«Ο Γιάννης ο Φονιάς»: Ο Μανώλης Μητσιάς τραγούδησε το «απαγορευμένο» τραγούδι

Ο «Γιάννης ο Φονιάς» επέστρεψε μουσικά από τον Μανώλη Μητσιά το βράδυ της Τετάρτης στην εκδήλωση για την καλοκαιρινή πανσέληνο στον χώρο του Ναού του Επικούριου Απόλλωνα στην Ηλεία.

Όσοι βρέθηκαν στην εκδήλωση, γνώριζαν ήδη ότι το συγκεκριμένο τραγούδι έφερε απαγόρευση από τον γιο του Μάνου Χατζιδάκι, Γιώργο, όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο Μανώλης Μητσιάς κατά τη συναυλία του στο Αρχαίο Θέατρο στο Δίον της Πιερίας, όταν απήγγειλε τους στίχους του Γκάτσου, αντί να τους τραγουδήσει.

Σύμφωνα με το Patris News, ο Μανώλης Μητσιάς ανέβηκε στη σκηνή και άνοιξε το πρόγραμμα ερμηνεύοντας τον εμβληματικό «Γιάννη τον Φονιά» σε μία συμβολική κίνηση, καθώς κάποια χιλιόμετρα μακριά βρίσκεται το χωριό Πόθος που συνδέθηκε με την ιστορία πίσω από τη γέννηση του τραγουδιού.

Αμέσως μετά , ο Μανώλης Μητσιάς απευθύνθηκε στο κοινό, δηλώνοντας: «Είχα την τύχη να συνεργαστώ με τον Μάνο Χατζιδάκι σε τρεις δίσκους. Τους έλεγα πάντα, ποτέ δεν φοβήθηκα να τους πω».

Αξίζει να σημειωθεί ότι νωρίτερα, υπήρξε δήλωση του Γιώργου Χατζιδάκι με την οποία διευκρίνιζε ότι η απαγόρευση δεν αφορούσε τον Μανώλη Μητσιά, αλλά την εταιρία παραγωγής που διοργανώνει τη σειρά των συναυλιών του.

Στην ιστορική μνήμη της ορεινής Ηλείας, η αφήγηση επικεντρώνεται σε ένα πραγματικό έγκλημα τιμής που σημειώθηκε το 1960. Ο Γιάννης, ένας λαϊκός μουσικός, αφαίρεσε τη ζωή της συζύγου του το χάραμα ενός καλοκαιρινού γλεντιού, όταν πληροφορήθηκε την κρυφή της σχέση με τον στενότερο συνεργάτη του.

Η ευνοϊκή δικαστική μεταχείρισή του με την αναγνώριση του βρασμού ψυχικής ορμής στα δικαστήρια της Πάτρας και η επιστροφή του στη σάλα του πατρικού σπιτιού σφραγίστηκαν από μια δεύτερη τραγωδία: την αυτοκτονία της 18χρονης κόρης του, Φροσί.

Παράλληλα, μια δεύτερη εκδοχή, προερχόμενη από το περιβάλλον του Μάνου Λοΐζου, προσδίδει μια διαφορετική δραματουργική διάσταση στο έργο. Σύμφωνα με αυτήν, ο φόνος διαπράχθηκε από τον αδελφό του Γιάννη, πατέρα τεσσάρων παιδιών, και ο Γιάννης ανέλαβε την ευθύνη της πράξης προκειμένου να προστατεύσει την οικογένεια από την ορφάνια.

Υπό αυτό το πρίσμα, η κορυφαία ποιητική σκηνή όπου το Φροσί «του φίλησε βουβά τα χέρια τα ακριβά» αποτελεί μια χειρονομία βαθιάς ευγνωμοσύνης προς τα χέρια που παρέμειναν καθαρά από αίμα.

Έναντι αυτών των καταγραφών, η Αγαθή Δημητρούκα έχει δηλώσει ότι το έργο δεν αποτελεί πιστή φωτογραφική αποτύπωση ενός συγκεκριμένου συμβάντος. Η επισήμανση αυτή υπογραμμίζει τη σπουδαιότητα του Νίκου Γκάτσου, ο οποίος, προικισμένος με σπάνια θεατρική παιδεία, απορρόφησε τους ψιθύρους, τις ενοχές και τα αρχέτυπα της ελληνικής υπαίθρου, παραδίδοντας ένα κείμενο 21 στίχων μοναδικής λιτότητας και αφηγηματικής δύναμης.

«Συνωμοτικά θα το πεις…»

Η ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας διασώζει και την οδηγία που έδωσε ο Μάνος Χατζιδάκις στον Μανώλη Μητσιά το φθινόπωρο του 1976, όταν ο ερμηνευτής σκόπευε να προσεγγίσει το κομμάτι ως ένα βαρύ λαϊκό χασάπικο: «Δεν κατάλαβες!… Συνωμοτικά θα το πεις».