Το Ιράν απείλησε να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ σε απάντηση στις συνεχιζόμενες ισραηλινές επιθέσεις. Σε συνέντευξή του στο κρατικό μέσο ενημέρωσης Mehr, ένα μέλος του συμβουλίου εθνικής ασφάλειας του Ιράν δήλωσε ότι η χώρα έχει «πολλές επιλογές για να απαντήσει στους εχθρούς».

Το κλείσιμο της οικονομικά σημαντικής πλωτής οδού παραμένει μια επιλογή, δήλωσε ένας αξιωματούχος με το όνομα Saeedi. «Οι εχθροί του ιερού συστήματος της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν θα πρέπει να γνωρίζουν ότι εάν υπάρξει απειλή κατά της πατρίδας και του λαού μας, σίγουρα θα αντιμετωπίσουν μια συντριπτική απάντηση».

Ο ρόλος του θαλάσσιου δίαυλου που χωρίζει το Ιράν και το Ομάν, συνδέοντας τον Περσικό Κόλπο με την Αραβική Θάλασσα, είναι νευραλγικός για την παγκόσμια ναυτιλία, καθώς συνδέει τους πετρελαιοπαραγωγούς της Μέσης Ανατολής με τις αγορές στην Ασία, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Με φόντο την κλιμάκωση της έντασης μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, ο ιστορικός αυτός διάδρομος επανέρχεται στο προσκήνιο, όχι μόνο ως εμπορική οδός, αλλά ως μια πυριτιδαποθήκη που μπορεί να καθορίσει την πορεία της οικονομίας, διαταράσσοντας τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού.

Η απειλή της Τεχεράνης ότι θα κλείσει τα Στενά του Ορμούζ –έστω και ως μέσο διαπραγμάτευσης- έχει προκαλέσει παγκόσμια ανησυχία. Υπολογίζεται ότι περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου -περίπου 21 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα- διέρχεται από την περιοχή όπως επίσης, τεράστιες ποσότητες υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).

Στη σκιά των εξελίξεων, αναλυτές εκτιμούν ότι οι τιμές θα εκτοξεύονταν σε δυσθεώρητα ύψη, με τη Goldman Sachs να προειδοποιεί ότι ένα παρατεταμένο κλείσιμο των Στενών θα μπορούσε να ωθήσει τις τιμές πάνω από τα 100 δολάρια ανά βαρέλι, προκαλώντας πρωτοφανείς πληθωριστικές πιέσεις.

Το Ιράν γνωρίζει ωστόσο ότι ένας πλήρης αποκλεισμός των Στενών θα προκαλούσε παγκόσμια κατακραυγή και θα έπληττε παράλληλα και τη δική του οικονομία, καθώς εξάγει πάνω από 1,5 εκατομμύριο βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, όλο μέσω του Πορθμού του Ορμούζ. Εάν έχανε αυτά τα έσοδα, η ιρανική οικονομία «θα γονάτιζε» γρήγορα, εξακολουθεί ωστόσο να χρησιμοποιήσει την απειλή αυτή ωστόσο ως διαπραγματευτικό χαρτί ή ως μέσο αποτροπής.