Παρά τις συστηματικές διαψεύσεις του Ισραήλ απέναντι στις κατηγορίες για γενοκτονία στη Λωρίδα της Γάζας, δύο γνωστές ισραηλινές οργανώσεις δημοσιοποίησαν έρευνα που επιχειρεί να στοιχειοθετήσει τον αντίθετο ισχυρισμό.

Πρόκειται για τη B’Tselem, οργανισμό που εδώ και χρόνια καταγγέλλει την ισραηλινή κατοχή, και τη ΜΚΟ Γιατροί για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της υγείας.

Η διευθύντρια της B’Tselem, Γιούλι Νόβακ, εξηγεί γιατί θεωρεί αναγκαίο να μιλήσουμε πλέον ανοιχτά για γενοκτονία:

«Πρόκειται για συντονισμένες επιθέσεις με στόχο την καταστροφή μιας ολόκληρης ομάδας. Υπάρχουν διαφορετικές τακτικές και πρακτικές, αλλά ο στόχος είναι ο ίδιος. Βλέπουμε μαζικές δολοφονίες, που όλοι πιστεύαμε ότι δεν θα συνέβαιναν. Η δολοφονία χιλιάδων ή εκατοντάδων ανθρώπων δεν είναι παράπλευρες απώλειες. Αυτό συμβαίνει ξανά και ξανά για μήνες. Το να λιμοκτονούν εκατομμύρια άνθρωποι δεν είναι νόμιμη πράξη σε έναν πόλεμο».

Από την πλευρά του, ο Γκι Σάλεβ, διευθυντής της οργάνωσης «Γιατροί για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» και απόγονος επιζώντων του Ολοκαυτώματος, έχει καταγράψει ισραηλινές επιθέσεις σε 27 νοσοκομεία στη Γάζα. Η έρευνά του αναδεικνύει ότι μεγάλα τμήματα του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης έχουν συστηματικά καταστραφεί. Περισσότεροι από 1.500 γιατροί έχουν σκοτωθεί και τα ελάχιστα νοσοκομεία που λειτουργούν, αγωνίζονται να περιθάλψουν περίπου 140.000 τραυματίες.

«Το πρόβλημα με την επίθεση στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης είναι η αλυσιδωτή επίδρασή της», επισημαίνει ο Σάλεβ.
«Ένα νοσοκομείο καταρρέει, μετά οι άνθρωποι αναγκάζονται να φύγουν σε άλλες περιοχές, μετά καταλήγουν σε άλλα νοσοκομεία που βρίσκονται ήδη σε πολύ κακή κατάσταση και τελικά καταρρέουν. Και μετά το βλέπουμε αυτό για μήνες, ενώ διεθνείς οργανισμοί και κυβερνήσεις σε όλον τον κόσμο καλούν το Ισραήλ να τερματίσει αυτήν την επίθεση στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης».

Το Ισραήλ, όταν δέχεται κατηγορίες για επιθέσεις σε νοσοκομεία, υποστηρίζει συχνά πως οι εγκαταστάσεις χρησιμοποιούνται από τη Χαμάς ως επιχειρησιακά κέντρα. Ο Σάλεβ όμως αμφισβητεί κατηγορηματικά αυτούς τους ισχυρισμούς:

«Όλοι το γνωρίζουμε: Αν το Ισραήλ είχε βρει στοιχεία για τη χρήση αυτών των νοσοκομείων από τη Χαμάς, θα τα είχαμε δει. Θα ήθελαν να τα δούμε, έτσι δεν είναι; Αλλά δεν τα έχουμε δει. Έτσι, αυτό που απομένει είναι μια ολοκληρωμένη επίθεση σε ένα ολόκληρο σύστημα, μια απονομιμοποίηση ολόκληρου του συστήματος. Το αποτέλεσμα είναι ότι περισσότεροι από δύο εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πλέον πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη. Αυτό είναι εντελώς δυσανάλογο και μέρος αυτού που ονομάζουμε γενοκτονία».

«Δεν μπορούμε να περιμένουμε τα δικαστήρια»

Η Γιούλι Νόβακ δηλώνει ότι δεν αρκεί να περιμένουμε για την ετυμηγορία των διεθνών δικαστηρίων στο μέλλον. Για την ίδια, η πραγματικότητα είναι ήδη ξεκάθαρη:

«Νομίζω ότι έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου το ερώτημα για το τι θα έκανα σε ένα τέτοιο γεγονός δεν είναι πλέον θεωρητικό. Τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος σε μια τέτοια στιγμή; Για σχεδόν δύο χρόνια, παρακολουθούμε κυβερνήσεις, κυρίως δυτικές, να υποστηρίζουν το Ισραήλ, να συνεργάζονται και να επιτρέπουν αυτή τη γενοκτονία. Χωρίς την υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας, αυτή η γενοκτονία, όπως κάθε άλλη στην ιστορία, δεν θα μπορούσε ποτέ να λάβει χώρα. Και μένουν άπραγοι και ουσιαστικά δεν κάνουν τίποτα ή κάνουν μόνο λόγια για να την αποτρέψουν. Αλλά αυτό συνεχίζεται. Όλοι το βλέπουν. Κανείς δεν θα μπορεί να πει: “Δεν ξέραμε”. Το ξέρουμε. Συμβαίνει τώρα και πρέπει να σταματήσει αμέσως».