Κάποιοι αποκαλούν τις Διδυμίδες «βασιλιά των διαττόντων αστέρων», μιας και μπορούν να παράγουν μέχρι και 120 φορές φωτεινότερα πεφταστέρια την ώρα, σε διάφορα σημεία του νυχτερινού ουρανού. ¶λλωστε, μαζί με τις Περσείδες του Αυγούστου, παράγουν ένα από τα δύο πιο εντυπωσιακά φαινόμενα διαττόντων μέσα στο έτος, ενώ συνήθως διαρκούν από τις 7 έως και τις 17 Δεκεμβρίου.

Φέτος, η κορύφωση του φαινομένου αυτού πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου, 13 Δεκεμβρίου, προς το ξημέρωμα της Κυριακής, 14 Δεκεμβρίου. Οι Διδυμίδες πρωτοεμφανίστηκαν στα μέσα του 1800 και έχουν πάρει το όνομά τους από τον αστερισμό του Διδύμου, από τον οποίο και προέρχονται.

Αυτό όμως που τις διαφοροποιεί από τις υπόλοιπες βροχές αστεριών είναι ότι δεν προέρχονται από την ουρά κάποιου κομήτη, αλλά από έναν μυστηριώδη αστεροειδή, τον 3200 Φαέθωνα, τον οποίο ανακάλυψε το 1983 ο δορυφόρος της NASA, IRAS. Ο IRAS είναι ένα σκοτεινό, βραχώδες αντικείμενο, χωρίς ουρά, που από μερικούς αστρονόμους θεωρείται ένας νεκρός κομήτης, ο οποίος δεν δικαιολογεί τη δημιουργία διαττόντων, μιας και δεν αφήνει στο πέρασμά του αρκετή σκόνη.

Σύμφωνα με τις μελέτες των επιστημόνων, η πιο πιθανή εξήγηση για τους μετεωρίτες των Διδυμίδων είναι ότι μάλλον προέρχονται από μεγάλες ποσότητες υλικών που εκτινάχθηκαν από τον 3200 Φαέθωνα, όταν εκείνος πλησίασε πολύ τον Ήλιο.

Ο συγκεκριμένος πλανήτης έχει συνολικό μήκος περίπου 5 χιλιόμετρα και ακολουθεί μια ιδιαίτερα ελλειπτική τροχιά, που κάθε 1,4 χρόνια τον φέρνει ανάμεσα στον Ερμή και στον Ήλιο, με συνέπεια συχνά να καίγεται από την ηλιακή ακτινοβολία.

Έτσι, παράγει νέες εκροές σκόνης και το ρεύμα αυτό είναι που δημιουργεί τις Διδυμίδες. Όταν τα μετέωρα εισέρχονται στη γήινη τροχιά, καίγονται στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας.

Βέβαια, άλλοι επιστήμονες θεωρούν πως αυτή η διαδικασία δεν μπορεί να εξηγήσει τον μεγάλο αριθμό σωματιδίων σκόνης που πέφτουν στη Γη, γι' αυτό και πιστεύουν ότι το μυστήριο της προέλευσης των Διδυμίδων δεν έχει λυθεί οριστικά.