Ο Rick Rosner,ο δεύτερος εξυπνότερος άνθρωπος στον κόσμο, όπως τον έχουν κρίνει τεστ που μετρούν τον δείκτη νοημοσύνης, ισχυρίζεται ότι μερικές φορές αισθάνεται... χαζός.

Κι αν αναρωτιέστε ποια θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα που θα έκαναν έναν άνθρωπο με δείκτη ευφυίας 192 να νιώθει χαζός... δεν έχετε παρά να διαβάσετε παρακάτω.

Ο μέσος όρος σε ένα τεστ IQ είναι το 100, με την πλειοψηφία των ανθρώπων να πιάνουν από 85 μέχρι 114. Οποιοσδήποτε πετύχει βαθμολογία άνω του 160 θεωρείται ιδιοφυία.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα του βρετανικού Business Insider, ο Rosner βρίσκεται στη δεύτερη θέση του The World Genius Directory, μια λίστα με τα κορυφαία μυαλά του πλανήτη, η οποία καταρτίζεται από πιστοποιημένα IQ τεστ και η οποία έχει δημιουργηθεί από τον Dr. Jason Betts.

«Προτού δημιουργηθεί αυτή η λίστα από τον Dr. Jason Betts, δεν υπήρχε μια ολοκληρωμένη λίστα με τους ανθρώπους με τον υψηλότερο δείκτη ευφυίας στον κόσμο», είπε ο Rosner. Ο ίδιος έχει κάνει πάνω από 30 τεστ νοημοσύνης, ενώ σε πάνω από τα 20 έχει πιάσει την υψηλότερη βαθμολογία.

Θεωρεί ότι είναι καλός στα Μαθηματικά, στη Φυσική και στη σύνθεση λέξεων, ενώ όσον αφορά τη διαφορά της γνώσης από την εξυπνάδα, ο Rosner πιστεύει ότι η γνώση είναι τα γεγονότα και η εμπειρία που διαθέτει κανείς και που είναι άμεσα διαθέσιμη, χωρίς πολλή σκέψη. Η εξυπνάδα έχει να κάνει με την ικανότητα να εφαρμόζεις αυτά που γνωρίζεις, για να επιτυγχάνεις κάποιο θετικό αποτέλεσμα.

«Στις μέρες μας, βέβαια, μεγάλο μέρος της διαθέσιμης γνώσης κατοικεί σε ηλεκτρονικές συσκευές, επομένως ως γνώση μπορεί να θεωρηθεί και η ικανότητα ανάκτησης πληροφοριών. Το να είναι κανείς σε θέση να χρησιμοποιεί ένα ευρύ φάσμα γνώσεων για να καταλήξει σε μια νέα οπτική γωνία σε σχέση με κάποιο πρόβλημα είναι μια πτυχή της νοημοσύνης που ο Paul Cooijmans αποκαλεί "πλάτος του συνειρμικού ορίζοντα"», είπε ακόμη.

Ο Rosner μπορούσε να διαβάζει ήδη από το νηπιαγωγείο. Τότε όλα τα παιδιά έκαναν IQ τεστ και όταν βγήκαν τα αποτελέσματα, οι δάσκαλοί του είπαν στους γονείς του ότι ο γιος τους ήταν μια ιδιοφυία. Ο ίδιος πίστευε ότι η εξυπνάδα του ήταν ένα είδος αποζημίωσης για την έλλειψη κοινωνικών δεξιοτήτων. «Πίστευα ότι ήμουν εξαιρετικός μέχρι τα τελευταία χρόνια σχολείο, όταν συνειδητοποίησα ότι το να είσαι ο πιο έξυπνος μαθητής στην τάξη δεν ήταν έξυπνο αρκετά για να γίνω ο επόμενος Αϊνστάιν, ή ακόμη περισσότερο έξυπνος αρκετά για να καταλάβω πώς μπορώ να κάνω τα κορίτσια να με προσέξουν. Έτσι προσπάθησα να γίνω λίγο πιο συνηθισμένος ή, έστω, λιγότερο φυτό. Μετά όμως άρχισα να έχω πάρα πολύ καλές επιδόσεις σε πιο δύσκολα IQ τεστ και τότε σκέφτηκα ότι ίσως και να μπορώ να γίνω σπουδαίος».

Ο Rosner αισθάνεται χαζός, όταν δεν καταφέρνει να βρίσκει πιο γρήγορα τη λύση που ζητά.

Στο παρελθόν έχει εργαστεί ως στρίπερ, σερβιτόρος με πατίνια, ενώ έχει κάνει και ένα διαφημιστικό για γνωστή αλυσίδα πιτσαρίας. «Το ίδιο διάστημα που έκανα όλα αυτά εγώ σκεφτόμουν ζητήματα Φυσικής, όπως για παράδειγμα τη βαθιά ισοδυναμία μεταξύ της χαρτογράφησης των πληροφοριών μέσα στο μυαλό και τη δομή των πληροφοριών του Σύμπαντος. Μπορώ να σκεφτώ για θέματα Φυσικής σχεδόν οπουδήποτε».

Τον εντυπωσιάζει η ταχύτητα των τεχνολογικών εξελίξεων, ωστόσο επισημαίνει ότι οι άνθρωποι δεν έχουν μάθει πώς να αντιστέκονται στους κινδύνους αυτής –όπως, για παράδειγμα, το να στέλνουν SMS ενώ οδηγούν ή περπατούν στο δρόμο, ή να ζουν μέσα σε μια διαδικτυακή φούσκα. Τέλος, εξομολογείται ότι τον τρομάζει το μέλλον και λέει ότι χλευάζει τους πολιτικούς, όταν μιλούν για το τι κόσμο θα αφήσουμε στα εγγόνια μας. «Τα εγγόνια μας μπορεί να είναι πολύ διαφορετικά από εμάς – γενετικά πειραγμένα, με τσιπ στους εγκεφάλους τους», κατέληξε.