Η φωτορεπόρτερ Valerie Zink, που συνεργαζόταν με το πρακτορείο ειδήσεων Reuters επί οκτώ χρόνια, παραιτήθηκε, καταδικάζοντας την κάλυψη του σχετικά με τη Γάζα και τον ρόλο του στην «νομιμοποίηση και διευκόλυνση της συστηματικής δολοφονίας» 245 δημοσιογράφων, κάτι που η ίδια χαρακτήρισε ως «προδοσία των δημοσιογράφων» στον πολιορκημένο θύλακα.

«Εκτίμησα τη δουλειά που πρόσφερα στο Reuters όλα αυτά τα οκτώ χρόνια, αλλά πλέον δεν μπορώ να φανταστώ να φοράω αυτή τη διαπίστευση τύπου με τίποτα άλλο παρά με βαθιά ντροπή και θλίψη», δήλωσε η Zink.

Η Zink τόνισε ότι οι φωτογραφίες της δημοσιεύθηκαν από τους New York Times, Al Jazeera και άλλα μέσα ενημέρωσης στη Βόρεια Αμερική, την Ασία και την Ευρώπη. Ωστόσο, εξήγησε ότι έχει «γίνει αδύνατο να συνεχίσω τη σχέση μου με το Reuters, δεδομένου του ρόλου του στη νομιμοποίηση και διευκόλυνση της συστηματικής δολοφονίας 245 δημοσιογράφων στη Γάζα». «Χρωστάω στους συναδέλφους μου στην Παλαιστίνη τουλάχιστον αυτό, και πολλά περισσότερα», τόνισε.

Η Zink καταδίκασε τη δημοσιογραφική κάλυψη του Reuters μετά τη δολοφονία του Anas Al-Sharif και του συνεργείου του Al-Jazeera στην πόλη της Γάζας, στις 10 Αυγούστου. Είπε ότι το πρακτορείο δημοσίευσε τον «εντελώς αβάσιμο ισχυρισμό του Ισραήλ ότι ο Al-Sharif ήταν μέλος της Χαμάς», χαρακτηρίζοντάς το ως «ένα από τα αμέτρητα ψέματα που μέσα ενημέρωσης όπως το Reuters έχουν υπάκουα επαναλάβει και εξυψώσει».

Ακόμη και η Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων (CPJ) εξέφρασε βαθιά ανησυχία για τον ανταποκριτή του Al Jazeera, Anas Al-Sharif, ο οποίος, ύστερα από πάνω από 650 ημέρες κάλυψης από τα μέτωπα στη Γάζα, στοχοποιήθηκε από τον ισραηλινό στρατό σε αυτό που η CPJ χαρακτήρισε ως «επικίνδυνη εκστρατεία δυσφήμισης», που τον χαρακτήρισε ψευδώς ως μέλος της Χαμάς.

Παρά τις ανησυχίες, ορισμένα δυτικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν τον θάνατο του Al-Sharif κάνοντας αναφορά στους ισχυρισμούς του Ισραήλ ότι ήταν «μέλος της Χαμάς». Σημείωσε ότι ακόμη πέντε δημοσιογράφοι, μεταξύ των οποίων ο εικονολήπτης του Reuters Hossam Al-Masri, ήταν μεταξύ των είκοσι ανθρώπων που σκοτώθηκαν σε επίθεση στο νοσοκομείο Nasser, σε μια λεγόμενη «διπλή επίθεση».

