Χρειάστηκε να περάσουν 3 δεκαετίες για να καταφέρουν οι λωτοί να ξεφύγουν από τη λάσπη και να ανθίσουν ξανά στη μεγαλύτερη λίμνη του Κασμίρ.

Μέχρι το 1990 η λίμνη είχε ήδη συρρικνωθεί δραματικά εξαιτίας των βάλτων των γύρω γεωργικών περιοχών, ενώ το 1992 η κατάσταση επιβαρυνθηκε ακόμα περισσότερο εξαιτίας των καταστροφικών πλημμύρων, όταν χιλιάδες τόνοι ιζημάτων έθαψαν τους μίσχους των λωτών.

Οι λωτοί αποτελούσαν σημαντικό μέρος της τοπικής διατροφής. Όταν μάλιστα η παραγωγικότητά τους έφτασε στο απόγειο, η οικιακή βιομηχανία συγκομιδής τους συντηρούσε 5.000 ντόπιους εργάτες. Η λάσπη όμως έβαλε τέλος σ’ όλα αυτά…

Wular Lake in Kashmir is blooming again and it’s nothing short of magical.🪷

Once silent and shrinking, this lake, India’s largest freshwater lake and Asia’s second-largest now floats under a carpet of pink lotuses.

“I can’t believe my eyes,” says Abdul Rashid Dar, a local to… pic.twitter.com/3VVMIh4XCj

— The Better India (@thebetterindia) July 23, 2025

Στις αρχές του 20ού αιώνα, η λίμνη Wural εκτεινόταν σε 84 τετραγωνικά μίλια, αλλά μέχρι το 2007 είχε μειωθεί σε μόλις το ένα τρίτο αυτής της έκτασης. Η καλλιέργεια ιτιάς κατά μήκος των όχθων διασφάλισε τη συνέχιση της υπερβολικής καθίζησης του πυθμένα της λίμνης. Τμήματά του έγιναν χώροι απόρριψης απορριμμάτων, όλο και περισσότερο μέρος της πανίδας της λίμνης εξαφανίστηκε και οι λωτοί έγιναν ανάμνηση για τους ηλικιωμένους.

Τότε, η Αρχή Διατήρησης και Διαχείρισης του Wular (WUCMA) ξεκίνησε ένα πρόγραμμα απολύμανσης με λάσπη. Επικεντρώθηκε στον έλεγχο και την πρόληψη της ρύπανσης και κατόπιν ξεκίνησε τη μακρά διαδικασία εκβάθυνσης της λίμνης.

5 χρόνια αργότερα είχαν αφαιρεθεί 8 εκατομμύρια κυβικά μέτρα λάσπης. Οι ρίζες του λωτού που παρέμεναν αδρανείς όλο αυτό το διάστημα εμφανίστηκαν και για πρώτη φορά έπειτα από 33 χρόνια, τα φυτά ανθίζουν ξανά.