Νέα δεδομένα έρχονται στο φως για την τραγωδία στα Βαρδούσια όρη στη Φωκίδα, όπου τέσσερις ορειβάτες, που αγνοούνταν για δύο 24ωρα, εντοπίστηκαν χωρίς τις αισθήσεις τους.

Οι τέσσερις άνδρες βρέθηκαν θαμμένοι κάτω από χιονοστιβάδα, σε σημείο λίγο πριν από την κορυφή του βουνού, γεγονός που επιβεβαιώνει τις αρχικές εκτιμήσεις των διασωστών από τις πρώτες ώρες των ερευνών. Το συγκεκριμένο σημείο χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα επικίνδυνο, με απότομα περάσματα και κάθετες πλαγιές.

Έμπειροι ορειβάτες και μέλη σωστικών συνεργείων επισημαίνουν ότι σε τέτοιες συνθήκες ακόμη και ένας μικρός θόρυβος ή μια φωνή μπορεί να προκαλέσει αποκόλληση χιονοστιβάδας, ειδικά όταν το χιόνι είναι φρέσκο και ασταθές.

Πληροφορίες του Ertnews αναφέρουν, οι τέσσερις ορειβάτες παρασύρθηκαν αιφνιδιαστικά από τη χιονοστιβάδα. Οι διασώστες τούς εντόπισαν θαμμένους σε πολύ μικρή απόσταση ο ένας από τον άλλο, σχεδόν αγκαλιασμένους, στοιχείο που δείχνει ότι δεν πρόλαβαν να αντιδράσουν ή να απομακρυνθούν.

Υπενθυμίζεται ότι από νωρίς είχαν βρεθεί ίχνη τα οποία χάνονταν απότομα, ένδειξη που ενίσχυσε εξαρχής το σενάριο της χιονοστιβάδας. Η ομάδα είχε ξεκινήσει την ανάβαση υπό καλές καιρικές συνθήκες, ωστόσο η εικόνα του καιρού άλλαξε δραστικά λόγω του υψομέτρου και της ιδιαίτερης μορφολογίας του βουνού.

Σημειώνεται ότι ένας εκ των ορειβατών γνώριζε πολύ καλά τη διαδρομή, καθώς τα τελευταία χρόνια διέμενε στο χωριό Αθανάσιος Διάκος και πραγματοποιούσε συχνά τη συγκεκριμένη ανάβαση.

Οι διαδικασίες ανάσυρσης και μεταφοράς των σορών συνεχίζονται με ιδιαίτερη προσοχή, καθώς το σημείο είναι δύσβατο, ενώ αναμένεται να ολοκληρωθούν όταν το επιτρέψουν οι καιρικές και επιχειρησιακές συνθήκες.

Το χρονικό της τραγωδίας

Σωστικά συνεργεία και εθελοντές έδιναν για δύο ημέρες μάχη με τον χρόνο στα Βαρδούσια όρη. Οι τρεις φίλοι ξεκίνησαν το πρωί της Πέμπτης από το χωριό Αθανάσιος Διάκος με σκοπό να ακολουθήσουν απαιτητική ορεινή διαδρομή, ωστόσο από εκείνη τη στιγμή δεν έδωσαν κανένα σημείο ζωής.

Το όχημά τους εντοπίστηκε, ενώ λίγο πιο πίσω από το σημείο στάθμευσης ξεκινούσε η ανάβαση προς την κορυφή του Κόρακα, όπου το ανάγλυφο του βουνού αλλάζει απότομα και γίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνο.

Ο φίλος των ορειβατών, Δημήτρης Ραβάνης, δήλωσε: «Το ένα παιδί νοικιάζει σπίτι στο χωριό. Είναι έμπειρος ορειβάτης και μαζί με δύο φίλους ανέβηκαν στο βουνό. Υπάρχουν δύο καταφύγια αλλά είναι κλειστά. Τα ελέγξαμε και δεν βρίσκονταν εκεί».

Άλλος ορειβάτης ανέφερε: «Έφτασα μέχρι τα καταφύγια, το χιόνι ήταν πολύ, μέχρι το δεύτερο καταφύγιο έφτανε ως το γόνατο».

Άμεσα σήμανε συναγερμός στις Αρχές. Σύμφωνα με την Πυροσβεστική, δύο από τους αγνοούμενους ήταν έμπειροι ορειβάτες, ωστόσο η περιοχή χαρακτηρίζεται εξαιρετικά δύσβατη και επικίνδυνη. Οι χαμηλές θερμοκρασίες, η περιορισμένη ορατότητα και η ιδιαίτερη μορφολογία του εδάφους δυσχέραιναν την επιχείρηση.

Ο Δημήτρης Ραβάνης ανέφερε επίσης: «Εμείς οι ντόπιοι που ανεβήκαμε για να βοηθήσουμε δεν καταφέραμε να εντοπίσουμε κάτι».

Τα κινητά τους τηλέφωνα παρέμεναν εκτός δικτύου, καθιστώντας αδύνατη οποιαδήποτε επικοινωνία ή προσπάθεια εντοπισμού μέσω σήματος.

Ο Ιωάννης Γεωργάκος, μέλος του ορειβατικού συλλόγου χιονοδρόμων Αράχωβας, δήλωσε: «Τα Χριστούγεννα είχε έντονη καταιγίδα. Υπήρχε η ελπίδα να είχαν βρει κάποια σπηλιά για να προστατευτούν».

Στην επιχείρηση συμμετείχαν 30 πυροσβέστες με τις ορειβατικές ομάδες της 1ης, 6ης, 7ης και 8ης ΕΜΑΚ, ενώ drone επιχειρούσε από αέρος σε δυσπρόσιτα σημεία. Οι έρευνες ενισχύθηκαν περαιτέρω στην ορεινή Φθιώτιδα, με πρόσθετες δυνάμεις από την 6η ΕΜΑΚ Πάτρας και την 8η ΕΜΑΚ Λάρισας.

Οι ομάδες κινούνταν σε εξαιρετικά απαιτητικό πεδίο, με βαθύ χιόνι, απότομες πλαγιές και περιορισμένη ορατότητα, έχοντας φτάσει σε υψόμετρο περίπου 1.000 μέτρων. Το ενδεχόμενο χιονοστιβάδας εξεταζόταν σοβαρά από νωρίς, καθώς το χιόνι έφτανε έως το γόνατο, συνθήκη ιδιαίτερα επικίνδυνη για το συγκεκριμένο ανάγλυφο.

Παρά το γεγονός ότι οι ορειβάτες ήταν σε καλή φυσική κατάσταση και γνώριζαν τη διαδρομή, οι ειδικοί τόνιζαν ότι τα Βαρδούσια τον χειμώνα δεν συγχωρούν λάθη, ακόμη και από τους πιο έμπειρους. Όσο περνούσαν οι ώρες και με δεδομένες τις χαμηλές θερμοκρασίες, οι πιθανότητες να εντοπιστούν ζωντανοί μειώνονταν δραματικά.