Με αφορμή το live στις 20 Μαρτίου στο Soul και την κυκλοφορία του νέου του άλμπουμ, ο τραγουδοποιός μιλά για τη δημιουργία, τη συνεργασία με τη Λαμπρινή Γρηγοριάδου και τη στιγμή που ένα τραγούδι βρίσκει το κοινό του.

Λίγο μετά την κυκλοφορία του νέου του δίσκου και με το live της 20ης Μαρτίου στο Soul να ανοίγει την περιοδεία του, ο Στέλιος Τσουκιάς ανοίγει τα χαρτιά του. Ο τραγουδοποιός που κινείται με συνέπεια στη σύγχρονη ελληνική σκηνή μιλά για τις αλλαγές στον ήχο του, τη σημασία της συνεργασίας στην παραγωγή και τη συναισθηματική έκθεση που απαιτεί ένα προσωπικό άλμπουμ. Σε μια ειλικρινή συζήτηση, μας βάζει μέσα στη διαδικασία δημιουργίας του νέου του έργου.

Ο νέος σου δίσκος κυκλοφόρησε στα τέλη Φεβρουαρίου. Τι αλλάζει σε σχέση με όσα έχουμε ακούσει από εσένα μέχρι σήμερα;

Ο νέος δίσκος αποτελεί μια ανανεωμένη εκδοχή του εαυτού μου, διαμορφωμένη μέσα από όσα μεσολάβησαν σε μια μεγάλη παύση που έκανα πριν από περίπου δύο χρόνια. Είχα ανάγκη από χρόνο και χώρο για να επαναπροσδιορίσω τον ήχο και τον τρόπο μου, να χτίσω τις κατάλληλες συνθήκες γύρω μου και να συναντήσω τους ανθρώπους με τους οποίους θα μπορούσα να προχωρήσω ουσιαστικά. Είναι ο πρώτος ολοκληρωμένος μου δίσκος με ενιαία αφήγηση, μια δουλειά που αισθάνομαι ότι με εκφράζει. Για πρώτη φορά επέλεξα να δω πώς οι στίχοι μου μπορούν να αποκτήσουν νέα διάσταση μέσα από μουσικές γραμμένες από άλλον. Αυτή η διαδικασία άνοιξε για μένα έναν διαφορετικό δημιουργικό δρόμο και μια πιο απελευθερωμένη έκφραση. Ο ήχος είναι πιο δυναμικός, με έντονες μπλουζ επιρροές και κεντρικό άξονα τις ηλεκτρικές κιθάρες. Σε αυτό το περιβάλλον ένιωσα πιο ελεύθερος από ποτέ.

Αν έπρεπε να περιγράψεις τον δίσκο με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν και γιατί;

Εγκλωβισμός – Επιθυμία – Υπέρβαση.

Πόσο σε έχει επηρεάσει η συνεργασία με τη Λαμπρινή Γρηγοριάδου στην παραγωγή; Τι έφερε στον ήχο σου;

Η συνάντηση με τη Λαμπρινή ήταν καθοριστική. Μετά από πολλές ζωντανές εμφανίσεις μαζί τον περασμένο χρόνο είχαμε τον χρόνο να συζητήσουμε, να δοκιμαστούμε στη σκηνή και να καταλάβουμε βαθύτερα ο ένας τον τρόπο του άλλου. Μέσα σε αυτή τη διαδρομή γεννήθηκε ουσιαστικά ο δίσκος. Κατάλαβε με ακρίβεια τι αναζητούσα, κι εγώ ένιωσα ότι στα χέρια της αυτό το υλικό μπορούσε να γίνει ένας δίσκος που πραγματικά θα άξιζε να ειπωθεί. Της έστειλα τους πρώτους στίχους και μου τους επέστρεψε με μουσική. Όλα κύλησαν αβίαστα, με μια άμεση και ουσιαστική συνεργασία. Το πρώτο τραγούδι που άκουσα ολοκληρωμένο, μελοποιημένο και ενορχηστρωμένο, ήταν το «Δέλτα». Εκεί κατάλαβα ότι κάτι ιδιαίτερο διαμορφώνεται. Δεν είναι μόνο εξαιρετική μουσικός, είναι και τραγουδοποιός, και αυτό έκανε τη διαφορά στον τρόπο που προσέγγισε το υλικό. Ένιωσα σαν να είχα ήδη ζήσει αυτά τα τραγούδια πάνω στη σκηνή.

Υπάρχει κάποιο τραγούδι στον νέο δίσκο που σε εκθέτει περισσότερο συναισθηματικά;

Το «Κάποια μέρα».

Γράφεις πρώτα στίχο ή μουσική; Και τι είναι αυτό που συνήθως πυροδοτεί ένα τραγούδι για εσένα;

Δεν έχω μια συγκεκριμένη φόρμουλα, ούτε έχω δει να λειτουργεί κάτι σταθερά περισσότερο από κάτι άλλο. Άλλες φορές ξεκινάω από έναν στίχο, μια φράση ή μια εικόνα που με χτυπάει ξαφνικά και που συνήθως σημειώνω στο κινητό μου τη στιγμή που συμβαίνει. Άλλες φορές έρχεται πρώτα μια μελωδία ή ένα ρυθμικό μοτίβο, σχεδόν ασυναίσθητα. Αυτό που συνήθως πυροδοτεί ένα τραγούδι είναι μια έντονη εσωτερική κίνηση, μια σκέψη που επιμένει, ένα συναίσθημα που δεν βρίσκει διέξοδο, μια εικόνα που δεν με αφήνει ήσυχο. Μπορεί να εξελιχθεί το ίδιο βράδυ σε τραγούδι, μπορεί όμως να μείνει για χρόνια σε αναμονή μέχρι να έρθει η ώρα του. Κάπως έτσι δημιουργήθηκαν και αρκετοί στίχοι αυτού του δίσκου, ως άμεση ανάγκη καταγραφής, πολύ πριν αποκτήσουν μουσική.

