Τέσσερα περιστατικά με καρχαρίες μέσα σε μόλις δύο ημέρες προκάλεσαν σοκ στην ανατολική ακτή της Αυστραλίας.

Τρία από αυτά σημειώθηκαν σε ακτίνα 15 χιλιομέτρων γύρω από το Σίδνεϊ, κάτι που ο ερευνητής Chris Pepin-Neff χαρακτήρισε ως τη «στενότερη χρονικά και χωρικά ακολουθία επιθέσεων» που έχει δει στα 20 χρόνια της καριέρας του.

Στις 18 Ιανουαρίου, ένα 12χρονο αγόρι τραυματίστηκε θανάσιμα ενώ κολυμπούσε στο λιμάνι του Σίδνεϊ. Την επόμενη μέρα, καρχαρίας δάγκωσε τη σανίδα ενός 11χρονου στη Dee Why, ενώ λίγες ώρες αργότερα ένας άνδρας δέχθηκε επίθεση στη Manly και μεταφέρθηκε σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο. Στις 20 Ιανουαρίου, τέταρτο περιστατικό σημειώθηκε 300 χιλιόμετρα βορειότερα, όταν σέρφερ τραυματίστηκε στο στήθος.

freepik

Οι παραλίες έκλεισαν, ο φόβος μεγάλωσε και οι φωνές για θανατώσεις καρχαριών επανήλθαν. Οι ειδικοί όμως προειδοποιούν: οι καρχαρίες δεν είναι το πρόβλημα.

Τα τρία περιστατικά στο Σίδνεϊ συνέπεσαν με ημέρες έντονων βροχοπτώσεων. Σε ένα 24ωρο έπεσαν 127 χιλιοστά βροχής – το υψηλότερο επίπεδο Ιανουαρίου εδώ και 38 χρόνια. Οι συνθήκες αυτές δημιούργησαν ιδανικό περιβάλλον για καρχαρίες-ταύρους, οι οποίοι ευδοκιμούν σε ζεστά, υφάλμυρα νερά, κοντά σε εκβολές ποταμών και λιμνοθάλασσες.

Τα γλυκά νερά παρέσυραν θρεπτικά συστατικά και μικρά ψάρια προς τη θάλασσα. Τα ψάρια πλησίασαν την ακτή. Οι καρχαρίες ακολούθησαν. Και τότε, άνθρωποι και αρπακτικά βρέθηκαν στο ίδιο σημείο.

Στατιστικά, τα δαγκώματα καρχαριών στην Αυστραλία έχουν αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες – από περίπου 8-10 ετησίως τη δεκαετία του ’90, σε περίπου 25 σήμερα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι καρχαρίες γίνονται πιο επιθετικοί. Περισσότεροι άνθρωποι ζουν κοντά στη θάλασσα. Περισσότεροι μπαίνουν στο νερό. Μένουν και περισσότερο χρόνο, χάρη στον σύγχρονο εξοπλισμό.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι, αναλογικά, τα περιστατικά παραμένουν σπάνια – οι θάνατοι ακόμη σπανιότεροι. Αυτό που αλλάζει είναι η ορατότητα: drones, social media και τίτλοι που βαφτίζουν κάθε θέαση ως επίθεση διογκώνουν τον φόβο.

Οι θανατώσεις, λένε, δεν λύνουν τίποτα. Δημιουργούν μόνο μια ψευδαίσθηση ασφάλειας. Αν υπάρχει κάτι ελκυστικό στο νερό, κάποιος άλλος καρχαρίας θα εμφανιστεί.

Η λύση βρίσκεται στην επίγνωση. Αποφυγή κολύμβησης μετά από έντονες βροχές. Καλύτερη κατανόηση του ωκεανού ως άγριου χώρου. Όχι ως πισίνας.

"Δεν είμαστε στο μενού τους", θυμίζει ο Pepin-Neff.