Ανθρώπινα οστά στην Κυψέλη: Ο προπονητής που τα βρήκε λέει «δεν μπορεί να ήταν εκεί καιρό»

Στην Κυψέλη συνεχίζεται η έρευνα για τα ανθρώπινα οστά που εντοπίστηκαν σε σακούλα κοντά σε αθλητικές εγκαταστάσεις της Αλεπότρυπας, όπου προπονούνται παιδιά. Ο άνθρωπος που έκανε την ανακάλυψη περιέγραψε στο Kontra Channel τι είδε και πώς ενήργησε.

Συνεχίζεται το θρίλερ στην Κυψέλη, μετά τον εντοπισμό μιας σακούλας με ανθρώπινα οστά στην περιοχή της Αλεπότρυπας, δίπλα σε αθλητικές εγκαταστάσεις όπου προπονούνται μικρά παιδιά. Το άτομο που έκανε τη μακάβρια ανακάλυψη μίλησε στο Kontra Channel για όσα αντίκρισε στο σημείο και για τις κινήσεις στις οποίες προέβη αμέσως μετά.

Ο κ. Μιχάλης Σπανός, διευθυντής της ακαδημίας Αθηναΐς, περιέγραψε πώς έγινε η ανακάλυψη: «Μετά από ένα άστοχο σουτ, κατέληξε μία μπάλα σε έναν ακάλυπτο χώρο 150-200 μέτρα μακριά, είδα μία μπλε σακούλα».

Τι είδε ο Μιχάλης Σπανός στη σακούλα με τα οστά στην Κυψέλη;

Όπως σημείωσε, η σακούλα ήταν σκισμένη στο πάνω μέρος και «προεξείχε κάτι που ήταν ξεκάθαρο ότι ήταν οστό, αλλά δεν μπορούσε να είναι κάποιου ζώου, λόγω μεγέθους».

Το πρώτο πράγμα που φρόντισε να κάνει μετά τον εντοπισμό ήταν να διασφαλίσει ότι τα παιδιά δεν θα έρθουν σε οπτική επαφή με το εύρημα, και στη συνέχεια κάλεσε την αστυνομία. «Αυτό που έκανα είναι να διασφαλίσω ότι τα παιδιά δεν θα έχουν καμία οπτική επαφή. Απομονώθηκαν τα παιδιά, κάλεσα το 100 και όταν ήρθαν οι άνθρωποι στον χώρο διαπίστωσα ότι ήταν όντως κάτι σοβαρό που άξιζε διερεύνησης», ανέφερε.

Πόσο καιρό βρισκόταν εκεί η σακούλα με τα ανθρώπινα οστά;

Ερωτώμενος αν η σακούλα μπορεί να βρισκόταν εκεί καιρό και να εντοπίστηκε τυχαία τώρα, ο κ. Σπανός εκτίμησε πως κάτι τέτοιο δεν θα ήταν δυνατό, καθώς βρισκόταν σε εμφανές σημείο και θα την είχε παρατηρήσει κάποιος νωρίτερα. «Προσωπική εκτίμηση, αν ήταν καιρό θα είχε εντοπιστεί, γιατί δεν ήταν δύσκολο να εντοπιστεί. Δεν ήταν κρυμμένη, ούτε θαμμένη, ήταν πεταμένη κάτω από ένα δέντρο», είπε.

Καταλήγοντας, επεσήμανε ότι τη βρήκε σε σημείο όπου, ακόμα κι αν βρισκόταν εκεί για λίγες μέρες, «θα το είχαμε δει. Και όχι μόνο εγώ, αλλά και πολλά παιδιά, πολλοί γονείς».