Η ανάδειξη του Πάπα Φραγκίσκου το 2013 δεν ήταν απλώς μια σημαντική στιγμή για την Καθολική Εκκλησία, αλλά και μια στροφή στον τρόπο που ο κόσμος βλέπει τη θρησκευτική ηγεσία.

Ο πρώτος Πάπας από τη Λατινική Αμερική, ο πρώτος Ιησουίτης και ο πρώτος που πήρε το όνομα του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, γρήγορα ξεχώρισε για την ταπεινότητά του, την απλότητα και την ευαισθησία του απέναντι στους ανθρώπους και τα κοινωνικά ζητήματα.

Ο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες το 1936, γιος Ιταλών μεταναστών. Με καταγωγή από εργατική οικογένεια, έδειξε από μικρός κλίση στα γράμματα και τον στοχασμό.

Στα 21 του εντάχθηκε στο Τάγμα των Ιησουιτών, μια απόφαση που διαμόρφωσε τον υπόλοιπο βίο του.

Η παιδεία του δεν περιορίστηκε στα θεολογικά – σπούδασε Χημεία, Φιλοσοφία και Θεολογία, και εργάστηκε ως δάσκαλος.

Το 1973 ανέλαβε ηγετικό ρόλο στο ιησουιτικό τάγμα της Αργεντινής και αργότερα υπήρξε πρύτανης σε θεολογικές σχολές.

Δίπλα στους φτωχούς, μακριά από τα παλάτια Το 1998 έγινε Αρχιεπίσκοπος στο Μπουένος Άιρες και ξεχώρισε για τον λιτό τρόπο ζωής του. Κυκλοφορούσε με τα μέσα μεταφοράς, απέφευγε τις πολυτέλειες και στεκόταν στο πλάι των φτωχών, σε μια περίοδο που η Αργεντινή δοκιμαζόταν από οικονομική και κοινωνική κρίση.

Το 2001, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ τον έκανε Καρδινάλιο.Όμως, μέχρι και το 2013, ο Μπεργκόλιο δεν διεκδικούσε πρωτοκαθεδρίες.

Ήταν το απόλυτο αουτσάιντερ στην παπική διαδοχή, ώσπου τελικά το κονκλάβιο τον εξέλεξε, αναγνωρίζοντας πως η Εκκλησία χρειαζόταν έναν ποιμένα πιο κοντά στους απλούς ανθρώπους.

Πάπας με ανοιχτό βλέμμα

Από την πρώτη κιόλας μέρα της παποσύνης του, ο Φραγκίσκος έδειξε τις προθέσεις του: μια Εκκλησία που βγαίνει από τα τείχη της και στέκεται δίπλα στους αποκλεισμένους.

Επισκέψεις σε προσφυγικούς καταυλισμούς, φωνή για τα θύματα κακοποίησης και την προστασία του περιβάλλοντος, και η σημαντική εγκύκλιος «Laudato si’», ήταν μερικές μόνο από τις πράξεις που έδειχναν το νέο πρόσωπο της παπικής παρουσίας. Δεν δίστασε να θίξει καυτά ζητήματα όπως οι σχέσεις με άλλες θρησκείες, η ανάγκη για διαφάνεια στην Εκκλησία και οι εσωτερικές μεταρρυθμίσεις. Παρά την κριτική που δέχθηκε από πιο συντηρητικούς κύκλους, Το ντοκιμαντέρ «Pope Francis: A Man of His Word» (2018) του Βιμ Βέντερς αποτελεί ίσως την πιο άμεση κινηματογραφική απεικόνιση του ίδιου του Πάπα Φραγκίσκου.