Η βαθιά, υπερβατική σκέψη και το ταλέντο συμβαδίζουν συχνά με το αίσθημα της μοναξιάς και της κατ΄επιλογήν απομόνωσης για μεγάλες περιόδους. Μία τέτοια περίπτωση ήταν ο απόμακρος Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, αλλά και ο ανώνυμος «ήρωας» που οραματίζεται ο Ρίχαρντ Στράους στο συμφωνικό του ποίημα «Η ζωή ενός ήρωα», προβάλλοντας σ΄αυτόν τον ίδιο του τον εαυτό.

Εξ ου και ο τίτλος «Μοναχικές Φυσιογνωμίες» που δίνει η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στην τρίτη κατά σειρά συναυλία του φετινού θεματικού της κύκλου «Γερμανοί Ρομαντικοί», περιλαμβάνοντας στο πρόγραμμα εκτός από το έργο του Στράους, το Τρίτο κοντσέρτο για πιάνο του Μπετόβεν. Η συναυλία πραγματοποιείται με σολιστ τον πιανίστα Απόστολο Παληό και υπό τη μουσική διεύθυνση του Στέφανου Τσιαλή, την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Το Τρίτο κοντσέρτο για πιάνο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά με σολίστ τον ίδιο τον συνθέτη του σε μία ιστορική συναυλία στο Theater an der Wien στις 5 Απριλίου του 1803 ως ένα μεταξύ των τριών νέων έργων που είχε ο Μπετόβεν να παρουσιάσει στο βιεννέζικο κοινό (τα άλλα ήταν η Δεύτερη Συμφωνία και το ορατόριο Ο Χριστός στο Όρος των Ελαιών). Η σύνθεση του Κοντσέρτου είχε σχεδόν ολοκληρωθεί τρία χρόνια νωρίτερα είναι όμως χαρακτηριστικό ότι ο τελειομανής συνθέτης συνέχισε να κάνει διορθώσεις κυριολεκτικά μέχρι την τελευταία στιγμή πριν από τη συναυλία. Δεδομένου ωστόσο ότι ο Μπετόβεν είχε στη διάθεσή του μόνο μία πρόβα, η εκτέλεση δεν στάθηκε αντάξια της ποιότητας του Κοντσέρτου η φήμη του οποίου όμως αποκαταστάθηκε από την Ιστορία της Μουσικής.

«Το θέμα του έργου δεν είναι μία συγκεκριμένη ποιητική ή ιστορική φιγούρα, αλλά μάλλον μία γενική και ελεύθερη ιδέα ενός μεγάλου και ανδροπρεπούς ηρωισμού», έγραφε ο Ρίχαρντ Στράους στο πρόγραμμα της πρεμιέρας του συμφωνικού του ποιήματος «Η ζωή ενός ήρωα» το Μάρτιο του 1899 στη Φρανκφούρτη, με την ορχήστρα Concertgebouw του ¶μστερνταμ υπό τη μουσική διεύθυνση του ιδίου. Παρόλα αυτά το ίδιο το μουσικό περιεχόμενο του συμφωνικού ποιήματος υπαγορεύει με σαφήνεια πως ο Στράους είχε στο μυαλό του τον εαυτό του όταν το έγραφε: τα μέρη του έργου παρακολουθούν σχεδόν με ακρίβεια βιογραφικού σημειώματος τους μέχρι τότε σημαντικούς σταθμούς της ζωής του συνθέτη. Το έργο δεν διακρίνεται βεβαίως από διάθεση στείρας έπαρσης ή εγωκεντρισμού αλλά περισσότερο από την υπερβατική νιτσεϊκή αίσθηση της διαρκούς πάλης με το Εγώ και της αντιπαράθεσής του με το εξωτερικό περιβάλλον.

Tης συναυλίας θα προηγηθεί στις 19:45 δωρεάν εισαγωγική ομιλία, για τους κατόχους εισιτηρίων.