Μια δικαστική υπόθεση που ξεκίνησε από ένα αθώο περιστατικό το οποίο, σύμφωνα με την υπεράσπιση, δεν περιλάμβανε κανένα στοιχείο ανάρμοστης συμπεριφοράς, ολοκληρώθηκε με την αθώωση ενός πατέρα από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πατρών

Ο κατηγορούμενος είχε βρεθεί αντιμέτωπος με την κατηγορία της ενδοοικογενειακής προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας της ανήλικης κόρης του, έπειτα από μήνυση που υποβλήθηκε σε βάρος του γιατί... αποκοιμήθηκε δίπλα στην 9χρονη κόρη του.

Η υπόθεση ξεκίνησε μετά από γεγονός που σημειώθηκε το βράδυ της 18ης Μαΐου. Σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν ενώπιον του δικαστηρίου, ο πατέρας περνούσε χρόνο με την 9χρονη κόρη του στο σπίτι, παρακολουθώντας μαζί της παιδική ταινία στην τηλεόραση. Κατά τη διάρκεια της προβολής, ο ίδιος αποκοιμήθηκε στο ίδιο κρεβάτι με το παιδί του.

Το επόμενο πρωί, το κορίτσι ανέφερε στη μητέρα του, με τρόπο που περιγράφηκε ως απολύτως φυσιολογικός, ότι είχε κοιμηθεί δίπλα στον πατέρα του. Η μητέρα θεώρησε ότι το περιστατικό ήταν δυνατόν να επηρεάσει αρνητικά την ψυχική και συναισθηματική ανάπτυξη της ανήλικης και αποφάσισε να κινηθεί νομικά, υποβάλλοντας μήνυση σε βάρος του πατέρα.

Σύμφωνα με τον συνήγορο υπεράσπισης του κατηγορουμένου, Άκη Βαβαρούτα, στη δικογραφία δεν υπήρχε καμία αναφορά σε κακοποίηση, ανάρμοστη συμπεριφορά, άσεμνες χειρονομίες, ύποπτες εκφράσεις ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που θα μπορούσε να συνδεθεί με προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας του παιδιού. Όπως υποστήριξε η υπεράσπιση, το μοναδικό πραγματικό περιστατικό που περιγραφόταν ήταν ο κοινός ύπνος πατέρα και κόρης για ένα βράδυ.

Παρά την απουσία, σύμφωνα με την υπεράσπιση, στοιχείων που να υποδηλώνουν παράνομη συμπεριφορά, η υπόθεση έλαβε ποινικές διαστάσεις και παραπέμφθηκε στο ακροατήριο. Η εισαγγελική λειτουργός που χειρίστηκε τη δικογραφία άσκησε ποινική δίωξη και ο πατέρας κλήθηκε να δικαστεί αντιμετωπίζοντας την κατηγορία της ενδοοικογενειακής προσβολής γενετήσιας αξιοπρέπειας.

Η υπόθεση εκδικάστηκε ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πατρών. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας εξετάστηκαν τα πραγματικά περιστατικά, οι καταθέσεις μαρτύρων και το σύνολο των στοιχείων που είχαν συγκεντρωθεί στη δικογραφία.

Τελικά, το δικαστήριο έκρινε ότι δεν προέκυπτε οποιαδήποτε παράνομη ή ανήθικη συμπεριφορά από την πλευρά του κατηγορουμένου και αποφάσισε την αθώωσή του. Σύμφωνα με την κρίση του δικαστηρίου, ο κοινός ύπνος ενός γονέα με το παιδί του, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις που εξετάστηκαν, δεν συνιστούσε αξιόποινη πράξη ούτε στοιχειοθετούσε την αποδιδόμενη κατηγορία.

Η απόφαση έδωσε τέλος σε μια δικαστική διαδικασία που διήρκεσε μεγάλο χρονικό διάστημα και, σύμφωνα με το περιβάλλον του κατηγορουμένου, είχε επιβαρύνει σημαντικά τόσο τον ίδιο όσο και την οικογένειά του.

Μιλώντας στην εφημερίδα «Πολιτεία», ο συνήγορος υπεράσπισης Άκης Βαβαρούτας σχολίασε την έκβαση της υπόθεσης, υπογραμμίζοντας ότι απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στη διαχείριση υποθέσεων που αφορούν ανήλικα παιδιά, αλλά και ψυχραιμία στην αξιολόγηση πραγματικών περιστατικών.

«Στα σημερινά παιδιά λείπει κατά κύριο λόγο η αγάπη, η στοργή και οι γονείς από κοντά τους», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η προστασία των παιδιών αποτελεί αυτονόητη προτεραιότητα, χωρίς όμως αυτό να οδηγεί σε υπερβολικές ερμηνείες καθημερινών οικογενειακών συμπεριφορών. «Ναι, θα πρέπει να προσέχουμε κάθε συμπεριφορά, όχι όμως όταν το μόνο που υπάρχει είναι αγάπη», δήλωσε.

Παράλληλα, εξέφρασε τον προβληματισμό του για το ενδεχόμενο ποινικοποίησης πράξεων που εντάσσονται στο πλαίσιο της οικογενειακής σχέσης, σημειώνοντας: «Αν οδηγούμε κατηγορούμενο έναν πατέρα που κοιμήθηκε με την ανήλικη κόρη του ένα βράδυ ή μια μητέρα που κοιμήθηκε με τον ανήλικο γιο της ένα βράδυ αντίστοιχα, τελικά θα καταλήξουμε στο άλλο άκρο και θα οδηγηθούμε σε πολύ άσχημους δρόμους».

Ο δικηγόρος στάθηκε επίσης σε μια ακόμη διάσταση της υπόθεσης, η οποία, όπως ανέφερε, εμφανίζεται συχνά σε περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών μεταξύ χωρισμένων ζευγαριών. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στη χρησιμοποίηση των παιδιών ως μέσων πίεσης ή αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων.

Όπως υποστήριξε, είναι ηθικά απαράδεκτο οι γονείς να εργαλειοποιούν τα παιδιά τους προκειμένου να εξυπηρετήσουν προσωπικούς στόχους ή να πλήξουν τον πρώην σύντροφό τους, καθώς μια τέτοια πρακτική μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες στην ψυχική υγεία και την ομαλή ανάπτυξη των ανήλικων παιδιών.

Η υπόθεση έκλεισε με την αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου, αφήνοντας ωστόσο ανοιχτή τη συζήτηση γύρω από τα όρια μεταξύ της αναγκαίας προστασίας των ανηλίκων και της ερμηνείας οικογενειακών συμπεριφορών που καταλήγουν να αποτελούν αντικείμενο ποινικής διερεύνησης.