Σύμφωνα με την Zink, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης συνέβαλαν να δημιουργηθεί το περιβάλλον μέσα στο οποίο λαμβάνουν χώρα αυτές οι επιθέσεις. Παραθέτοντας τον δημοσιογράφο Jeremy Scahill από το Drop Site News, είπε: «Κάθε μεγάλο μέσο, από τους New York Times έως τη Washington Post, από το AP ως το Reuters, λειτουργεί προς όφελος της ισραηλινής προπαγάνδας, εξαγνίζοντας εγκλήματα πολέμου και απανθρωποποιώντας τα θύματα, εγκαταλείποντας τους συναδέλφους τους και τη φερόμενη δέσμευσή τους για αληθινή και ηθική δημοσιογραφία». Η Zink συνέχισε να επικρίνει τα δυτικά μέσα για το ότι «επαναλαμβάνουν τις γενοκτονικές κατασκευές του Ισραήλ χωρίς να εξετάζουν αν έχουν κάποια αξιοπιστία, εγκαταλείποντας συνειδητά την πιο βασική ευθύνη της δημοσιογραφίας».

Υποστήριξε ότι αυτή η συνενοχή «κατέστησε δυνατή τη δολοφονία περισσότερων δημοσιογράφων σε δύο χρόνια σε μια μικροσκοπική λωρίδα γης απ’ ό,τι σε τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και τους πολέμους σε Κορέα, Βιετνάμ, Αφγανιστάν, Γιουγκοσλαβία και Ουκρανία μαζί», παράλληλα με την ευρύτερη ανθρώπινη οδύνη που υφίσταται ο πληθυσμός της Γάζας.

Για την περίπτωση του Anas Al-Sharif, η Zink επέκρινε το Reuters, λέγοντας ότι ακόμη και η βραβευμένη με Πούλιτζερ δουλειά του «δεν το παρακίνησε» να τον υπερασπιστεί όταν οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής τον τοποθέτησαν σε «λίστα στόχων» με την κατηγορία ότι ανήκει στη Χαμάς και την Ισλαμική Τζιχάντ, προσθέτοντας: «Δεν τους παρακίνησε να τον υπερασπιστούν όταν ζήτησε προστασία από τα διεθνή μέσα… ούτε τους παρακίνησε να αναφερθούν ειλικρινά στον θάνατό του, όταν καταδιώχθηκε και σκοτώθηκε εβδομάδες αργότερα».

«Δεν ξέρω τι σημαίνει να αρχίσει κανείς να τιμά το θάρρος και τη θυσία των δημοσιογράφων της Γάζας, των πιο γενναίων και των καλύτερων που έζησαν ποτέ, αλλά από εδώ και πέρα θα κατευθύνω ό,τι έχω να προσφέρω με αυτό ως γνώμονα», τόνισε η Zink, αναλογιζόμενη το θάρρος των δημοσιογράφων της Γάζας.

Η Valerie Zink είναι κοινωνική ακτιβίστρια και ανεξάρτητη φωτογράφος. Δραστηριοποιήθηκε για πρώτη φορά στο κίνημα αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό κατά τη διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντα, όταν εργάστηκε ως νοσοκόμα στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα.

Μέχρι τις 25 Αυγούστου, είχαν σκοτωθεί 246 δημοσιογράφοι από τότε που ξεκίνησαν οι βομβαρδισμοί του Ισραήλ τον Οκτώβριο του 2023, καθιστώντας αυτή την περίοδο τη φονικότερη για τους δημοσιογράφους στη σύγχρονη ιστορία, με ξεκάθαρη στόχευσή τους.

Πολλοί από τα θύματα ήταν ξεκάθαρα αναγνωρίσιμοι από τα γιλέκα τύπου και έφεραν επαγγελματικό εξοπλισμό. Τέτοιες επιθέσεις συνιστούν σοβαρή παραβίαση του διεθνούς δικαίου, παραβιάζοντας το Άρθρο 79 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου I των Συμβάσεων της Γενεύης του 1977, καθώς και τις Συμβάσεις της Γενεύης του 1949, αποτελώντας έγκλημα πολέμου σύμφωνα με το Άρθρο 8 του Καταστατικού της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ICC), και, λόγω της επαναλαμβανόμενης και συστηματικής τους φύσης, συνιστώντας εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας σύμφωνα με το Άρθρο 7 του ίδιου Καταστατικού.