Ο Πάπας Φραγκίσκος οδηγήθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου στην τελευταία του κατοικία, στη Βασιλική της Σάντα Μαρία Ματζόρε της Ρώμης, όπως είχε ο ίδιος ορίσει, σε μία ταφή καθαρά ιδιωτική, χωρίς επίσημες συμμετοχές. Ο Φραγκίσκος είναι ο πρώτος πάπας που θάβεται έξω από το Βατικανό εδώ και 100 χρόνια.

Νωρίτερα, στη νεκρώσιμο ακολουθία, παρέστησαν αρχηγοί κρατών, ανάμεσά τους, οι πρόεδροι ΗΠΑ, Ουκρανίας και Γαλλίας, Τραμπ, Ζελένσκι, Μακρόν, αντίστοιχα, ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ, αλλά και ο Έλληνας ομόλογός του, Κυριάκος Μητσοτάκης. Παρόντας επίσης μέλη βασιλικών οικογενειών, όπως ο βασιλιάς της Ισπανίας, Φελίπε, και ο πρίγκιπας Ουίλιαμ.

Στην κηδεία βρέθηκαν, σύμφωνα με αναθεωρημένες εκτιμήσεις του Βατικανού, σχεδόν 250.000 άνθρωποι.

Το «Χριστός Ανέστη» στα ελληνικά

Από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές στην κηδεία του Πάπα Φραγκίσκου, η στιγμή που εψάλη το «Χριστός Ανέστη» στα ελληνικά, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης σε εκατομμύρια πιστούς. Αξιοσημείωτη η παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Το «τελευταίο ταξίδι»

Το φέρετρο, με την ολοκλήρωση της τελετής της κηδείας, μεταφέρθηκε στη Ρώμη για την ταφή, διασχίζοντας τους δρόμους της Αιώνιας Πόλης με το γνωστό παπικό όχημα, περνώντας από εμβληματικά κτήρια, όπως το Κολοσσαίο, πριν φτάσει στη Βασιλικής της Σάντα Μαρία Μαντζόρε, όπου το υποδέχθηκαν, περίπου 40 μεταξύ άλλων κοινωνικών ομάδων, άστεγοι και φυλακισμένοι κρατώντας από ένα λευκό τριαντάφυλλο.

Η «επόμενη μέρα»

Τώρα όλα τα βλέμματα στέφονται στον επόμενο Πάπα, καθώς ανοίγουν οι διαδικασίες για την εκλογή του νέου ηγέτη της καθολικής Εκκλησίας και των 1,4 δισεκατομμυρίων πιστών της.

Η παπική κηδεία σηματοδοτεί την πρώτη από τις εννέα ημέρες πένθους για την Καθολική Εκκλησία.

Ακόμη μια Λειτουργία πένθους θα τελεστεί την Κυριακή στην πλατεία του Αγίου Πέτρου. Θα ηγηθεί ο Ιταλός καρδινάλιος Pietro Parolin , ο οποίος συχνά θεωρείται ως κορυφαίος παπικός υποψήφιος.

Το μυστικό κονκλάβιο για την εκλογή διαδόχου είναι απίθανο να ξεκινήσει πριν από τις 6 Μαΐου και μπορεί να μην ξεκινήσει για αρκετές ημέρες μετά από αυτό.

Αυτό θα έδινε χρόνο στους καρδινάλιους να πραγματοποιούν τακτικές συναντήσεις εκ των προτέρων για να συνοψίσουν ο ένας τον άλλον και να αξιολογήσουν την κατάσταση της Εκκλησίας, που πλήττεται από οικονομικά προβλήματα και ιδεολογικούς διαχωρισμούς.