Πώς βιώνεις τη στιγμή που ένα τραγούδι “φεύγει” από εσένα και γίνεται κτήμα του κοινού;

Δεν ξέρω αν μπορώ να πω ότι ένα τραγούδι γίνεται ποτέ πραγματικά «κτήμα» κάποιου άλλου, αλλά όταν βλέπω ότι αγγίζει κάποιον, ότι τον εκφράζει ή τον δονεί, αυτό είναι υπέροχο. Είναι σαν μια σιωπηλή συνεννόηση. Σαν ο άλλος να σε καταλαβαίνει χωρίς να χρειάζεται εξηγήσεις. Να συμμερίζεται κάτι που κάποτε ήταν πολύ προσωπικό. Όταν αυτό συμβαίνει ζωντανά στη σκηνή, είναι ταυτόχρονα ανακουφιστικό και εκστατικό. Εκεί νιώθεις ότι το τραγούδι έχει κάνει τον κύκλο του και έχει βρει τον δρόμο του πέρα από εσένα.

Τι να περιμένουμε από το επερχόμενο live; Θα ακούσουμε αποκλειστικά νέα κομμάτια ή θα υπάρξουν και παλαιότερα αγαπημένα;

Στο live θα παρουσιάσουμε ολόκληρο τον νέο δίσκο, αλλά δεν θα λείψουν και τραγούδια από την παλαιότερη δισκογραφία. Τα παλιότερα κομμάτια τα έχουμε επαναπροσεγγίσει, φέρνοντάς τα πιο κοντά στον ήχο του νέου άλμπουμ — με πιο έντονο ρυθμό, περισσότερη ενέργεια και μια πιο δυναμική σκηνική προσέγγιση. Θέλουμε το πρόγραμμα να λειτουργεί ως μια ενιαία διαδρομή μέσα από τον σημερινό μας ήχο.

Πιστεύεις ότι η σημερινή ελληνική μουσική σκηνή αφήνει χώρο στους νέους τραγουδοποιούς να εκφραστούν;

Η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Η ηχογράφηση ενός δίσκου είναι ακριβή και ειδικά στην Αθήνα, οι μεσαίου μεγέθους εναλλακτικοί χώροι είναι λίγοι, κι αυτό περιορίζει τις δυνατότητες ενός νέου τραγουδοποιού να παρουσιάσει τη δουλειά του όπως την έχει φανταστεί. Όλα αυτά προϋποθέτουν χρήματα, οργάνωση και υποστήριξη. Για έναν ανεξάρτητο καλλιτέχνη χωρίς ισχυρή παραγωγή, η διαδικασία γίνεται συχνά δύσκολη και εξαντλητική. Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι πάντα θα βρίσκονται τρόποι και ρωγμές για να εκφραστεί κανείς. Προσωπικά, μέσα στην ένταση της καθημερινότητας, προσπαθώ να αφήνομαι σε αυτό που αποκαλώ «μαύρο ρομαντισμό», μια εσωτερική ώθηση που επιμένει, ακόμα κι όταν οι συνθήκες δεν είναι ιδανικές.

Υπάρχει κάποιο τραγούδι – δικό σου ή άλλου καλλιτέχνη – που θα ήθελες να είχες γράψει εσύ;

Η σχέση μου με τα τραγούδια αλλάζει διαρκώς, ανάλογα με το πού βρίσκομαι και τι ζω. Υπάρχουν όμως κομμάτια που τα έχω ζήσει πάνω στη σκηνή σαν να τα είχα γράψει ο ίδιος. Το έχω πάθει, για παράδειγμα, με το Red Right Hand του Nick Cave, τη «Γιορτή» από τις Τρύπες ή το «Μπλουζ του Αποχωρισμού» του Παύλου Σιδηρόπουλου. Τραγούδια με ένταση και αλήθεια, που όταν τα λες νιώθεις ότι σε αφορούν προσωπικά.

Αν ο ακροατής κρατούσε μία μόνο φράση από τον νέο σου δίσκο, ποια θα ήθελες να είναι;

«Μη λυπάσαι.»

Δείτε το music video για το τραγούδι «Δέλτα»

Tour Dates:

20 Μαρτίου – Θεσσαλονίκη – SOUL
21 Μαρτίου – Λαμία – Τόπος Τεχνών «Χώρα»
28 Μαρτίου – Ζάκυνθος – Portokali
2 Απριλίου – Ξάνθη – Ντίλι Ντίλι
3 Απριλίου – Βόλος – Cafe Santan
21 Μαΐου – Αθήνα – ΙΛΙΟΝ Plus

Ο νέος δίσκος του Στέλιου Τσουκιά έρχεται να επιβεβαιώσει τη δημιουργική του ωρίμανση, ενώ το επερχόμενο live αναμένεται να μεταφέρει αυτή την ενέργεια στη σκηνή. Αν θέλετε να ακούσετε τα νέα του τραγούδια ζωντανά και να ζήσετε από κοντά το επόμενο κεφάλαιο της μουσικής του διαδρομής, δώστε ραντεβού στις 20 Μαρτίου στο Soul.