Περισσότερα από τριάντα χρόνια μετά τη δημιουργία του, ένα χρονοντούλαπο που είχε ετοιμαστεί από την πριγκίπισσα Νταϊάνα και δύο παιδιά, άνοιξε νωρίτερα απ’ όσο είχε αρχικά προβλεφθεί.

Το χρονοντούλαπο είχε θαφτεί το 1991, με αφορμή τη θεμελίωση του νέου κτιρίου Variety Club του νοσοκομείου Great Ormond Street στο Λονδίνο, και σκοπός του ήταν να αποτυπώσει την καθημερινή ζωή και τα χαρακτηριστικά της δεκαετίας του 1990. Αν και είχε αποφασιστεί να παραμείνει κλειστό για «εκατοντάδες χρόνια», ανασύρθηκε τελικά ώστε να ξεκινήσουν οι εργασίες για την ανέγερση ενός νέου κέντρου για τον παιδικό καρκίνο.

Η πριγκίπισσα Νταϊάνα, που από το 1989 ήταν πρόεδρος του συγκεκριμένου νοσοκομείου και το είχε επισκεφθεί αρκετές φορές πριν από τον θάνατό της το 1997, συμμετείχε προσωπικά στη διαδικασία επιλογής των αντικειμένων μαζί με τα δύο παιδιά. Ο εντεκάχρονος τότε Ντέιβιντ Γουάτσον από το Ντέβον επέλεξε, μεταξύ άλλων, το μουσικό άλμπουμ της Κάιλι Μινόγκ Rhythm of Love σε CD, ένα διαβατήριο και ένα φύλλο ανακυκλωμένου χαρτιού. Η εννιάχρονη Σύλβια Φουλκς από το Νόριτς διάλεξε με τη σειρά της μια σειρά από βρετανικά νομίσματα, έναν μικρό σωλήνα με σπόρους δέντρων και ένα ολόγραμμα σε σχήμα νιφάδας χιονιού. Το κουτί περιείχε επίσης μια φορητή τηλεόραση τσέπης, καθώς και μια φωτογραφία της Νταϊάνα.

Μέσα στο χρονοντούλαπο βρέθηκε και ένα φύλλο της εφημερίδας Times από την ημέρα της ταφής του κουτιού. Στο πρωτοσέλιδο υπήρχαν θέματα όπως οι εκλογές στη Σοβιετική Ένωση, η εικόνα του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, αλλά και ειδήσεις για τον Πόλεμο του Κόλπου. Οι φωτογραφίες που δημοσιοποιήθηκαν δείχνουν ότι τα αντικείμενα είχαν υποστεί μικρές φθορές από τον χρόνο, όμως στο μεγαλύτερο μέρος τους διατηρήθηκαν ανέπαφα.

Η πράξη της ταφής του χρονοντούλαπου το 1991 είχε εμπνευστεί από μια παρόμοια εκδήλωση του 1872, όταν η τότε πριγκίπισσα Αλεξάνδρα είχε θεμελιώσει ένα άλλο κτίριο του ίδιου νοσοκομείου και είχε αφήσει κι εκείνη μια «κάψουλα μνήμης». Εκείνο το παλαιότερο χρονοντούλαπο όμως δεν έχει εντοπιστεί ποτέ.

Η αποκάλυψη του χρονοντούλαπου αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς συνδέεται με την ανέγερση ενός σύγχρονου κέντρου για την αντιμετώπιση του παιδικού καρκίνου, που φιλοδοξεί να αποτελέσει εθνικό σημείο αναφοράς. Το νέο κτίριο θα συμβάλει στην ανάπτυξη πιο αποτελεσματικών και ταυτόχρονα πιο φιλικών προς τα παιδιά θεραπειών, ενισχύοντας το έργο του νοσοκομείου.

Το γεγονός αυτό, εκτός από τη συγκίνηση που προκαλεί λόγω της παρουσίας της Νταϊάνα, μας προσφέρει μια ιδιαίτερη ματιά στο πώς οι άνθρωποι της δεκαετίας του ’90 αντιλαμβάνονταν την εποχή τους και τι θεωρούσαν αντιπροσωπευτικό της καθημερινότητάς τους. Το χρονοντούλαπο γίνεται έτσι όχι μόνο ένα κομμάτι της ιστορίας του νοσοκομείου, αλλά και ένα πολύτιμο ντοκουμέντο πολιτισμού και μνήμης.