ΑΑΔΕ: Τι ισχύει τελικά για το χαρτζιλίκι από γονείς και παππούδες και τις μεταφορές χρημάτων μέσω IRIS

Η ΑΑΔΕ διευκρινίζει ότι οι μεταφορές μικροποσών μεταξύ συγγενών, μέσω IRIS ή τραπεζικών λογαριασμών, δεν αποτελούν αντικείμενο φορολογικού ελέγχου, εκτός αν εντοπιστεί καταχρηστική πρακτική, με αφορμή δημοσιεύματα για τη φορολόγηση χαρτζιλικιού και δωρεών.

Με αφορμή δημοσιεύματα και αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχετικά με τη φορολογική μεταχείριση μεταφορών χρημάτων μεταξύ συγγενών και οικείων προσώπων, πηγές της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) επισημαίνουν ότι οι μεταφορές χρηματικών ποσών σε τραπεζικούς λογαριασμούς, μέσω συστημάτων τύπου IRIS ή όχι, δεν αποτελούν αντικείμενο ιδιαίτερου φορολογικού ενδιαφέροντος όταν πρόκειται για μικροποσά.

Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου διαπιστώνεται συγκεκριμένο μοτίβο καταχρηστικής πρακτικής. Όπως έχει επισημανθεί και στο παρελθόν από την ΑΑΔΕ, η διευκρίνιση αυτή ισχύει ιδιαίτερα για μικροποσά που καταβάλλονται από γονείς ή παππούδες σε παιδιά και εγγόνια για την κάλυψη μικροεξόδων τους, όπως το γνωστό «χαρτζιλίκι».

Η υπόθεση της φοιτήτριας από την Εύβοια

Αναφορικά με την υπόθεση ελέγχου φοιτήτριας από την Εύβοια, η οποία έλαβε χρηματική δωρεά από τον παππού της, η ΑΑΔΕ επισημαίνει ότι ο φορολογικός έλεγχος αποτελούσε μέρος ευρύτερου ελέγχου κύκλου προσώπων και δεν αφορούσε το χαρτζιλίκι του παππού προς την εγγονή του.

Ο φόρος δωρεάς που καταλογίστηκε αφορούσε ποσό το οποίο δωρήθηκε σε χρονική περίοδο πριν από τη θέσπιση της απαλλαγής για χρηματικές δωρεές έως 800.000 ευρώ. Ο καταλογισμός βασίστηκε στην οικειοθελή δήλωση που είχε υποβάλει η ίδια η ελεγχόμενη.

Τι προβλέπει η νομοθεσία για τις οικειοθελείς δηλώσεις

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, οι οικειοθελείς δηλώσεις αυτού του είδους δεν μπορούν να ανακληθούν εκ των υστέρων μέσω ενδικοφανούς προσφυγής ενώπιον της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ.

Σχετική είναι η απόφαση ΔΕΔ 1798/2026, η οποία επιβεβαιώνει τη θέση αυτή, καθιστώντας σαφές ότι μια δήλωση που έχει ήδη υποβληθεί δεσμεύει τον φορολογούμενο, ανεξάρτητα από μεταγενέστερες αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο περί απαλλαγών.