Στη νόσο του κινητικού νευρώνα (ALS) από την οποία έπασχε ο Γεράσιμος Μιχελής και του στοίχισε τη ζωή, αναφέρθηκε η Ματίνα Παγώνη, εξηγώντας πως η συγκεκριμένη πάθηση είναι ανίατη και πως οδηγεί στην ολοκληρωτική κατάρρευση του οργανισμού του ασθενούς.

Ο ηθοποιός πέθανε την Τρίτη 15 Ιουλίου με την είδηση να γίνεται γνωστή μέσα από τα social media. Στη συνέχεια, ο συνάδελφός του Μιχάλης Οικονόμου ήταν εκείνος, που αποκάλυψε ότι ο Γεράσιμος Μιχελής έπασχε από την (ALS) μέσα από μία ανάρτηση που έκανε για τον αποχαιρετήσει.

Την Τετάρτη 16 Ιουλίου, η Ματίνα Παγώνη ήταν καλεσμένη στην εκπομπή «Πρωινή Ζώνη» και μεταξύ άλλων ανέφερε για τη νόσο του κινητικού νευρώνα: «Είναι νευρολογική πάθηση, σπάνια. Αφορά, συνήθως, το περισσότερο ποσοστό σε γυναίκες και οι ηλικίες είναι από 55 και πάνω. Αρχίζει με μυϊκή αδυναμία η νόσος αυτή. Έτσι ξεκινάει. Δηλαδή αρχίζεις σιγά - σιγά και έχεις μία μυϊκή αδυναμία. Το πρόβλημα σε αυτή τη νόσο είναι όταν φτάσεις στο τελευταίο στάδιο. Μπαίνεις βέβαια σε θεραπείες και σε φυσικοθεραπείες. Είναι γενετικής αιτιολογίας, αλλά δεν υπάρχουν αίτια. Λένε ότι οι αθλητές, οι οποίοι είχαν πάρει αναβολικά, με έντονη δραστηριότητα, μπορεί να εμφανιστεί και σε αυτούς. Σημασία έχει όταν οι άνθρωποι φτάνουν στο τελευταίο στάδιο. Εκεί χρειάζονται βοήθεια τρίτων προσώπων, ανθρώπων που θα τους βοηθήσουν. Κάνουν συνέχεια φυσικοθεραπείες, συγκεκριμένες για το κάθε άτομο. Γιατί για το κάθε άτομο πρέπει να εστιάσει σε συγκεκριμένες ασκήσεις ο γιατρός και ο φυσικοθεραπευτής του. Βλέπεις τη σταδιοποίηση και την αδυναμία σε κάθε στάδιο και φτάνει σε σημείο που δεν μπορεί πλέον να κινηθεί».

Δείτε το βίντεο

Στη συνέχεια, τόνισε ότι η συγκεκριμένη πάθηση είναι ανίατη και πως η μοναδική θεραπεία που συνιστάται είναι οι φυσικοθεραπείες και η φαρμακευτική αγωγή: «Είναι σπάνιες, αλλά, δυστυχώς, όλες οι ασθένειες αυτές, υπάρχουν. Αντιμετωπίζεται φαρμακευτικά, με φυσικοθεραπείες, αλλά δεν υπάρχει ίαση. Τι κάνουμε; Προσπαθούμε με τη φαρμακευτική αγωγή και τη βοήθεια από τις φυσικοθεραπείες να βραδύνουμε τον χρόνο επιβίωσης. Να ζήσουν όσο γίνεται περισσότερο αυτοί οι άνθρωποι και με τις καλύτερες συνθήκες. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να μην μπορείς να κινείσαι, να έχεις μία φοβερή αδυναμία σταδιακά».

Κλείνοντας πρόσθεσε: «Το βλέπεις, το ζεις και είναι τραγικό αυτό. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα για αυτούς τους ασθενείς και για όλους τους ασθενείς σε τέτοιες νόσους, να ζουν το κάθε στάδιό τους. Δεν είναι ακριβώς πόνος, αρχίζεις και καταρρέεις. Αισθάνεσαι να καταρρέει ο οργανισμός, έχοντας πλήρη συνείδηση».