Το θείο και ανθρώπινο δράμα μέσα από την προσωπική προσευχή, τη βαθιά αγωνία και την κάθαρση. Spirituals, gospel, lieder και art songs, συνοδεύονται από κείμενα μέσα από την ποίηση και τη λογοτεχνία και συνθέτουν ένα μοναδικό οδοιπορικό μυσταγωγίας και εσωτερικής αναζήτησης.

«Τι κοινό άραγε μπορεί να έχουν οι ύμνοι με τα θρησκευτικά τραγούδια των Αφροαμερικανών; Υπάρχει κοινό συναίσθημα; Η απάντηση είναι  πολύ απλή. Κραυγές αγωνίας, τραγούδια που εκφράζουν τον ανθρώπινο πόνο και την ανθρώπινη ανησυχία -αλλά και την ανάγκη είτε για αναζήτηση είτε για προσευχή- δεν μπορεί παρά να είναι πανανθρώπινα.

Η μυσταγωγία και η πνευματικότητα των τραγουδιών ωθούν τον ακροατή να ταξιδέψει και να αναρωτηθεί μέσα από τα λόγια απλών ανθρώπων που έκαναν τον πόνο και την ιστορία τους τραγούδι. Μέσα από τα gospel και τα spirituals, ο άνθρωπος συνομιλεί με την Ψυχή, τη Φύση και το Θεό του. Τον ίδιο Χριστό που εξυμνούν και οι Ορθόδοξοι Ύμνοι και  θρηνούν για το Πάθος και τη Σταύρωσή Του, με τρόπο μοναδικό, σπαρακτικό και ταυτόχρονα λυτρωτικό. Αυτή τη χαρμολύπη, την απόγνωση και την αισιοδοξία, το θρήνο αλλά και τη γιορτή, η οποία συναντάται από την αρχαία Ελλάδα έως σήμερα -και πέρα από θρησκείες και δόγματα- προσεγγίζει το «Είμαι Εγώ, Κύριε» με την ευχή πως, ό,τι κι αν μας συμβαίνει, κάποια στιγμή θα βρει ο καθένας μας τον δικό του Παράδεισο…» Παναγιώτης Τερζάκης

Επιμέλεια, κείμενα, τραγούδι:Παναγιώτης Τερζάκης
Πιάνο: Δημήτρης Βεζύρογλου
Διαβάζει ο ηθοποιός: Γιάννης Τσουρουνάκης