Μια νέα γενετική ανάλυση που παρουσιάζεται στο ντοκιμαντέρ του Channel 4 Hitler’s DNA: Blueprint of a Dictator φέρνει στο φως πως ο Αδόλφος Χίτλερ έπασχε από μια κρυφή γενετική διαταραχή, η οποία επηρέαζε σοβαρά την ανάπτυξη των σεξουαλικών του οργάνων και την ενήβωση.

Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Χίτλερ είχε σύνδρομο Κάλμαν (Kallmann), μια πάθηση που εμποδίζει τη φυσιολογική εξέλιξη της εφηβείας και, σύμφωνα με τους ειδικούς, πιθανότατα θα τον «δυσκόλευε στις σεξουαλικές του σχέσεις».

Η ομάδα της έρευνας συνέθεσε προφίλ DNA από, εμποτισμένο με αίμα, ύφασμα, το οποίο ένας Αμερικανός συνταγματάρχης είχε κόψει από τον καναπέ όπου ο Χίτλερ αυτοκτόνησε το 1945. Παρά τις αναμενόμενες αντιδράσεις, η επικεφαλής γενετίστρια, καθηγήτρια Turi King (γνωστή για την ταυτοποίηση των λειψάνων του Ριχάρδου Γ΄), εξήγησε ότι αποφάσισε να αναλάβει το πρότζεκτ, για να γίνει «με επιστημονική σοβαρότητα, χωρίς υπαινιγμούς εξιδανίκευσης».

«Αν έβλεπε τα δικά του αποτελέσματα, πιθανότατα θα έστελνε τον εαυτό του στους θαλάμους αερίων» δήλωσε χαρακτηριστικά.

Τι δείχνουν τα ευρήματα

Το σύνδρομο Kallmann δίνει πιθανότητα 1 στις 10 για μικροφαλλία, κάτι που συνδέεται με παλαιότερες ιστορικές αναφορές πως ο Χίτλερ δεχόταν «μπούλινγκ» για τη μορφολογία των γεννητικών του οργάνων.

Έγγραφο του 1923, που ανακαλύφθηκε το 2015, επιβεβαιώνει μάλιστα ότι ο Χίτλερ είχε κρυψορχία. Επίσης, η ίδια έρευνα απορρίπτει ολοκληρωτικά τη θεωρία ότι ο Χίτλερ είχε εβραϊκές ρίζες ή «παράνομο» Εβραίο παππού, ένας από τους πιο διαδεδομένους ιστορικούς μύθους γύρω από το πρόσωπό του.

Η γενετική ανάλυση εντόπισε ότι ο Χίτλερ βρισκόταν σε πολύ υψηλό ποσοστό πιθανότητας εμφάνισης χαρακτηριστικών που σχετίζονται με αυτισμό, σχιζοφρένεια ή διπολική διαταραχή. Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι δεν μπορεί να τεθεί διάγνωση 80 χρόνια μετά τον θάνατό του.

Χίτλερ: Για ποιο πράγμα προειδοποιούν επιστήμονες

Ο ερευνητής, με εξειδίκευση στα θέματα αυτισμού, Dr. Alex Tsompanidis σημείωσε πως «η βιολογία πιθανότατα δεν τον βοήθησε», αλλά τόνισε ότι η αξιολόγηση βασίστηκε και στη συμπεριφορά του, όχι μόνο στο DNA.

Οι επιστήμονες του πρότζεκτ ξεκαθαρίζουν, ωστόσο, ότι τα ευρήματα δεν πρέπει να οδηγήσουν σε στιγματισμό ανθρώπων με τις ίδιες διαγνώσεις.

Όπως τονίζει ο καθηγητής Σάιμον Μπάρον-Κόεν: «Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων με τέτοιες νευροδιαφορές δεν είναι ούτε βίαιοι ούτε σκληροί. Η συμπεριφορά δεν είναι ποτέ 100% γενετική».