Μια μέρα στους δρόμους της Νυρεμβέργης εμφανίστηκε ένα ρακένδυτος έφηβος που φαινόταν ζαλισμένος, μη ξέροντας που να πάει. Ένας ξυλουργός τον πλησίασε και τον ρώτησε τι έψαχνε. Το αγόρι φάνηκε να μην ξέρει να μιλάει καλά.

«Θέλω να γίνω καβαλάρης σαν τον πατέρα μου» μονοογούσε και έδωσε στον ξυλουργό ένα γράμμα. Εκείνος τον πήγε στον διοικητή του Ιππικού και εκείνος με τη σειρά του στην αστυνομία. Άκρη δεν βγήκε. μόνο το όνομά του κατάφερε να γράψει: Κάσπαρ Χάουζερ. Ένα όνομα που συνδέθηκε με ένα από τα πιο πολυσυζητημένα άλυτα αινίγματα στην ιστορία.

Όταν το αγόρι υιοθετήθηκε και έμαθα να μιλάει, είπε ότι ήταν για πολύ καιρό φυλακισμένο σε ένα σκοτεινό μπουντρούμι. Η τοπική κοινωνία είχε ήδη διαιρεθεί. Κάποιοι τον λυπούνταν και κάποιοι τον κοιτούσαν με μισό μάτι.

Ποιος ήταν ο κάσπαε Χάουζερ; Ήταν απατεώνας, ένα θύμα των περιστάσεων ή ο πρωταγωνιστής μιας από τις μεγαλύτερες θεωρίες συνωμοσίας της ευρωπαϊκής αριστοκρατίας; Τα υπόλοιπα εντός…