Μπορεί να είναι ακόμα κορίτσια, άλλα είναι μητέρες, των δικών τους παιδιών. Πολλά από τα μωρά γεννιούνται με επιπλοκές, μακριά από το κοντινότερο νοσοκομείο και οι πιθανότητες θανάτου, για τη μητέρα και το παιδί, είναι πολλές. Ούτε όμως το μέλλον για αυτά τα παιδιά που γεννιούνται σε μια τέτοια οικογένεια, πρόκειται να είναι ρόδινο, καθώς οι κόρες αυτών των παιδιών-μητέρων, θα συνεχίσουν να ακολουθούν τον κύκλο της συστηματικής κακοποίησης, της βίας και της φτώχιας.

Η 15χρονη σήμερα Aracely, πίστευε ότι αν παντρευτεί, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα, όμως τελικά, ο γάμος της αποδείχτηκε ένα τραγικό λάθος. Στα 11 της, παντρεύτηκε έναν 34χρονο άντρα, ο οποίος την άφησε, όταν ήταν 4 μηνών έγκυος, ισχυριζόμενος ότι το παιδί δεν ήταν δικό του.

Ο γιος της είναι πλέον ενός έτους και ο πατέρας του, δεν έχει προσπαθήσει να έρθει σε επαφή μαζί του, αφήνοντας την 15χρονη, να μεγαλώνει μόνη το παιδί τους. Σύμφωνα με τα στοιχειά του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, 1 στα 9 κορίτσια των υπανάπτυκτων χωρών, θα παντρευτεί πριν κλείσει τα 15, ενώ την τελευταία δεκαετία, παντρεύτηκαν περίπου 50 εκατομμύρια κοπέλες, κάτω των 15.

Οι κοπέλες έχουν πρόβλημα με την μητρότητα, καθώς δεν είναι έτοιμες ούτε σωματικά, αλλά ούτε και ψυχολογικά για να την δεχτούν, για αυτό και μπορεί να αποβεί επικίνδυνη για την ζωή τους, αλλά και δύσκολη, σύμφωνα με τους γιατρούς. Η πρόωρη μητρότητα, με τη σειρά της, σημαίνει αυτόματα, ότι τα κορίτσια αυτά, δεν θα καταφέρουν να μορφωθούν, όπως πρέπει.

Επιπλέον, οι νεαρές μητέρες, αντιμετωπίζουν μεγάλο θέμα με τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, καθώς πέφτουν και θύματα σεξουαλικής και σωματικής βίας.

Διάφοροι οργανισμοί για τα ανθρώπινα δικαιώματα, υποστηρίζουν ότι η αλλαγή στη νομοθεσία για τους γάμους των παιδιών, πρέπει να θεωρηθεί προτεραιότητα. Όπως αναφέρθηκε και σε ένα δελτίο τύπου των Ηνωμένων Εθνών «Αυτή η κατάσταση θα ξεκινήσει να αλλάζει, μόλις οι γονείς και οι κοινότητες που ζουν αυτά τα παιδιά, αντιληφθούν το πόσο κακό τους κάνει ο πρόωρος γάμος.» Ο παιδικός γάμος όμως, συνοδεύεται και από άλλες μορφές κακοποίησης.

Συχνά, παραβιάζονται και άλλοι νόμοι, σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, καλυμμένα από το πέπλο της παράδοσης και της πίστης και αυτό αποτελεί μια επίπτωση, από την διάκριση που υφίσταται ένα κορίτσι λόγω του φύλου του, από τη γέννηση του και σε όλη του τη ζωή έπειτα.

Μάλιστα, χαρακτηριστικά παραδείγματα διάκρισης των φύλων, είναι ότι αφενός, πρόσφατα η Κένυα υιοθέτησε έναν νόμο, που επιτρέπει την πολυγαμία στον άντρα, ανεξάρτητα από την συγκατάθεση της πρώτης συζύγου, ενώ αφετέρου, στο Ιράν, σύμφωνα με τον ποινικό κώδικα, η μαρτυρία μιας γυναίκας, αξίζει λιγότερο από τη μαρτυρία ενός άντρα. Και μπορεί πολλές φτωχές οικογένειες να ελπίζουν πως με το να παντρέψουν τα παιδιά τους, θα τα βοηθήσουν να σωθούν, όμως συνήθως η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική. Πολλά από τα κορίτσια, εγκαταλείφθηκαν από τους συζύγους τους, όταν έμειναν έγκυοι, ενώ άλλα παραδέχτηκαν, ότι βρήκαν τη συγκεκριμένη εμπειρία, οδυνηρή.