Η δίκη του Ντομινίκ Πελικό, που συγκλόνισε όχι μόνο τη Γαλλία αλλά και ολόκληρο τον κόσμο, συνεχίζει να αφήνει βαθιές πληγές στα μέλη της οικογένειάς του. Ο άνδρας που τον περασμένο Δεκέμβριο παραδέχτηκε πως ναρκώνει επανειλημμένα τη σύζυγό του και την παραδίδει σε ξένους για βιασμό και κακοποίηση, καταδικάστηκε σε 20 χρόνια κάθειρξη. Η φρίκη όμως δεν τελείωσε μέσα στη δικαστική αίθουσα.

Στο πλευρό της Ζιζέλ Πελικό, της γυναίκας που με γενναιότητα αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή και να παραιτηθεί από το δικαίωμα της ανωνυμίας της, βρέθηκε και η κόρη τους, Καρολίν Νταριάν. Μόνο που στη διάρκεια της δίκης αποκαλύφθηκε πως και εκείνη υπήρξε θύμα του ίδιου της του πατέρα. Ένα τηλεφώνημα από την αστυνομία αποκάλυψε πως στον υπολογιστή του Ντομινίκ υπήρχε φάκελος με το ανατριχιαστικό όνομα «Η κόρη μου γυμνή». Εκεί βρέθηκαν διαγραμμένες φωτογραφίες της Καρολίν, φορώντας μόνο ένα μπλουζάκι και εσώρουχο.

Η ίδια μίλησε δημόσια, χαρακτηρίζοντας τον εαυτό της «δεύτερο θύμα» του τέρατος. Έγραψε μάλιστα το βιβλίο Δεν θα τον ξαναπώ ποτέ πατέρα, προσπαθώντας να δώσει φωνή στο τραύμα που κουβαλά. Στη δικαστική διαδικασία, ο πατέρας της καταδικάστηκε μόνο για κατοχή αυτών των άσεμνων εικόνων, αφήνοντάς την με την πικρή αίσθηση πως η δική της υπόθεση πέρασε σε δεύτερη μοίρα. «Είμαι το ξεχασμένο θύμα αυτής της υπόθεσης», είπε μπροστά στους δικαστές.

Αν και η κοινή γνώμη χειροκρότησε την τόλμη της μητέρας της, η σχέση ανάμεσα στις δύο γυναίκες κατέρρευσε. Μιλώντας στην Telegraph, η Καρολίν αποκάλυψε πως σήμερα δεν έχει καμία επαφή με τη Ζιζέλ. «Η μητέρα μου άφησε το χέρι μου μέσα στο δικαστήριο», λέει με πίκρα. «Με εγκατέλειψε».

Η ίδια υποστηρίζει ότι στήριξε τη μητέρα της σε όλη τη διάρκεια του μαρτυρίου, χωρίς να τη στιγματίσει για όσα υπέστη. Όμως, όταν ήρθε η στιγμή να στηριχτεί κι εκείνη, ένιωσε πως η Ζιζέλ δεν στάθηκε δίπλα της. «Στην αυλή του δικαστηρίου, μου είπε δύο-τρεις φορές: “Σταμάτα να κάνεις θέαμα”. Αυτό δεν μπορώ να το συγχωρήσω ποτέ».

Η Καρολίν δεν διστάζει να υπογραμμίσει ότι, σε αντίθεση με την εικόνα που έχει σχηματίσει η κοινωνία, η μητέρα της δεν είναι «είδωλο» για εκείνη. «Η μαμά μου έγινε σύμβολο, μια φιγούρα που ο κόσμος θαυμάζει. Εμείς όμως μείναμε στη γη, με αναπάντητα ερωτήματα, βαθιά πληγωμένοι και μόνοι».

Παρά το γεγονός ότι σέβεται πως η Ζιζέλ προσπαθεί να φτιάξει μια νέα ζωή, η Καρολίν επιμένει πως η ίδια έμεινε χωρίς τη στήριξη που θα περίμενε από τη μητέρα της. «Μια μάνα παραμένει μάνα μέχρι να πεθάνει, όποια κι αν είναι τα εμπόδια. Αλλά εκείνη δεν τήρησε αυτό το συμβόλαιο μαζί μου».

Η υπόθεση Πελικό έχει χαρακτηριστεί από τα γαλλικά μέσα ως «ιστορική δίκη». Όμως πίσω από τα πρωτοσέλιδα και τα τηλεοπτικά συνεργεία, οι πληγές που άφησε δεν έχουν κλείσει. Μητέρα και κόρη πορεύονται πλέον χωριστά, κουβαλώντας η καθεμία το δικό της φορτίο – και τη δική της εκδοχή της αλήθειας.