»

Σολίστ: Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου, πιάνο
Μουσική διεύθυνση: Λουκάς Καρυτινός